ALEKSANDR PUŞKİN. “GECƏDİR, GÜRCÜSTANIN QARALIR TƏPƏLƏRİ…”

161

Gecədir, Gürcüstanın qaralıb təpələri,

Qabağımda axaraq Araqva gəlir dilə,

Qəmliyəm, həm də xoşhal; işıqlıdır kədərim;

Kədərimdəki sənsən, kədərim dolu sənlə.

Sənlə və təkcə sənlə… Mənim qüssəmi indi,
Yox narahat edən və çevirən işgəncəyə.

Ürəyimdə yenə də məhəbbət odu yandı,

Yenə sevir ürəyim – sevməyə bilmir deyə.
1835

+++++++++++++++++++

АЛЕКСАНДР ПУШКИН

На холмах Грузии лежит ночная мгла;

Шумит Арагва предо мною.

Мне грустно и легко; печаль моя светла;

Печаль моя полна тобою,

Тобой, одной тобой… Унынья моего

Ничто не мучит, не тревожит,

И сердце вновь горит и любит – оттого,

Что не любить оно не может.

1835