TEOFİL QOTYE. KAMELİYA VƏ QIZÇİÇƏYİ

gautier_big-min

Camélia et Pâquerette

Heyranıq şitillik çiçəklərinə,
Onlar uzaqdırlar doğma günəşdən,

Şüşəyə salınmış incilər kimi,

Büllur günəş altda şölələnərlər.

 

 

Nazlamır, oxşamır dəniz yelləri,
Onları sehrli öpüşləriylə.

Doğulur, yaşayır, onlar ölürlər,
Maraqcıl kütlənin önündə elə.

 

Xəzinə açırlar sinələrində.

Yarımşəffaf divar dalında onlar,
Sevimli kurtizan qadınlar qədər,

Qızıl qiymətinə onlar alınar.

 

İşvəli qızlar tək baş-başa verər,
Çini güldanlarda dəstələnərək.

Ya da qaytanlayar onları bir əl,
Məclisə gətirər, buket hörərək.

 

Tez-tez arasında yaşıl otların,
Barmaqlardan qaçaq, baxışdan qaçaq,
Sükutlu, kölgəli meşənin qalın,
Uzaq  yerində də bir çiçək yaşar.

 

Sadəliyi qədər gözəlliyi var,
Həm torpaq, həm səma ona vətəndir.
Və sadə ətrini axıdar, yayar,
Tənhalıq xətrinə, Tanrı xətrnə.

 

Titrəyən, vurnuxan bir ağ kəpənək,
Ya da təsadüfi zillənən baxış,
Saplağı üstündə nazlanan çiçək,

Sadəliyi ilə sizi çaşdırır.

 

Oynamayın onun həyadan əsib,
Titrəyən təzə-tər ləçəkləriylə.
Qoy onun təmiz və ətirli qəlbi,
Dolsun içinizə uzaqdan elə.

 

Qızıla alınmış kameliyanı,
Dəniz yollarıyla gələn zanbağı,

İnsan unudacaq, bəlkə bir anlıq,
Ot altında xırda çiçəyə baxıb.

 

Fransızcadan tərcümə

14-15.09. 2018

Samara

Реклама