VLADİSLAV XODASEVİÇ. ŞAİRƏ

hodasevich

Владислав Ходасевич

                     Поэту

                                  Oxdanıyla oğlan qıvrılır,
                          Qızıla tutulmuş yüngül oxuyla

                                          Derjavin (sətri tərcümə)

Qaşqabağın yığılıb, büzülüb dodağın da,

Gülməlidir mənəsə gözəl gözlərində qəm,

Bəxətəvərdir o şair, ötməyibsə yanından,

 Min dəfə vəsf edilmiş adi və bayağı dəm.     

    

 

Sən ölüm diləyirsən – mənə gülməli, xoş həm.

Vəfasız atan şair sevimli olur necə!

Böyük səylə yazmısan, indidən hiss edirəm,
Çılğın kəlmələr dolu sonet, yatmayıb gecə.

 

 

 

İllər ötər. Bəlkə sən yuxu kimi görərsən,

Qayıtmaz xumarını keçmiş iztirabların.

Gələr riqqətə qəlbin onda, nəfəs dərərsən:

Gör uşaq tütəyini nələrmiş sızıldadan!

 

 
Möhtəşəm kamanın sən oxunu sev, əzizlə.
Qəddar şıltaqlıqlara səbr elə, dinmə, şair!
İlk ayrılıq özü də bəxtimizə yazılar,

O, ilk qələbə kimi, ilk məhəbbət kimidir.

1908

Ruscadan tərcümə

25-26.03. 2019, Samara

 

Поэту

Со колчаном вьется мальчик, 

С позлащенным легким луком. 

Державин

Ты губы сжал и горько брови сдвинул, 
А мне смешна печаль твоих красивых глаз. 
Счастлив поэт, которого не минул 
Банальный миг, воспетый столько раз! 
Ты кличешь смерть — а мне смешно и нежно: 
Как мил изменницей покинутый поэт! 
Предчувствую написанный прилежно, 
Мятежных слов исполненный сонет. 

 
Пройдут года. Как сон, тебе приснится 
Минувших горестей невозвратимый хмель. 
Придет пора вздохнуть и умилиться: 
Над чем рыдала детская свирель! 

 
Люби стрелу блистательного лука. 
Жестокой шалости, поэт, не прекословь! 
Нам всем дается первая разлука, 
Как первый лавр, как первая любовь.