ANAMIN SƏSİ

Otuz beş il, qırx il geri dönəsən,
Qayıdıb dünyanı həmin görəsən.

Həmin Amerika, həmin SSRİ,

Brejnev də həmin, çənəsi əsir.

Xariclə arada dəmir pərdə var,
Nə yaxşı yemək var, nə yaxşı paltar.

Ayaqqabıların çıxır dabanı,
Dəyişək şalvarı yox hər adamın.

Maşını olanın hörməti də var,
Maşın da nə maşın – sürən ağlayar..

Telefon yüz evin birində vardı,
Telefonluların adı ağırdı…

Zəngi uzaq yerə vuranda isə,
Gedirdin danışıq məntəqəsinə.

Sifariş verirdin iki gün qabaq,
Qorxurdun bəlkə heç alınmayacaq…

Qayıda o günlər yenə, deyirəm,
Gedib bir danışıq sifariş verəm.

Vaxt gəlib yetişə, mən də tələsəm,
Yüyürəm danışıq məntəqəsinə.

Dəstəyi əlimə alanda əsəm,
Çaşam və az qalam sinəmə basam…

Əvvəlcə xışıltı gələ o başdan,

Sonra əziz o səs dinə yavaşdan…

“Xeyrulla!” deyərək ağlaya anam,
Gözümün yaşından dəstək islana…

Ah, beş-on il geri qayıda aləm,
Anamın səsini eşidə biləm…

 

17. 08. 2019, Samara

Реклама

AILƏ

            I

 

Ah, o necə isti, necə xoş ocaq,

Həmişə körpəsən, beşikdir o da.

O ilk sığınacaq, son sığınacaq,
İnsan arxayın və arxalı onda.

 

 

Soyuqdan gələnin isinir canı
Odu cəhənnəmin həm də soyuyur.

Dadı başqa olur çörəyin, çayın,
Həm ürəyə yatır, həm qarın doyur.

 

 
Dərindir, şirindir yuxular onda,

Yuxuna girənlər – məzə və kefdir.

Ləzzəti ayrıdır ayılmağın da,

Səni sevənlərdir dörd tərəfində.

 

 

Sənə can deyirlər, can eşidirlər,
Başın sığallanır, əgər darıxsan.

Əgər ailən var – yerin behiştdir,
Həyatın cəhənnəm əzabı – yoxsa…

 

II

Ah, ikinci elə zülm ocağı,
Varmı bu dünyada ona bənzəyən?

Onda ürəklərdən qara qan axır,
Hamı bir-birinin ətini yeyən.

 

 

 

Ən ağır danlaqlar həmişə onda,
Tapdanan yeridir ləyaqətlərin,
Söyülüb, döyülüb qapazlananda,

Qarsıdır alovu qiyamətlərin.

 

 

 

Yaxınlar qarğıyır yaxınlarını,
Deyir “qan qusasan, ciyərin yana”,

Od düşür gecələr yuxularına,
Durursan – peşmansan ayılmağına.

 

 

 

Üzündə, gözündə, qıçında əgər,
Varsa bir qüsurun, çevrilir ada,

Çolaqsan, pəltəksən, kor ya da keçəl,

Üstəlik deyirlər “kül başına” da.

 

 

 

Bəzən haram olur onda çay-çörək,
Tökülür burnundan yediklərin də.

Söyür, burunlayır acizi zirək,
Başıaşağılar çəkir içində.

 

 

Ya ər müstəbiddir, ya arvad dəli,
Ya gəlun qaniçən, ya da qaynana.

Ya bacıya qalxır qardaşın əli,
Oğulun əlində ya ölür ana.

 

 

 

Hamı bir-birindən küsülü, incik,
Səhv düşüb hamının yeri elə bil.

Yox ürəyi yanan, dərdinə şərik,

Sevgi olubsa da, qeybə çəklib.

 

 

Kənardan, əlbəttə, göz oxşayandır,
Özünün olmayan  həsədlə baxır.

Ah, onda hər nemət irin və qandır,

Ürəyi cəhənnəm istisi yaxır…

 

11-12. 08. 2019, Samara

FƏSİL İTİMİ

İdarəsi pozuldu,
Deyəsən göylərin də.

Nə iyulu iyuldu,
Avqustu avqust nə də.

 

Günəşin dəlisov yel,
İstisini talayıb.

Buludlar da elə bil,
Qara qurum bağlayıb.

 

 

Ara vermir yağışlar,

Gülləri büzüşdürür.
Öndə payız və qış var,

Yay indidən üşüdür.

 

 

Sahilə, çimərliyə,
Yox daha düşən yaxın.

Girinc qalıb çörəyi,
İsti havadan çıxan.

 

 

Payız paltarındadır,

Uşaq-böyük  haçandan.

Quş da bəlkə aldanar,
Yığışıb köçər indi.

 

 

Təəssüflənir hamı,
Hamı giley-güzarlı.

Qara hamının qanı,

Hamı məyus, azarlı.

 

 

Ömür gedir ömürdən,

Məhəl qoyan da yoxdur.

Bir fəsil itdi birdən  —

Uşaq-böyük darıxdı…

 

02. 08. 2019, Samara

DƏNİZ VAR, YOX DƏNİZ TARİXİM ANCAQ…

Qədim ingilisin “qağayı yolu”
Dediyi yollardır dəniz yolları,
Şərəfə çatdıran bu yollar olub,
Bir vaxt ispanları, portuqalları.

 

 

Gəmi qayırıblar xırda və iri,
Beləcə yaranıb donanma sonra,
Kəşf, fəth ediblər materikləri,
Qırmızı qan axıb mavi sulara.

 

 

 

Sularda ordular üz-üzə gəlib,
Yenilən də olub, zəfər çalan da.

Sulara tarixlər yaızlıb, qalıb,

Silinən də deyil, unudulan da.

 

 

 

 

Dəniz xalqı deyil mənimsə xalqım,
Dəniz var, yox dəniz tarixim ancaq.

Qayıqlar içində mənim qayığım,
Üzməyib, üstündə yellənə bayraq.

 

 

 

Dəniz şücaəti dadmayan insan! —
İndi qırağında girincdir yazıq.

Qamarlayır, tutur, salır hasara,
Sahili gözünə təpə az qalır.

 

 

Dənizə girməyib dədə-babası,
Nə qılınc oynadıb, top atıb nə də.

Nə şərəf, nə qeyrət, parası varsa,

Satar dənizi də, yağı gələndə.

 

 

 

Dəniz də yarı göl, yarı dənizdir,

Ayrılıb dünyanın okeanından.

Ayrıyıq dünyadan biz özümüz də —
Harda var dənizi hasara alan?

 

 

 

Bəlkə cəhalətdən, bəlkə tamahdan,
Kim bilir soydaşım mənim bir zaman,

Bənd vurub Xəzərin qabağına da,

Ayırıb dünyanın okeanından…

 

25. 07. 2019

Samara

YAYIN GÜNÜ BU NƏ YAĞIŞ…

Yayın günü bu nə yağış? –

Yağır, kəsmir haçandan.

Hünər elə, göyə dırmaş,
Tuta bilsən ucundan.

 

 

 

Göyün üzü hisdi, pasdı,
Bu nə yay, bu nə iyul!
Axın səkiləri basdı,
Çölə çıxmalı deyil.

 

 

 

Qolu, qıçı sızıldayan,
Başı, gözü ağrıyan —
Belə yaydı gözlədiyin?

Bu, iyuldur doğrudan?

 

 

 

Çimərlikdən qaçıb gedir,
Tək-tük uşaq-muşaq da.

Səhər, axşam qasırğadır,
Dəniz kimi daşır çay.

 

 

 

Bəlkə ota, ağaclara,
Bu yağışlar xeyirdir.

Mənim kimi qocaları,
Sıxır ancaq, keyidir.

 

 

 

“Gözümə qara su!” dedi,

Görüb Ağsunu şair.

“Ağsu!” deyib mələyərdi,
Görsə bu yağışları.

12.07. 2019

Samara

İSTƏKLİ   EHTİRAMIN XATİRƏSİNƏ

İyirmi il yatağa,
Bağlı qalarsa insan,

Qapıdan da qırağa,
Ayağını qoymasa;

 

 

Qapıda, pəncərədə,
Bütün gün gözü qalsa,
Təklikdən içəridə,
Sinirləri daralsa;

 

Musiqidən, oxudan,

Bezib gələrsə təngə,
Kəm ya artıq yuxudan,
Solub gedərsə rəngi;

 

 

 

Dadsız olsa ya acı,

Yemək də dərman kimi,

Biləndə ki, əlacı,

Daha deyil həkimlik;

 

 

Əllərini qoynuna,
Qoyub uzananda da,
Həyatı və dünyanı,
Tərk eləmir bir an da.

 

 

Fikridədir durmadan,
Yatağının əsiri.
Seçir ağı qaradan,

Ayırır xeyri, şəri.

 

 

Gecəni, gündüzü də,

Tanıyır hənirindən,

Görür yer üzünü də,
Günün həndəvərində.

 

 

 

Saat əqrəblərinin,

Hərəkətini görür,
Ötən dəqiqələrin,
Hər birini ötürür.

 

 

 

Bezmir safçürüyündən,

İndinin, olanların,

Tikan tək ürəyindən,
Çıxarır insanların,

 

 

Yalan söz deyənini,
Eşqi qəlp olanını,
Gedib gəlməyənini,
Vədlə dolananını.

 

 

Gözləri qapalıdır,
Otaqda sönmüş çıraq,

Ağı da, qaranı da,

Yaxşı ayırır ancaq.

 

 

11. 07. 2019

Samara

YUXUMA GƏLİRSƏN QƏRİB ÖLKƏDƏ…

ANAMLA HƏYƏTDƏ

Yuxuma gəlirsən qərib ölkədə,
Bir dəfə evinə gələsən, anam,

Beş günə də gəlsən, iki günə də,

Görərsən tezliklə mən yanındayam.

 

 

Taxçaya-boxçaya əl yetir bir az
Sil qalın tozunu kitablarımın.
Döşə xalçaları, at kilim, palaz,

Hərdən qırağa çıx, güd artırmanı.

 

 

 

Ətirli sabun al, bəzəkli dəsmal,

Yaxşı mələfə al xırda çiçəkli.
Balışüzlərinin təzəsini al,

Təzə yorğan sırı, başıma çəkim.

 

 

 

Bir dəst stul da al, ucuzu düşsə,
Dəyiş nə sınan var, nə laxlayan var.

Çay al yaxşısından, çay tükənibsə,

Armiudu stəkan, çini çaynik al.

 

 

 

Qonşuya ət aldır bir az dolmalıq,
Süd al, maya da al, özün qatıq çal.

Təndirə girməli halın qalmayıb,
Çörəyi Gülşəndən, Səmayədən al.

 

 

Gəlsən evimizə, gələrəm hökmən,

Yolların tilsimi sınar bir  anda.

Gedərəm iyinlə, hənirinlə mən,
Tezliklə görərsən məni yanında.

 

 

Soyuq, nəm komamız, gəlsən, isinər.
Qanı soyuq ölkə, qəlbi daş ölkə,
Mənimçin yenidən vətənə dönər,
Gəlsən evimizə bir dəfə bəlkə…

 

07.07. 2019

DƏNİZƏ BƏNZƏYƏN ÇAY

05.07. 2019.jpg

Gah lal-dinməz axırsan,
Gah ləpəli, yeyin, çay!

Bu taydan ki baxırsan,
Çətin görünür o tay,
Dənizə bənzəyən çay!

 

 

Baş verir qasırğalar,

Düşür duman da lay-lay.

Vurnuxur qağayılar,
Qışqırır, salır haray,
Dənizə bənzəyən çay!

 

 

 

Okean gəmisi də,
Qayıq kimi üzən çay.

Qızıl qum dənəsiylə,

Qırağı bəzənən çay!

Dənizə bənzəyən çay.

 

 

Sahildə yığın-yığın,
Balıqçıları qış-yay.

Dadına balığının,
Hansı balıqda var tay? —
Dənizə bənzəyən çay!

 

 

Axır, gedir durmadan,
Xəzərə aparır pay.

Salır yurdu yadıma,
Ürəyimi üzən çay,
Xəzərə bənzəyən çay!

 

04-05. 07. 2019, Samara

AND YERİ… SÖYÜŞ YERİ…

Bizim xalqda hər qəbir,

Qoruqlu və qayğılı.

Toxunulmaz bilinir,

Müqəddəs də sayılır.

 

 

And içirik, üz tutub,
Öpürük başdaşını.

Quran oxutdururuq,
Üstündə vaxtaşırı.

 

 

Söyür qəbri həmin dil,

Xalqımın ağzı qızcaq.

Özününkünü deyil

Özgəninkini ancaq.

 

 

 

Qoca qəbri söyülür,
Söyülür cavan gedən.

Bala dərdi söyülür,
Söyülür hətta kəfən.

 

 

 

 

Söyüşcülün dilində,
Yeddi arxan adlanar.

Elə bil ki, əlində,
Mötəbər siyahı var.

 

 

 

Tək-tək adamlar sayaq,
Xalqlar da eyiblidir.
Söyüş söyən, qarğıyan,
Tək bizim xalq deyildir.

 

 

 

Bizdən başqa, öləni —
Cavan ya da ixtiyar —
Qəbri, hətta kəfəni,
Söyən varmı? Harda var?

 

 

Qəbir  söyən…Desən ki,
Orda Quran oxunur,

Söyər Quranı bəlkə…
Tanrıya da toxunar…

 

21.06. 2019

Samara

YEMLİK          

yemlik.jpg

Gəzəndə parkı, bağı,
Gətirsə bəxtim əgər,

İçində ot-alağın,
Gözümə birdən dəyər.

 

 

Nə adını bilən var

Burda, nə də dadını.

Sütül yarpağında bal,
Saplağından süd damır.

 

 

Çörək kimi yeyilib,

Kəndimdə yemək olub.

Hərb düşüb, aclıq gəlib –

Neçə qarın doyurub.

 

 

 

Yaşılındakı çalar,
Heç bir otda tapılmaz.

Duruşunda vüqar var,
Yad görünsə də bir az.

 

 

Gördüm – ürəyim əsir,

Kəndimdəyəm elə bil.

Yurdun ərazisidir,

Harda ki, yemlik bitir.

 

 

Bayraq kimi boy atıb,
Ölkəmdir həndəvəri.

Üçrənglidən də artıq,
Məni təsirləndirir.

 

14-15. 06. 2019

Samara