Архивы

BƏXTİYAR HACIYEVDƏN PREZİDENTƏ ŞEİR ƏRİZƏSİ

Bilmirəm ki, məndən niyə küsmüsən,

Dindirmədin üzbəüzə gələndə.

Feysbukdan ayağımı kəsmisən,
Açmadın qapını sizə gələndə.

İndi dəmir yumruğuna həsrətəm,
Ermənini vurmağına həsrətəm,
Bayraqdarlı bayrağına həsrətəm,

Mən niyə olmuşam gözə gələn də?

Ölləm həsrətindən, qalsa çox belə,

Bas yenə türməyə, sonra əhv elə,
Bəlkə yuxum gələ, iştahım gələ,
Görəndə tanımır, bizə gələn də.

Nə yazdım ki, məndən belə incidin,
Axı doğru sözdən küsən deyildin,
Sən bir analoqsuz demokrat idin,

İşdə də olmasa, sözə gələndə.

Adım Bəxtiyardır, özüm bəxtəvər,
Ancaq ayrılığın məni mələdər.

Türmə əzməmişdi məni bu qədər,
Necə ki, blokun əzər, gələndə.

Ərizə yazmışam indi, hökmdar,

Mənim səndən sənə şikayətim var.

Məhkəməlikdir iş, blokdan çıxar,
Aç gözəl qapını, sizə gələndə.

Mirzə TƏBİL
27.08. 2021, Samara

DAVA ARVAD DAVASIDIR!

Talibanın sözçüsünə

Saqqalı sıx keçə kimi,
Gözlər qara gecə kimi,
Diş ağzında otuz iki,
Hapa basır, gopa basır.

Dava arvad davasıdır.

Hərdən-hərdən gülümsəyir,
Ətli dodaqları əsir,
Arvadbaz, şəhvət əsiri,

Hapa basır, gopa basır.

Dava arvad davasıdır.

Gah şəriət, gah da Quran,

Nə dəzgah görüb, nə kotan.

Bir kitab oxumuş nadan, —

Hapa basır, gopa basır.

Dava arvad davasıdır.

Ayaqyalın  çalmalılar,
Kirli, pırpız saqqallılar,

Guya nümunədir xalqa, —

Hapa basır, gopa basır.

Dava arvad davasıdır.

Yorulmadan “dəyər” deyir,
Bilmirsən nədir dediyi.

Soxasan bir ayıb yerə,
Hapa basır, gopa basır.

Dava arvad davasıdır.

Zavod, fabrik tikən deyil,

Tarla, bostan əkən deyil,

Qamçı vurur, qapır, yeyir,

Hapa basır, gopa basır.

Dava arvad davaısıdır.

Kim nə sual versə ona,
Çalmalı bu cənab yenə,

Gətirir arvad üstünə, —

Hapa basır, gopa basır!

Dava arvad davasıdır!

Arvadına əmirdir ər,

Qamçılar, döyər, öıdürər.

Burdur islam, budur dəyər?! –

Hapa basır, gopa basır,

Dava arvad davasıdır.

Köhnəldi, al təzəsini,

Sütülünü, körpəsini,

Sındır qol-qabırğasını, —

Çərlət, elə əsir-yesir,

Dava arvad davasıdır.

Vəhşilk var, insanlıq var,
İşıqlıq var, qaranlıq var.

Yoxdur dini inqilablar,

Kim deyir var – gopa basır,
Dava arvad davasıdır!

19.08. 2021, Samara

GƏNCƏLİ NİZAMİ GƏNCƏVİYƏ

Sən elə böyüksən, adın önündə,
“Böyük” sözü özü kiçilib gedir.

Adın sadalanır hər addan öndə,

Belə yaşayırıq doqquz əsrdir.

Həmişə yuxarı başda yerin var,

Sən təksən, aşağı başda olan çox.
İncimir aşağı başda olanlar,
Yerinə heç kimin iddiası yox.

Həsrətik səninlə söhbətə çoxdan,
Susursan, susuruq — dili bilmirik.

Özgə sözləriylə sən tanınmısan,

Əslində necəsən — bilə bilmirik.

Dilini anlayan çoxmu adam var? —

Şair yox, heykəlsən sən bizə çünki.

Heykəl nə danışar, nə danışdırar,

Dilsiz pərəstişdir abidəninki.

Ulusan, böyüksən, Gəncənin oğlu,
Heyf ki, dilini bilmirik ancaq.

Qulpsuz çamadansan xəzinə dolu,

Nə aparmaq olur, nə də ki, atmaq…

15.08. 20201, Samara

MARAFON

Sonu görünməyən yolda yolçuyam

Marafon qaçıram, marafonçuyam.

Start götürməyim yadıma gəlmir,
O vaxtdan ən azı dəyişib əsr.

Yorğunam qaçmaqdan, nəfəsim qara,
Özüm də bənzərəm efioplara.

Keniyalı kimi cıvıldızam mən,

Dözürəm aclığa, susuzluğa mən.

Peysmeykerim yox qaça qabaqda,
Vurur, səndələdir gələnsə dalda.

Badalaq qurmağa var çalışan da,
Qaçıram yenə də dikələn anda.

Görüb fitə basır yolda duranlar,
Gülən də, söyən də, tüpürən də var.

Bıçaqla duran var, tapançalı var,
Mənsə dayanmıram, mənsə qaçıram.

Susuzam, ağzımda quruyur dilim,

Sirkə turşusunu verirlər içim…

Marafon qaçıram, marafonçuyam,

Qaçıram bir qurtum suyun dalınca.

Daldan itələyən qalıb dalda da,

Badalaq quranlar yox siyahıda.

Çıxarıb bir qarış mənsə dilimi,

Keniyalı kimi, efiop kimi,
Qaçıram, ağrılar olsa da min bir.
Bir qıçım o biri qıçımı çəkir.

Qaçıram, qatılır gündüzə gecə,
Qaçıram bir qurtum suyun dalınca.

Məni qara basır bəlkə təşnədən,
Hərdən peysmeyker görürəm öndə.

Elə bil halədir, ya da kölgədir,
Məni pıçıltıyla ürəkləndirir,
Deyir yorulmusan, dayanma ancaq,
Çatar həyatının sonu dayancaq.

Deyib gözdən itir, mən gərək qaçam,
Durmadan — mən axı marafonçuyam,

Sonu görünməyəm yolda yolçuyam…

25. 07. 2027, Samara

TƏKİN SÜFRƏSİ

Kef ya məzə deyil təkin süfrəsi,

Mükəlləfiyyətdir boynuna düşən.

Tikə boğazından sovuşur çətin,
Dadı duyulmadan yeyilir bişən.

Neçə göz  izləyir onu elə bil,

Görürlər çənəsi necə işləyir,

Görürlər hülqumu əsir, tərpənir,

Sayılır ağzında bəlkə dişləri.

Quş payı olsa da qabağındakı,

Ona elə gəlir yeyir mal kimi,
Tıxır, gövşəmir də, içəri basır,

Ötürür diliylə ya da yal kimi.

Hərdən elə gəlir süfrəsindəki,

Oğurluq matahdır, haramdır yəqin,

Ağzından yetimin tikəni çəkib,

Ya da çantasından yatan əsgərin.

Görüünr gözünə bəzən anası,
Bəzən atası da baxır dumandan.

Qalıb boğazında boğur tikəsi,

Borcludur onlara boğazınacan.

Qardaşı, bacısı yığılıb gələr,
Süfrəyə baxmazlar, ona baxarlar.

Eə bil deyərlər “yeyirsən hələ,

Tamamla, qabaqda səyahətin var…”

Ölümə məhkuma edam qabağı,
Açılan süfrədir təkin süfrəsi,
Hamının axırı eynidir axı,
Qurulub həngamə, yeyən tələsir…

Dadı duyulmadan yeyilir bişən,
Nə şoruna baxır, nə də şitinə.

Yeyib şükr deyir Tanrıya bəzən — 
Bəlkə işgəncəni bitirdiyinə…

24. 06. 2021, Samara

AYAĞIM

Sözümə baxmır daha.

Dönük çıxdı ayağım.

Pis uşaqdır, ağlağan,
Mən də onun dustağı.

Ağrıyır yeriyəndə.

Ağrıyır dayananda.

Əcəb gedirəm əldən,
Bir ayağın hayında.

Həvəs nədənsə gedib,

Oxuyam ya da yazam.
Qoymur ayaq şoğərib,
Əlim cibimdə gəzəm.

Otaq dustağı olsam.

Maraqlısı öndədir,

Tapılmaz ki, bir adam,
Bazarlığa göndərim.

Pəncərə dumanından,

Baxaram nə görünsə,

Tanış gələr hər adam,

Sevinərəm hər səsə.

Baxaram səhər, axşam,
Baxaram bütün gecə.

Üzülüncə baxaram,

Gözlərim yumulunca.

Yavaş-yavaş üzülüb,
Ürək də tapar azar.

Ritualçılar gəlib,
Tabutda çıxararlar.

06.06. 21, Samara

XALOĞLUM HƏSƏN ÜÇÜN BAYATILAR

Həsən, gəl ay Həsən, gəl,

Qulaq, burun kəsən, gəl.

Topunu Salyanda qoy,
Elə tüfənglə sən gəl!

Həsən, gəl, ay Həsən, gəl,
Oğul-uşaq basan, gəl.

Neçə xanım ağlaşır,
Deyir “Qasan, Qasan, gəl!”

Həsən, gəl, ay Həsən, gəl,
Burda var nə desən, gəl.

Araq gedir yağ kimi,
Olsa yaxşı içən, gəl!

Həsən, gəl, ay Həsən, gəl,
Min cavana dəyən, gəl,
Bir xanım sənə peşkəş
Kəniz də, istəsən, gəl!

Həsən, gəl, ay Həsən, gəl,
Hər iş qoşub düzən, gəl!

Rusiyətdə, İranda

Yeyib-içib gəzən, gəl!

Həsən, gəl, ay Həsən, gəl,
Yaxşı geyin, bəzən gəl.

Təki can sulu olsun,

Demə qocalmısan, gəl!

Saç ağarıb, üz qara,
Min qatara, gəl bura.

Başım, gözüm ağrıyır,
Apar mənu doxdura…

23.05. 2021, Samara

RAMİZ RÖVŞƏN: “QOŞUN GETDİ QARABAĞA, KASIBI VERDİK QABAĞA…”

Mən nə edim, nə qayırım?-

Ayağım, əlim darıxır.

Qaydasındadır bayırım,
Nədənsə çölüm darıxır.

Mən şairəşşüarayam,
Qızıldan olsun sarayım!

Yazım, cızmaqaralayım,
Yazmasam, elim darıxır.

Sevir məni prezident
İlbəil verir prezent.

Verərdi Qarabağda kənd –

Həkim, müəllim darıxır.

Bir ev verdi, dedim azdı,

Bir fərman da imzaladı.

Üçüncü də pis olmazdı,
Əhli-əyalım darııxır.

Mindən çox oduma yanan,
İşvə satan, mamlımatan.

Hər saatda mesaj atan

Neçə sevgilim darıxır.

Qoşun getdi Qarabağa,

Kasıbı verdik qabağa.

Mənsə restorana, bağa,

Getməsəm yolum darıxır.

Lotularıq, manıslarıq,
Qaçıb küncə qısılarıq.

Ölüm sevir kasıbları,
Kasıbçın ölüm darıxır…

20. 05. 2021, Samara

RAMİZ RÖVŞƏN: «SÖYÜN, SÖYÜN MƏN AXMAĞI…»

Söyün, söyün mən axmağı,
Yumadım niyə qartmağı,
Niyə tutmadım dırnağı —
Deşir, qanadır ovcumu,

Qaçırdır şirin yuxumu,
Gəlin açın yumruğumu!

Bir Qubadlı balasıydım,
Gedib aşıq olasıydım.

Dınqıl-dınqıl çalasıydım,
Yaxşı şabaş alasıydım,
Necə çalım — əl yumulu,
Gəlin açın yumruğumu.

İndi necə maşın sürüm,
Yarı necə gedib görüm?

Yazıq-yazıq yolda durum?

Quş olub it kimi hürüm?

Bəlkə qaçım, götürülüm? –

Gəlin açın yumruğumu!

Hardadır bu gül balalar,

Hamısı birdən oldu kar!

Gətirin on beşlik açar –

Ovcum içində orden var!

Ovcum içində order var!

Gəlin açın yumruğumu!

17. 05. 21, Samara

HAÇANDIR İZDİHAM ÇAŞDIRIR MƏNİ…

Haçandır izdiham çaşdırır məni,

Qınayır elə bil məni hər gəzən.

Mənsə gizlədirəm baxışlarımı,

Hər şey öz yerində, mənsə yersizəm.

Cibimdə oğurluq sanki nəsə var,
Tutub məni saxlar polis indicə.

İzdiham başıma gəlib yığılar,
Məhkəmə zalına çevrilər küçə…

Ya mülki paltarda iki-üç nəfər,
Kəsər qabağımı soyuq və ciddi.

Sənəd istəyərlər, biri də deyər:

Kimsən və gəzməkdə məqsədin nədir.

Əsaslı şübhələr sən yaradırsan,
Sən heç bu dünyadan deyilsən, kişi.

Qəbirdən qaçanı xatırladırsan,
Çoxdan gözlərində keçibdir işıq.

Atan, anan ölən yadına gəlir?

Qardaşın hardadır, bacın hardadır?

Çoxdan ölüb gedib müəllimlərin,
Hələ şagirdlərdən öləni vardır…

Hardan gəlmisənsə, cənab, dön ora.

Gəzirsən, çəkinir səndən izdiham.

Dünyadan olanın yeridir bura,
Yersizdir  dünyadan olmayan adam…

Bilmirəm yuxudur, qarabasmadır:

İzdiham dağılıb, tək gəzirəm mən.

Çiynimə yüklənib qəbirdaşım da,

Sənəddir, qorxum yox indi polisdən…

 

08.05. 2021, Samara