CORC BAYRON. TƏKLİK

Byron_1813_by_Phillips

(“ÇAYLD HAROLDUN ZİYARTİ”NDƏN: 2-Cİ NƏĞMƏ, 25-26)

Solitude 

Qayalıqda oturasan, çaya və şəlaləyə,
Kölgəli meşəliyə baxıb fikrə gedəsən
Orda ki, heç nə insan hökmünə tabe deyil,

Ölərinin ayağı nadir dəyər, dəysə də;

Dırmaşasan zirvəyə, cığır tapılmasa da,

Tövlə-ağıl bilməyən sürüyə qoşularaq.

Köpüklənən suları, dikləri adlayasan;

Bu, tənhalıq deyil ki, sanki yoldaş olaraq,
Təbiətlə, sirrini açılır varaq-varaq,

 

 
Tələsən və vurnuxan insanlar arasında,

Görürsən, eşidirsən, alırsan, qazanırsan

Fəqət təksən, yorulub, usanmısan dünyadan.

Sevdiyimiz kimsə yox, yox bizi sevən insan.

Cəlallı gün görənlər inləyir indi yasda,

Və bənzər düşüncəli olmasaydıq biz axı,

Məddah və yaltaqların, təqib edilənlərin,
Məhkum olunanların biz idik ən yazığı;

Tək olmaq elə budur; tənhalıq budur elə!

İngiliscədən tərcümə

11-13. 07. 2019, Samara

 

Solitude

 

To sit on rocks,  to muse o’er flood and fell,

To slowly trace the forest’s shady scene,

Where things that own not man’s dominion dwell,

And mortal foot hath ne’er or rarely been;

To climb the trackless mountain all unseen,

With the wild flock that never needs a fold;

Alone o’er steeps and foaming falls to lean;

This is not solitude, ’tis but to hold

Converse with Nature’s charms, and view her stores unrolled.

 

 

But midst the crowd, the hurry, the shock of men,

To hear, to see, to feel and to possess,

And roam alone, the world’s tired denizen,

With none who bless us, none whom we can bless;

Minions of splendour shrinking from distress!

None that, with kindred consciousness endued,

If we were not, would seem to smile the less

Of all the flattered, followed, sought and sued;

This is to be alone; this, this is solitude!

Реклама