Aleksandr PUŞKİN. “SƏN NİYƏ GÖNDƏRİLDİN, KİMDİ SƏNİ GÖNDƏRƏN…”

ПУШКИН

Sən niyə göndərildin, səni kimdi göndərən?

Sədaqətli xidmətin xeyrəmi, şərəmiydi?

Niyə belə söndün, parladın nədən,

Dünyada bənzərin vardısa, kimdi?

Başbilənlər danışır, çarlar qayğılanırdı,

Həyəcan bürüyürdü kütləni önlərində.

Məbəd gedib-gələnsiz, mehrab yağmalanırdı,

Azadlıq fırtınası  kükrəyirdi yenə də.

Və birdən əsdi-coşdu… Hər tərəf qan və çirkdi,
Dağıtdılar, tökdülər qədim daş yazıları.
Talelər arasında gəldi, qullar kiridi,
Ucaldı cingiltisi zəncir və qılıncların.

Föhş gəlib çıxdı fəxrli, çılpaq,

Önündə ürəklər dayandı birdən.

Vara, vəzifəyə satıldı vətən,
Qardaş qardaşını satdı qızıla.

Dəlilər dedilər: yoxdur Azadlıq,

İndi onlaraydı inamı xalqın.

Yoxdu maraqlanan xeyir ya şərdir,
Deyilən nitqlər, nə var – kölgədir,

Hər şeyə ikrahla baxılır indi,
Toz-torpaq verilib yelə elə bil.

1823

QEYD: Şeirdə Napoleonun taleyi təsvir edilir

Ruscadan tərcümə

16.03. 2020

 

Зачем ты послан был и кто тебя послал?
Чего, добра иль зла, ты верный был свершитель?
Зачем потух, зачем блистал,
Земли чудесный посетитель?
Вещали книжники, тревожились цари,
Толпа пред ними волновалась,
Разоблаченные пустели алтари,
Свободы буря подымалась.
И вдруг нагрянула… Упали в прах и в кровь,
Разбились ветхие скрижали,
Явился муж судеб, рабы затихли вновь,
Мечи да цепи зазвучали.
И горд и наг пришел Разврат,
И перед ним сердца застыли,
За власть отечество забыли,
За злато продал брата брат.

Рекли безумцы: нет Свободы,
И им поверили народы.
И безразлично, в их речах,
Добро и зло, всё стало тенью —
Всё было предано презренью,
Как ветру предан дольный прах.

В стихотворении описывается судьба Наполеона.

1823 г.