VİKTOR HÜQO. BİR GƏNC QIZA

 

kinopoisk.ru

À une jeune fille

Zərif qız, niyə şikayətlənirsən?

İlk gənclik günlərin ötüşdümü?

               Litva dainosu

 
Siz yəqin bilmirsiniz uşaqlıq nə gözəldir,
Körpə! Həsəd aparma qəm dolu yaşımıza.

Gah qiyamçı bu yaşda ürək, gah da ki, əsir,
Gülüş daha qəmlidir sizin göz yaşınızdan.

 

 

Gənclik elə şirin ki, unudursan yaş nədir!

Keçir o, nəğmə dolu meşədə nəfəs kimi.

Yayınan, öləziyən gözəl səs kimi gedir,
Quş dənizlərin üstdən süzüb gedər necə ki.

 

 

Fikir yetkinliyinə tələsməyin çatasız!

Ləzzət alın səhərdən, ləzzət alın bahardan;

Bir-birinə sarmaşan güldür hər saatınız,

Dərməyin siz onları fəqət gəlməmiş zaman.

 

 

Qoy ötsün illər! Yazıb bəxtinizə sizin də,
Tale saxta sevgilər, təəssüflər, acılar,
Ümidsiz ağrılar ki, qürurla pərdələnər,

Sıxıntı qoyub gedən məzə və əyləncələr.

 

Fəqət gülün! Taleyin gücünə baş əyməyin,
Gülün! Kölgə salmasın gözəl çöhrənizə qəm.

Mavi gözünüz ayna saflığa, əminliyə,

Orda qəlbiniz də var, səmaların əksi həm.

 

Fevral 1825

Fransızcadan tərcümə

24-25.05. 2019, Samara

 

 

À une jeune fille

Pourquoi te plaindre, tendre fille ? 
Tes jours n’appartiennent-ils pas à la première jeunesse ?
Daïno Lithuanien.

 

Vous qui ne savez pas combien l’enfance est belle, 
Enfant ! n’enviez point notre âge de douleurs, 
Où le cœur tour à tour est esclave et rebelle, 
Où le rire est souvent plus triste que vos pleurs.
Votre âge insouciant est si doux qu’on l’oublie ! 
Il passe, comme un souffle au vaste champ des airs, 
Comme une voix joyeuse en fuyant affaiblie, 
Comme un alcyon sur les mers.

 
Oh ! ne vous hâtez point de mûrir vos pensées ! 
Jouissez du matin, jouissez du printemps ; 
Vos heures sont des fleurs l’une à l’autre enlacées ; 
Ne les effeuillez pas plus vite que le temps. 

 
Laissez venir les ans ! le destin vous dévoue, 
Comme nous, aux regrets, à la fausse amitié, 
À ces maux sans espoir que l’orgueil désavoue, 
À ces plaisirs qui font pitié. 

 
Riez pourtant ! du sort ignorez la puissance 
Riez ! n’attristez pas votre front gracieux, 
Votre oeil d’azur, miroir de paix et d’innocence, 
Qui révèle votre âme et réfléchit les cieux !
Février 1825.