Архивы

AYAĞIM

Sözümə baxmır daha.

Dönük çıxdı ayağım.

Pis uşaqdır, ağlağan,
Mən də onun dustağı.

Ağrıyır yeriyəndə.

Ağrıyır dayananda.

Əcəb gedirəm əldən,
Bir ayağın hayında.

Həvəs nədənsə gedib,

Oxuyam ya da yazam.
Qoymur ayaq şoğərib,
Əlim cibimdə gəzəm.

Otaq dustağı olsam.

Maraqlısı öndədir,

Tapılmaz ki, bir adam,
Bazarlığa göndərim.

Pəncərə dumanından,

Baxaram nə görünsə,

Tanış gələr hər adam,

Sevinərəm hər səsə.

Baxaram səhər, axşam,
Baxaram bütün gecə.

Üzülüncə baxaram,

Gözlərim yumulunca.

Yavaş-yavaş üzülüb,
Ürək də tapar azar.

Ritualçılar gəlib,
Tabutda çıxararlar.

06.06. 21, Samara

XALOĞLUM HƏSƏN ÜÇÜN BAYATILAR

Həsən, gəl ay Həsən, gəl,

Qulaq, burun kəsən, gəl.

Topunu Salyanda qoy,
Elə tüfənglə sən gəl!

Həsən, gəl, ay Həsən, gəl,
Oğul-uşaq basan, gəl.

Neçə xanım ağlaşır,
Deyir “Qasan, Qasan, gəl!”

Həsən, gəl, ay Həsən, gəl,
Burda var nə desən, gəl.

Araq gedir yağ kimi,
Olsa yaxşı içən, gəl!

Həsən, gəl, ay Həsən, gəl,
Min cavana dəyən, gəl,
Bir xanım sənə peşkəş
Kəniz də, istəsən, gəl!

Həsən, gəl, ay Həsən, gəl,
Hər iş qoşub düzən, gəl!

Rusiyətdə, İranda

Yeyib-içib gəzən, gəl!

Həsən, gəl, ay Həsən, gəl,
Yaxşı geyin, bəzən gəl.

Təki can sulu olsun,

Demə qocalmısan, gəl!

Saç ağarıb, üz qara,
Min qatara, gəl bura.

Başım, gözüm ağrıyır,
Apar mənu doxdura…

23.05. 2021, Samara

RAMİZ RÖVŞƏN: “QOŞUN GETDİ QARABAĞA, KASIBI VERDİK QABAĞA…”

Mən nə edim, nə qayırım?-

Ayağım, əlim darıxır.

Qaydasındadır bayırım,
Nədənsə çölüm darıxır.

Mən şairəşşüarayam,
Qızıldan olsun sarayım!

Yazım, cızmaqaralayım,
Yazmasam, elim darıxır.

Sevir məni prezident
İlbəil verir prezent.

Verərdi Qarabağda kənd –

Həkim, müəllim darıxır.

Bir ev verdi, dedim azdı,

Bir fərman da imzaladı.

Üçüncü də pis olmazdı,
Əhli-əyalım darııxır.

Mindən çox oduma yanan,
İşvə satan, mamlımatan.

Hər saatda mesaj atan

Neçə sevgilim darıxır.

Qoşun getdi Qarabağa,

Kasıbı verdik qabağa.

Mənsə restorana, bağa,

Getməsəm yolum darıxır.

Lotularıq, manıslarıq,
Qaçıb küncə qısılarıq.

Ölüm sevir kasıbları,
Kasıbçın ölüm darıxır…

20. 05. 2021, Samara

RAMİZ RÖVŞƏN: «SÖYÜN, SÖYÜN MƏN AXMAĞI…»

Söyün, söyün mən axmağı,
Yumadım niyə qartmağı,
Niyə tutmadım dırnağı —
Deşir, qanadır ovcumu,

Qaçırdır şirin yuxumu,
Gəlin açın yumruğumu!

Bir Qubadlı balasıydım,
Gedib aşıq olasıydım.

Dınqıl-dınqıl çalasıydım,
Yaxşı şabaş alasıydım,
Necə çalım — əl yumulu,
Gəlin açın yumruğumu.

İndi necə maşın sürüm,
Yarı necə gedib görüm?

Yazıq-yazıq yolda durum?

Quş olub it kimi hürüm?

Bəlkə qaçım, götürülüm? –

Gəlin açın yumruğumu!

Hardadır bu gül balalar,

Hamısı birdən oldu kar!

Gətirin on beşlik açar –

Ovcum içində orden var!

Ovcum içində order var!

Gəlin açın yumruğumu!

17. 05. 21, Samara

HAÇANDIR İZDİHAM ÇAŞDIRIR MƏNİ…

Haçandır izdiham çaşdırır məni,

Qınayır elə bil məni hər gəzən.

Mənsə gizlədirəm baxışlarımı,

Hər şey öz yerində, mənsə yersizəm.

Cibimdə oğurluq sanki nəsə var,
Tutub məni saxlar polis indicə.

İzdiham başıma gəlib yığılar,
Məhkəmə zalına çevrilər küçə…

Ya mülki paltarda iki-üç nəfər,
Kəsər qabağımı soyuq və ciddi.

Sənəd istəyərlər, biri də deyər:

Kimsən və gəzməkdə məqsədin nədir.

Əsaslı şübhələr sən yaradırsan,
Sən heç bu dünyadan deyilsən, kişi.

Qəbirdən qaçanı xatırladırsan,
Çoxdan gözlərində keçibdir işıq.

Atan, anan ölən yadına gəlir?

Qardaşın hardadır, bacın hardadır?

Çoxdan ölüb gedib müəllimlərin,
Hələ şagirdlərdən öləni vardır…

Hardan gəlmisənsə, cənab, dön ora.

Gəzirsən, çəkinir səndən izdiham.

Dünyadan olanın yeridir bura,
Yersizdir  dünyadan olmayan adam…

Bilmirəm yuxudur, qarabasmadır:

İzdiham dağılıb, tək gəzirəm mən.

Çiynimə yüklənib qəbirdaşım da,

Sənəddir, qorxum yox indi polisdən…

 

08.05. 2021, Samara

CİK-CİK XANIM

(xalq nağılı əsasında)

Biri var, biri yoxdu,
Kasıb ac, varlı toxdu.

Boz bir sərçə yaşardı,
Cik-cik xanımdı adı.

Koldan-kola qonardı,
Cik-ciklə oxuyardı.

Bur dıfə pəncəsinə,

Tikan batdı sərcənin.

Çox çalışsa da qoçaq,
Tikan çıxmadı ancaq.

Yaş töküb ağlayırdı,
Pəncəsi ağrıyırdı.

Qarı nənə eşitdi,
Tez haraya yetişdi.

Dedi: “A Cik-cik xanım,
Sənin qadanı alım!

Nazlısan, məzəlisən,
Ağlayırsan niyə sən?”

Hıçqırıb dedi Cik-cik:

“Qarı nənə, nənəcik!

Tikan batıb pəncəmə,
Tez onu çıxar, nənə!”

Nənə də belə işə,
Mahir idi həmişə.

Tez çıxardı tikanı,
Silib qurutdu qanı.

Tikanı bölüb yarı,
Atdı təndirə qarı.

Cik-cikin kefi sazdı,
Bir az dolandı, gəzdi,

Gəlib dedi: “nənəcan,
Hanı o qanlı tikan?

Qaytar tikanı, nənə,
Çox əzizdir o mənə”.

Nənə dedi: “Ay bala,
İndiyə tikan qalar?

Axı onu haçandı,
Atdım təndirə, yandı.

Bozardı Cik-cik xanım,
Qızardı Cik-cik xanım.

Söylədi: “Nənə, du dəm,
Cin atına minərəm!

Verməsən tikanımı,

Dağıdaram dünyanı.

Bir çörək götürərəm,
Qaçıb gözdən itərəm!”

O yana uçdu Cik-cik,
Bu yana uçdu Cik-cik,.

Çörəyi dimdiyiylə,
Qapıb ucaldı göyə.

Birdən gördü ki, çoban,
Süd sağır bir qoyundan.

Cik-cik tez yerə endi,
Çörək də dimdiyində.

Yaxın gəlib ədəblə,
Çobana dedi belə:

“Çoban əmi, salamlar!

Yaxşı təzə çörək var.

Yoğurub nənə yağla,
Verim, südünə doğra”….

(əvvəli)

07.05. 2021, Samara

AZƏRBAYCAN POEZİYASININ MODEL ŞEİRİ

Gedirəm, dalımca bax, salamat qal!

Çək gecə, çək gündüz ah, salamat qal!

Yağı çöryinə yax, salamat qal!

Bıçağı pendirə tax, salamat qal!

Pendir, salamat qal, yağ, salamat qal!

Meyvə, salamat qal, bağ, salamt qal!

Bostan, salamat qal, tağ, salamat qal!

Kürüm, duzlu-duzlu ax, salamat qal!

Dərə, salamat qal, dağ, salamat qal,

Şimşək, başım üstdə çax, salamat qal!

Yağış, Salyana da yağ, salamat qal!

Nəşəli günlərim, sağ-salamat qal!

Qara, salamat qal, ağ, salamat qal!

Solum yaralıdır, sağ, salamat qal!

06. 05. 2021, Samara

CIRTDAN

(xalq nağılı əsasında)

Biri var, biri yoxdu,

Yay isti, qış soyuqdu.

Bir kənddə qarı vardı,

Nəvəsiylə yaşardı.

Kiçikdi nəvə boydan,
Hamı deyirdi Cırtdan.

Cırtdan gördü bir səhər,
Uşaqlar tələsirlər.

Meşəyə yollanırlar,
Odun dalınca onlar.

Cırtdan deyir: “ay nənə,
İcazə ver sən mənə.

Gedim uşaqlar ilə,

Odun yığım bir şələ”.

Çağırıb uşaqları,

Verdi yağəppək qarı.

Dedi: “qalındır meşə,
Baxın, düşməyin işə.

Gedir sizinlə Cırtdan,
Muğayat olun ondan”.

Yağəppək gəvələdi,
Uşaqlar cana gəldi.

İti addım atdılar,
Meşəyə tez çatdılar.

Odunu yığırdlar,

Şələ bağlayırdılar.

Gördülər Cırtdan durub,
İşləmir, boyun burub.

Töküb qaşqabağını,
Sallayıb dodağını.

Cırtdana dedi hamı,
Bəs sənin şələn hanı?

Cırtdan dedi: “Yağəppək,
Nənəm verdi ki, gərək,

Yeyib, sonra hamınız,
Şələmi yığasınız”.

Bunu eşidən anda,
Uşaqlar dayanmadan,
Ona odun yığdılar,
Şələ də bağladılar.

Öz şələsini sonra,

Hərə atdı dalına.
Gördülər Cırtdan durub,
Yenə boynunu burub.

Dedilər: “Nə olubdur,
Şələn yerdə qalıbdır?”

Cırtdan dedi: “Yağəppək
Nənəm verdi ki, gərək,
Yeyib, gətirəsiniz,
Mənim də şələmi siz”.

(əvvəli)

06. 05. 2021, Samara

“GÖNDƏR DOLĞUN İZAH, ƏLAVƏ, TANRIM…”

“Təzə alınanlar” zalına tez-tez,

Baş çəkən səbirsiz oxucular tək,

Tanrım, gizli deyil, haçandır ki, biz,
Təzə kitabının həsrətindəyik.

Gözəldir əvvəllər göndərilən də,
Öpürük, gözümüz üstə qoyuruq.

Şəfa axtarırırq vərəqlərində,
Hər əhdə, hər vədə andımız odur.

Göz, qulaq öyrəşib neçə əsrdir,
Yaxşı anlasaq da, anlamasaq da.

Elə tək ahəngi möminə bəsdir,

Dolar oxunanda ruha, sarsıdar.

Qalsın qoy, əvvəldə nə göndərmisən,
Əzizdir, gözümüz üstdə yeri var.

Bəlkə göndərəsən bizə indi sən,

Ətraflı izahat, əlavə ya da?

Çoxdur şarlatanlar, özün bilirsən,
Sözünü cürbəcür yozur hər biri.

Haçana Qiyamət qalıb, bizə söylə sən,
De hansı günahın cəzası nədir.

Cənnətin təsviri, yaxşı olar ki,
Bir az genişlənə təfərrüatla.

Xumar ağacının kölgəsindəki,
Kef-damaq ödəmir tələbatları.

Bir az rəngarənglik əlavə elə,

Ordakı əbədi istirahətə.

Pis olmaz möminlər işləyə bilə,
Axı cəhənnəmdir işsiz həyatı…

Bəlkə də təsviri Cəhənnəmin də,
Gərək dolğun ola, tamamlana da.

Odda yandırılmaq hədəsi indi,
Saxlaya bilərmi  bizi günahdan?

Xərçəng ağrıları var bu dünyada,
İblis dühasından yaranıb yəqin.

Gərək lap birinci ola menyuda,
Sarsıla, əzilə ödü möminin.

Adəmin övladı  iki əsrdə,

O qədər işgəncə yaradıb, qoçaq,

Bəlkə də onlarla müqayisədə,
Qulaqburmasıdır oda qalanmaq…

Göndər dolğun izah, əlavə, Tanrım!

Söylə Qiyamətin vaxtı haçandır.

Kitabı göz üstə öpüb qoyuram,

Şərhinə ehtiyac var ancaq indi…

04. 05. 2021, Samara

ARUZDAN QILINC YARASI ALAN BEYRƏYİN DEDİYİ

İç Oğuza Daş Oğuz asi olub Beyrək öldüyü boy

Qalxıb yerinizdən durun, igidlər,
Kəsin quyruğunu ağ-boz atımın.

Qalxın, Ala dağın belindən aşın

Axıntılı gözəl çay üstdən keçin,
Çapıb divanına Qazanın gedin,
Çıxarın ağ donu, qaranı geyin,
“Sən sağ ol, Beyrəksə ölübdür”, — deyin.

DAHA SONRA DEDİYİ

Ərlər, Aruz oğlu Basat gəlməmiş,
Elim-günüm hələ yağmalanmamış,
Qızıl dəvələrim bağırdılmamış,
Qoçaq Qazlıq atım kişnədilməmiş,
Ağüz qız-gəlinə əl dəyilməmiş,
Ağüz arvadımı Basat almamış,
Mənim yurdum, elim viran qalmamış,
Qazan xan yetirsin bura özünü,
Qoymasın Aruzda mənim qanəmı.

Gözəl arvadımı oğluna alsın,
Axirət haqqını halal eləsin.

Bəlli eləyin ki, Qazana, Beyrək,
Öldü, şahlar şahı Həqqə yetərək.

30.04. 2021, Samara