YUSİF SƏMƏDOĞLU GÜLLƏ ATACAQDI? NİYƏ SOVET VAXTI HEÇ KƏLLƏ DƏ ATMIRDI?

“Xalq yazıçısı” Yusif Səmədoğlu haqqında lətifələr çap olunub. Birində deyilir ki, guya “xalq yazıçısı” Yazıçılar İttifaqının binasını Türkiyə səfirliyinə vermək istəyən baş nazir Pənah Hüseyni tüfənglə vurmaq istəyirmiş…

Bu hadisə 1992-93-cü illərdə ola bilərdi. O vaxta qədər Yusif Səmədoğlunun gözü qabağında xalqın başına min oyun açıblar, məsələn, yüz minlərlə azyaşlı azərbaycanlı balası ilin dörd-beş ayını dərs oxumaq əvəzinə pambıq, tütün, üzüm tarlalarında köləlik eləyib. Niyə onda Yusif Səmədoğlu bir adama, güllə olmasın, heç olmasa, bir kəllə atmırdı?

O ki qaldı Yazıçılar İttifaqına və onun əmlakına, burda, əlbəttə, yumşaq desək, şəxsi maraq vardı. Yusif Səmədoğluna və elə onun atasına da qərb burjuyları kimi dəbdəbə ilə yaşamaq imkanını dövlət himayəli ədəbiyyat, ideoloji ədəbiyyat və onun Nazirliyi – Yazıçılar İttifaqı yaratmışdı…

Dünya nəsr sənətinin böyük ustaları səviyyəsində Azərbaycanın bircə nasiri var: Cəlil Məmmədquluzadə. O öz şedevrlərini, məsələn, “Kişmiş oyununu” yazanda, heç bir yazıçılar ittifaqı yox idi…

Реклама