PREZİDENTİN TAPŞIRIĞI VƏ PETROVİÇİN QAPAZI

Möhtərəm Azərbaycan prezidenti, birinci vitse-prezident Mehriban xanımın əri İlham Əliyev həmişə deyir ki, gərək xaricdəki azərbaycanlılar yaşadıqları ölkənin əhalisinə ermənilərin işğalçılıq siyasətini izah etsinlər, yəni çatdırsınlar ki, bu vələdəzzina ermənilər Azərbaycanın dörddə birini işğal ediblər, qaytarıb vermək fikirləri də yoxdur.

Rusiyanı, əlbəttə, əsil xaric saymaq olmaz, ancaq yalan-doğru xaricdir, buna görə mən də xaricdə yaşayan sayılıram. Mən də möhtərəm birinci vitse-prezidentin ərinin dediyi barədə çox düşündüm. Bir anlığa təsəvvür etdim ki, mən ağdamlıyam (kəlbəcərliyəm, şuşalıyam, zəngilanlıyam, laçınlıyam…). Əlbəttə, mən ağdamlı ola bilmərəm, yaradan özü ağdamlılıq səadətini mənə qıymaybsa, nə deyə bilərəm… Mən bunu ancaq bir anlığa təsəvvür elədim. Və təsəvvür elədim ki, çoxdankı tanışım Petroviçlə oturub söhbət edirik. Birdən özümü cəmləşdirib səsim tutula-tutula deyirəm:

  • Petroviç, Allahdan gizli deyil, səndən nə gizlədim. Mən sənə bir sirr açmaq istəyirəm.

Petrovoviç də birdən-birə canlanır, rəngi açılır.

  • Aç, a kişi, de gəlsin. Hamının sirri var. Mən şəxsən o qədər pozğunluqlar eləmişəm ki…
  • Petroviç, mənim başıma gələn əhvalat bilmirəm pozğunluqdur ya yox. Ancaq deyəcəyəm. Bil və agah ol: Mənim vətənim Ağdamı ermənilər işğal ediblər…

Bunu eşidəndə Petroviçin rəngi boğulur, mənə əyri-əyri baxır və birdən ikiəlli başıma elə bir qapaz salır ki, gözlərimdən od çıxır.

  • A kişi, mən hər cür pozğunluq eləmişəm, ancaq sən deyən lap binamusluqdur. A kişi, sənin vətənin işğal olunubsa, get əlinə silah al, silah tapmasan, daş götür, ağac götür, get işğalçıların üstünə. Vətənin işğaldadırsa, sənin burda nə ölümün var? Üzünə deyirəm, Mirzə, səndən zəhləm getdi…

Və bu səhnəni gözümün qabağına gətirəndən sonra başa düşdüm ki, biz xaricdə yaşayan azərbaycanlılar gərək işğal olunduğumuzu, qırıldığımızı, qovulduğumuzu gərək xarici ölkələrdə gizlədək. Ağzımızdan çıxarsaq, biabir olarıq.

Ay ağdamlıılar, füzulililər, qubadlılılar, zəngilanlılar, şuşalılar, kəlbəcərlilər! Rusiyada heç kimə deməyin ki, vətəniniz işğal olunub. Desəniz, başınıza yağlı qapaz vuracaqlar.

Yoxsa xətrinizə qapaz düşüb?

 

Mirzə Əlil

 

06.04. 2017

Samara

Реклама

Газета ОЧАГ 2016-03

СКРИН 2016-03

очаг3_цветной_2016

NOVRUZ FELYETONU

Günlərin bir günü burda bir azərbaycanlı tədbirində oldum. Tədbir çalığılı idi. Manıslar avadanlıqları ilə oturmuşdular zalın yuxarı başında Qonaq-qara yerini tutub yeməyə təzəcə girişmişdi ki, gözlənilmədən Azərbaycanın himninin yazısını səsləndirdilər. Qonaqlar qalxdılar ayağa, gözlərini süfrədəki yeməklərə zilləyib gözlədilər ki, bu həngamə nə vaxt bitəcək. Mən yeyə bilmədiyimdən süfrəyə yox, çalğı səsi gələn tərəfə baxırdım. Çalanların içində bir olxuyanı, bir də skripkaçını tanıdım. Oxuyanla işim yoxdur, ancaq skripkaçıdan bir neçə kəlmə sözüm var.

Ötən ilin mayında burda Respublika günü keçirmək istəyirdik. Düzü, istəyən çox az idi, çox adam badalaq qururdu. Ancaq biz işimizdən qalmadıq, çalıb-oxuyan da tapdıq. Tədbirə bir həftə qalmış çalıb-oxuyanların başçısı dedi ki, burda aəzrbaycanlı skripkaçı var, o da sizin tədbirdə çalmaq istəyir. Dedik ki, buyusun, şadıq. Adını  İnternetdə elan elədik. Tədbirə bir gün qalmış çalıb-oxuyanların başçısı xəbər göndərdi ki, skripkaçı gəlməyəcək, əməliyyat olunub. Biz də çox ağrındıq, narahat olduq, dedik ki, bəs tədbirdən sonra yerini öyrənib dəyək. “Təki ölməsin”, — mən də belə dedim.

Çox keçməmiş mənə bir tanışım zəng vurdu, dedi ki, “öz aramızda qalsın, əməliyyat deyil, sünnətdir”. Mən çox təəccübləndim, dedim a kişi, o manısın əlli yaşı var, bu yaşda sünnət olar? Dedi,o, sünnət olunmur, sünnət toyuna çağırıblar Novokuybışevskə, ora gedib…

İndi qayıdaq bu tədbirə. Himn bitdi, qonaqlar girişdilər yeməklərə, çənələr bir şalaxo getdi ki, gəl görəsən. Bir-iki sağlıq deyiləndən sonra aşıqçılar başladılar vəzifələrinin icrasına. Bizim bu skripkaçı da… Aşıq Alı demişkən, “adını demirəm, eldən ayıbdır”. Elə Manıs deyək. Hə, bu Manıs durdu, skripkanı sıxdı çiyninə, sabirabadlılar demişkən, bir Şur təsnifi çaldı segahıynan…”Iyyy, ıyyy, qıyyy, vıııyyyy…” “Azərbaycan oğluyam”a keçəndə durdu ayağa, skripkanı mişarlaya-mişarlya başladı yançaqlarını əsdirməyə…

Bu insan Respublika günündən qaçıb sünnət toyuna getmişdi. Erməni toyuna çağırsaydılar, erməni toyuna gedərdi, buna şübhəniz olmasın. Bu insanda bir qram vətənpərvərlik varsa, onda Mirzə Əlil erməni casusudur, buna da şübhəniz olmasın.

Ağalar və xanımlar! Ağa və xanm olmayanlar, yəni sadə insanlar! Gəlin bayrağa hörmət edək, himnə hörmət edək – o baryaq ki, şəhidlərimizi bürüyürük, o himn ki, qəhrəmanların şərəfinə çalınır. Və bir də kimlərlə oturub-durduğumuza fikir verək. İncəsənətimizi, zəngin mədəniyətimizi sünnət toyu səviyyəsinə endirməyək. Yoxsa bir də görərik ki, erməni toyundayıq. Əldə-ayaqda işləyirik…

21.03. 2016 Samara

Mirzə ƏLİL

MƏDƏT MÜƏLLİMİN MƏSƏLƏSİ

Milli təhlükəsizlik naziri vəzifəsini ifa edən general Mədət Quliyev deyib ki, nazirlik əməkdaşlarının doxsan doqquz faizi ləyaqətli və namuslu insanlardır.

Düzü, bunu oxuyanda çox sevindim. Çünki mənim hesablamalarımla generalın rəqəmi az fərqlənir – cəmi bir faiz. Mən fikirləşirdim ki, bu nazirlikdəkilərir yüz faizi ləyaqətli və namusludur.

İndi qalır ləyaqətsiz və namussuz əməkdaşların sayını tapmaq. Mənə elə gəlir ki, sadə tənlik qurma yoluyla bu məsələni həll etmək olar, ancaq bunun üçün gərək nazirlikdə işçilərin ümumi sayını biləsən. Bu say da yəqin dövlət sirridir. Belə çıxır ki, Mədət müəllimin məsələsini biz həll edə bilmərik.

Ancaq fikir eləməyə dəyməz. Doxsan doqquzla yüzün fərqi nədir ki. Heç nə. Ona görə də mən belə fikirləşirəm ki, bizim millətin təhlükəsizliyi tam təmin olunur və buna görə də millət yorğanı başına çəkib rahat yata bilər. İndi də qış girir, yuxunun şirin vaxtıdır…

Ay Mədət müəllim, elə siz özünüz də yatıb dincəlin. Özünüzü çox yormayın. Sizin kimi insanlar dövlətimizə, millətimizə çox lazımdırlar. Yəni siz özünüz elə lazımsınız, indi gəlib çıxmısınız…

Ancaq gələndə, Mədət müəllim, gərək damın qapısını açıb Xədicə xanımı, Leyla xanımı, İlqar bəyi, Anar bəyi, Hilal müəllimi, cənab Mirqədirovu, gözəl talış balası və Azərbaycan şairi Tofiq Həsənlimi buraxaydınız…Hamıının adını yazmıram, bəlkə bu da dövlət sirridir, sonra məndən inciyərsiniz..

İçirəm sağlığınıza!

Mirzə Əlil

 

NEYLƏYİRDİK OYUN-MOYUN…

Стадион

Bakıda tezliklə Avropa oyunları başlanacaq…

Özümlə bacara bilmirəm: “oyun sözünü eşidən kimi “qoyun” yadıma düşür. Neyləyirsiniz, eləyin, lap vurun, öldürün. Nə qədər çalışıram Ki, gözümün qabağınA ayrı şey gətirim, olmur. Kimin ağzından “qoyun” sözü çıxsa ya bir yerdə bu sözü oxusam, elə bilirəm yaxında bir sürü qoyun mələşir.

Bəlkə də bu məsələ məktəb kirablarına salınmış bir nağılla bağlıdır: “Getdin gördün qoyun, neyləyirsən oyun-moyun…”

Ürəyinizə ayrı şey gəlməsin…

Bəklkə də “oyun” sözünün yadıma qoyunu salması mənim kənddə keçmiş uşaqlığımla bağlıdır. Başqa kəndləri bilmirəm, bizim kənddə uşağın ayağı topa dəyən kimi böyüklər onun yadına qoyunu salırdılar: “Qoyun qalıb yiyəsiz, sən top vurursan! Qıçın sınsın!”

Biz uşaq olanda əsil topu altı ayda, ildə bir dəfə görürdük. Biz topu əskidən-üsküdən düzəldərdik. Bizdən sonrakı nəsillərin topu olub. Yəni uşaqlar cib xərcliklərini, ya sünnət olanda onlara bağışlanan pulu yığıb özləri xəlvətcə top alırdılar. Ancaq böyüklər çox vaxt bu topları da alıb ya cırırdılar, ya da iti bir şeylə deşirdilər. Çünki uşaqların başı qarışırdı oyuna, qoyun qalırdı yiyəsiz! “Qoyunun dərdi ürəyinizə! Çörəyi qoyundan yeyirsiniz, burnunuzdan gəlsin!”

Eşitdiyimə görə, Azərbaycan kəndlərində indiyəcən böyüklər hərdən-hərdən uşaqların toplarını alıb cırırlar.

Buna görə də Azərbaycana futbolçuları banan, kartof, mobil telefon kimi başqa ölkələrdən gətirirlər. Öz uşaqlarımız qoyun qabağındadırlar…

Azərbaycanda niyə Asiya yox, Avropa oyunlarının keçirilməyi də bir az təəccüblüdür. Çox mötəbər mənbələrdə Azərbaycanın Asiyada yerləşdiyi göstərilir. Elə insanların bir-birinə, hakimiyyətin vətəndaşlara münasibətindən görünür ki, Azərbaycan Avropada deyol, Asiyadadır.

Belə bir lətifə var: birinə “öküz” Məhəmməd deyirmişlər, o da çox inciyirmiş. Yaxşı bir danası varmış, kəsir, yekə bir qinaqlıq verir ki, “öküz” sözünü üstündən götürsünlər. Camaat yeyib-içir, dağılışanda deyir ki, sənin adaından “öküz”ü götürürük, sən bu gündən olursan “dana” Məhəmməd…

Mən qorxuram ki, Avropadan idmançılar, məşqçilər, məmurlar gəlb iki həftə Azərbaycan xalqının hesabına yeyə-içə, dağılışanda deyə ki, siz Asiya deyilsiniz, Afrikasınız…

Hərçənd valideynlərin uşaqlardan topu alıb cırdığı ölkə heç Afrika adına da layiq deyil. Baxın Afrikaya, görün necə futbolçular yetişirlər. Afrikalılar çoxdan başa düşüblər ki, qoyunun öz yeri, oyunun öz yeri…

Ancaq gözünü beş-altı qotur qoyuna dikmiş soydaşımıza da rəhmli olaq: o yəqin ki, indi Avropa oyunlarına çəkilən xərcləri görüb başını yelləyir: “Neyləyirdik oyun-moyun…”

Mirzə ƏLİL

 

 

 

   NAXÇIVANDA QOLTUQALTI ƏMƏLİYYATI

 

Günlərin bir günü Vasif Talıbov Naxçıvanı piyada seyrə çıxdı. Hər yer göz oxşayır, hər yerdən gül ətri gəlir. Ancaq bir az gəzəndən sonra Talıbov hiss elədi ki, burnuna gül ətrindən başqa ayrı bir iy də gəlir. Yığdı nazirləri, akademikləri başına, problemlə onları tanış etdi. Nazirlər, akademiklər çox iylədşdilər, az iyləşdilər, axırda məlumat verdilər ki, bu iy tər iyidir, özü də naxçıvanlıların qoltuqaltından gələn tər iyi. Talıbov soruşdu:

  • Yəni elə eləmək olmaz ki, bu insanlar tərləməsinlər?

Talıbova başa saldılar ki, dünyanın bütün alimləri çalışıblar qoltuqaltının tərləməyinə əlac tapsınlar, tapa bilməyiblər.

Talıbov dedi:

  • Onda bəlkə biz qoltuqaltının özünü ləğv edək? Axı insana əsas lazım olan qoldur, qolquqaltının heç bir xeyri yoxdur, ancaq tər gətirir, köynəyi korlayır…

Naxçıvan akademikləri bir-birinin üzünə baxdılar, bir az baxışandan sonra akademik Dəmmədəliyev bu problemin həllini öz üstünə götürdü. Bir ay keçmədi ki, akademik Dəmmədəliyev Talıbova məruzə elədi ki, məsələnin həlli tapılıb. Danabaş kəndində hazırlanmış lazerin köməyi ilə insanların qolquqaltısı yarım saat ərzində götürülür və bu əməliyyat bir az diş çəkilməyinə, bir az öd kisəsinin çıxarılmağına, bir az da sünnətə oxşayır…

İndi Naxçıvanda hər gün bir neçə yüz qoltuqaltıgötürmə əməliyyatı keçirilir. Naxçıvan universitetində qoluqaltolq fakultəsi açılıb ki, burda Azərbaycanın hər yerindən olan tələbələr oxuyurlar. Naxçıvanda hətta qoltuqaltı toyları da keçirilir. İndi Naxçıvanın hər yerindən gül ətri gəlir.

ПОДМЫШКИ 3

Hamıya qoltuqaltı əməliyyatı ediləndən sonra Haxçıvanın kəndlərindən də gül ətri gələcək. Onu da deyək ki, Vasif Talıbova qoltuqaltı əməliyyatı olunmayacaq, çünki, onin qoltuqaltısı tərləmir, tərləyəndə də, tərində gül ətri gəlir…

Mirzə ƏLİL

 

27.11. 2014

Samara

 

 

 

 

 

MÜSƏLMANIN AMERİKANI KƏŞF ETMƏKLİYİ  

Günlərin bir günü bir müsəlman aftafa götürüb subaşına çıxır. Baxır dörd tərəfinə — hər yerdə arvad-uşaq. Gedir bir az irəli, yenə qələbəlik. Qarın da ağrımağında. Güthaget, gethaget… Bu minvalla çox gedir. Üç gün ya bir həftə. Nəhayət, kol-koslu, adamsız bir yerə çıxır və aftafasısını yerə qoyub təzəcə çömbəlir ki, qurşaqlarında dəri parçasından başqa bir paltarı olmayan, oxlu-yaylı beş-aıtı kişi kolluqdan çıxıb onu əhatəyə alır və əl hərəkətləriylə ona deyir ki, a kişi, utanmırsan, özgə torpağında subaşına çıxırsan. Müsəlman qalıb məəttəl və o da qarnının ağrısndan qıvrıla-qıvrıla əl hərəkətləriylə soruşur ki, bala bura haradır. Lüt kişilər də deyirlər ki, adını müsəlman qoymusan, ancaq coğrafiyanı bilmirsən, bura Amerikadır…

Amerikanınn müsəman tərəfindən kəşf edilməyi tarixi məhz belədir. Deyilənlərə görə, həmin müsəlman azərbaycanlı olub, özü də naxçıvanlı…

ОТКРЫТИЕ АМЕРИКИ 2

 

Mirzə ƏLİL

16.11.2014 Samara