HENRİX HEYNE. «ŞAİRƏM, BİR ALMAN ŞAİRİYƏM MƏN…»

Elə ki çıxıram mən səhər erkən,

Evinin yanından yolum düşür həm,
Pəncərə önündə səni görərkən,
Bil ki, sevinc dolur qəlbimə, körpəm.

Gözəl qara-qonur gözlərinlə sən,

Sorğuya çəkirsən məni uzaqdan:

“Kimsən, söylə mənə, nə istəyirsən?

Söylə qərib insan, azarlı insan.”

“Şairəm, bir alman şairiyəm mən,

Alman torpağında tanınır adım.

Mənim də adımı çəkəcək hökmən,
Böyük şairləri sayan hər adam.

Körpəm, ürəyimi üzən ağrıdan,

Bizdə çoxlarında tapılar elə.

Müdhiş ağrılardan danışan insan,
Mənim ağrımı da gətirsin dilə.

almancadan tərcümə

19.07. 2021, Samara

——————————

Wenn ich an deinem Hause
Des Morgens vorübergeh,
So freut’s mich, du liebe Kleine,
Wenn ich dich am Fenster seh.

Mit deinen schwarzbraunen Augen
Siehst du mich forschend an:
»Wer bist du, und was fehlt dir,
Du fremder, kranker Mann?«

»Ich bin ein deutscher Dichter,
Bekannt im deutschen Land;
Nennt man die besten Namen,
So wird auch der meine genannt.

Und was mir fehlt, du Kleine,
Fehlt manchem im deutschen Land;
Nennt man die schlimmsten Schmerzen,
So wird auch der meine genannt.«