QƏBİRİSTANDA SÖHBƏT

        Lələmin xatirəsinə

 

— Bu qəbir kimindir? – Cahangirindir.

Görənlər deyirlər zəhmi ağırdı,
Özü ağırlıqda qızılı vardı,
Ancaq arvad-uşaq dağıtdı, yedi.

 

 

Bu da uşaqları. Hamısı deyil,

İkisi Salyanda basdırılıbdır,
Biri Neftçalada. Biri də vardı,
Saç-saqqal uzadır, gəzirdi veyil.

 

 

Mal-qara dalınca gedən deyildi,

Elə şeir yazdı, məqalə yazdı,
Axırda bir yerə çıxmadı yazıq.
Heç yeri-yurdu da  bilinmir indi.

 

 

-Durur? – Çətin dura. Qalmaz indiyə.

— Nə əcəb bəs bura gətirməyiblər?

— Hardan? Bilən vardı yerini məgər?

Bir ətək xərci var gətirməyin də…

 

 

— Deyirsən Cahangir ciddi kişiydi?

— Ciddiydi. Doluydu altı qızılla,

Ancaq yarımadı oğulla, qızla.

Hamıdan yarıtmaz kiçiyi idi…

 

23.11. 2019, Samara