ALEKSANDR KUŞNER. «NECƏ KEÇİB ÖMRÜM AVTOMOBİLSİZ…»

Necə keçib ömrüm avtomoibilsiz,

Sürətdən sürətə aşıb keçmədən?

Necə keçirmişəm ömrü stilsiz!

Tanrım, piyadayam, plebeyəm mən

Elə bil Romada kəcavəsiz sən,

Gedirsən, günəş də yaxır kəlləni.

Dörd kölə çiyninə alıb bu zaman,
Nəcibi aparır, yarıb kütləni.

Hələ oxuyuram Siseronu da!

Və Mişel Montenin sinəsinə baş

Qoyuram ki, məni mücərrəd halda,

Ovutsun, sönüksün içimdə təlaş.

Hərb arabaları, İlahi, əvvəl,

Keçэк, sonra gedər,  fillər arxada,

Parıldar qoşqular, təkərdə millər,

Hər şeyi arzunun odu yaxmada.

Torana bürünən dar yola çıxıb,

Piyada gedərik arxalarınca.

İynə ulduzundan tutqun işığı

Seçilən xəyali yurda çatınca.

1996

ruscadan tərcümə

12-13.03. 2022, Samara

++++++++++++++

АЛЕКСАНДР КУШНЕР

Как я прожил без автомобиля

Жизнь, без резкой смены скоростей?

Как бездарно выбился из стиля!

Пешеход я, господи, плебей.

Все равно что в Риме — без носилок,

Без рабов, несущих вчетвером

Их под солнцем, жалящим затылок

Сквозь толпу идущих напролом.

 

А еще читаю Цицерона!

И к Монтеню-всаднику на грудь

Припадаю, дабы отвлеченно

Он меня утешил как-нибудь.

Боже мой, сначала колесницы

Все проедут, все пройдут слоны,

Промелькнут все упряжи и спицы,

Фары все, мечтой распалены…

По дороге сумрачной и узкой

Вслед за ними двинемся пешком

В те края, что призрачно и тускло

За игольным светятся ушком.

1996