PYER RONSAR: «ŞİRİN GƏNCLİYİMİ QOYDUM ARXADA…»

(1524-1585)

Şirin gəncliyimi qoydum arxada,

Yox əvvəlki qüvvə canımda daha.

Dişlərim qaradır, saçlarım ağdır,
Əsəbər pozulub, üşüyür bədən,
Çünki damarlarda düşünürəm mən,
Qan yox, qırmızı su dolanıb axır.

Əlvida, rübabım! Sizə əlvida,
Gözəllər, sizdəydi həyatın dadı.

Duyuram, tezliklə sonum çatacaq.

Gəcliyin nə qədər həzzi var idi!
Qocalıq yaşına qalanı indi,

Şərabdır, yataqdır, bir də ki, ocaq.

Qocalıqgün deyil, sınaqdır ağır,
Yaş üstə yaş gəlir, azar da artır.

Qayğı həmlələri bir an kəsilmir.
Fərq eləməz gedəm, ya da dayanam,

Həmişə arxaya gərək boylanam,
Ölümüm dalımca gəlir elə bil.

Bilirəm, elə bir mənzilə hölmən,
Məni aparacaq o çox çəkmədən,
Orda Pluton ya ayrı bir nəfər,
Qapını hamının üzünə açır,
İçəri asanca hər gələn keçir,
Ancaq qayıdan yox indiyə qədər.

Fransızcadan tərcümə

04-05.10. 2021, Samara

Pierre de Ronsard

Ma douce jouvance est passée,
Ma premiere force est cassée,
J’ai la dent noire, et le chef blanc,
Mes nerfs sont dissous, et mes venes,
Tant j’ai le cors froid, ne sont plenes
Que d’une eau rousse, en lieu de sang.


Adieu ma Lyre, adieu fillettes,
Jadis mes douces amourettes,
Adieu, je sen venir ma fin,
Nul passetans de ma jeunesse
Ne m’accompagne en la vieillesse,
Que le feu, le lit et le vin.

J’ai la teste toute élourdie
De trop d’ans, et de maladie,
De tous costés le soin me mord:
Et soit que j’aille ou je me tarde
Toujours derriere moi regarde
Si je verrai venir la mort,

Qui doit, ce me semble, à toue heure
Me mener là bas où demeure
Je ne sçai quel Pluton, qui tient
Ouvert à tous venans un antre
Où bien facilement on entre,
Mais d’où jamais on ne revient.