Архивы

BURYAT

SONY DSC

Kimdi qapısını açan volyerin?

Kim buraxıb çölə yırtıcıları?

Zülmətin bağrından bir gecə yarı,
Çıxıblar, sayları bir neçə yüz min.

 —

Qarşıya çıxanı dağıdır onlar,
Yıxılır insan da, daş tikili də.

Çoxdur vəhşilərin itkiləri də

Ancaq hər birinin beş əvəzi var.

 —

Süngü tək sancılar, ox kimi batar,

Topa mərmidirlər, tüfəngə güllə,

Dişi, dırnağıyla, elə boş əllə,

Dağıdar, talayar – buryata nə var?

 —

Var ağı, sarısı, qarabənizi,

Apollon üzlülər, gözü qıyıqlar,

“Allah əkbər!” deyən, xaç çəkən də var,

Hər biri qan tökür, hər biri əzir.

 —

Onlar bir-birinə indi bənzəyir,
Hər biri buryatdır, rusdur hər biri.

Onlar tərk edəndən birgə volyeri,
Cinayətləri bir, ölümləri bir.

 —

Buryat gedə bilmir daha irəli,

Ya heyi qalmayaıb, ya da ayağı,

Gözlərin alası, çəpi, qıyığı,
Bir anın içində qalır bərəli.

 —

İndi bu yürüşdə hər gəbərəndən,

Bostan müqəvassı düzəldib əgər,
Assan dirəklərdən sərhədə qədər,
Bəlkə  çəkindirər buryatı hərbdən…


Volyer qapısını açansa bəlkə,
Dərin xumardadır qan qoxusundan.

Uçulur tikili, yıxılır insan,

Millət parçalanır, dağılır ölkə…

 

 

20. 05 2022, Samara

OBAŞDANLIQ

Sonuncu ulduz da  göydə sönərkən,

Yuxunun ən şirin vaxtı gələndə,
Ağ sap qara sapdan seçilməyəndə,
Lələm obaşdana durardı hökmən.

 —

Ömrü boyu oruc tutmasaydı da,

Yuxusuz qalardı məməm hər gecə,

Gərək obaşdanın vaxtı gəlincə,
Orucun yeməyi hazır olaydı.

 —

Hələ açılmamış ağzı qazanın,
Kişi oyadardı uşaqları da,

Yuxunun ləzzəti hələ də canda,

“Ye məni” deyirdi plov qazmağı.

 —

Yoxdu uşaqlardan bir oruc tutan,

Təkid eləmirdi kişi də hərçənd.

Bəlkə  obaşdanı bizə yedirdən,

İstəyib yanında olaq bir zaman…

 —

Elə ki açılar cənnət süfrəsi,

Kitab vəd eləyən daşınıb gələr,

Yaxına-uzağa boylanar lələm,

Ağlayıb çağırar, əssə də səsi:

 —

“Seyfulla, hardasan, Sübü, hardasan…

Ağənnə, Adgözəl, Süleyman, Salman…

 

15. 05. 2022, Samara

«YAZILAN, DEYİLƏN BƏLKƏ DOĞRUDUR…»

08.06 2020

Yazılan, deyilən bəlkə doğrudur:
Qiyamət günü var, cəhənnəm də var.

Yandıqca yanacaq orda günahkar,
Bir an sönməyəcək cəhənnəm odu.

Dəridən-qabıqdan çıxacaq yanan,
Dəri dönə-dönə təzələnəcək

Yalvarıb bir qurtum su istəyən tək,
Ərimiş qurğuşun alacaq insan…

Günahsız kim var ki? Bilirəm yəqin,

Cəhənnən doğrusa – yerim var orda,

Məni tikə-tikə doğrasalar da,

Ya da yandırsalar – buna layiqəm.

Hazıram tiyanda yanam əbədi,
Qurğuşun içməyə hazıram belə.

Anlaya bilmirəm mən ancaq hələ,

Əbədi cəzanın nədir məqsədi?

Ölən dirildilib oda atıla,

Qurğuşun verilə su istəyəndə —

Bu Tanrı adına yaraşır, nə də,
Anlamaq mümkündür adi ağılla.

Bəlkə işlədilə günahkar insan?

Ağır zəhmət çəkə, qan-tər axıda?

Qarnı ac, görməyə gözü yuxu da,
Şumlaya, becərə, biçə durmadan.

Hazıram işləyəm gündüz, həm gecə.

Qoşalar kotana, xışa – hazıram.

Sudan korluq çəkəm, ac ola qarnım,
Giley eləmərəm inciyəm necə.

Min il çalışaram, yüz il, yüz min il,

Bilirəm sayı yox günahlarımın,

Söndür bu əbədi tonqalı, Tanrı!

O, böyük adına yaraşan deyil!

12.02. 2022, Samara

“QURUYAN TARİXİN MÜRƏKKƏBİDİR…”  

SONY DSC

      

əziz dost İbrahim Hüseynova

Nə qədər yaşı var? Min il? Milyon il?

Kim bilir yaşını bu məskənlərin?

Anası Kür olub gör neçə nəslin,

Suyuyla yazılıb tarix elə bil.

Kürüm gündən-günə quruyub gedir,
Dibinin qumunu günəş qurudur.

Yox sabahkı günə ümidi yurdun,

Quruyan tarixin mürəkkəbidir.

Kürüm son nəfəsdə, o axmır, sızır.

Axır göz yaşı tək, acı, şor tamı.

Quruyur göz yaşı quruyan kimi,
Ürəyi yandırır şoru, acısı…

06. 03. 2022, Samara

«İSA SEVGİSİNİN YOX İDİ HƏDDİ…»

İsa sevgisinin yox idi həqqi,

Çirkini həm sevib, gözəli həm də.

Sevib müstəbidi, sevib həqiri,
Bitib-tükənməzdi onda rəhm də.

Acıyıb məzluma, həm də zalıma,

Zənginə acıyıb, aca acıyıb.

Qucub cüzamlını, öpüb alnını,
Korun tüpürcəklə gözünü acıb.

İlahi! Həqirəm mən, həm də miskin!

Sevgim öz ölkəmə itib nə vaxtdan.

Adı çəkiləndə ürəyim əsmir,
Getməyə, görməyə atmıram da can.

İsa nemətindən mənə ver azca,

Sevim öz ölkəmi əhalisiylə.

Dövləti başından aşanı, acı,

Sevim yad insanı, düşməni belə.

Sevim müstəbidi, qan içəni də,

Əzib soydaşını incidəni də,
Ağladanı, zəhər içirdəni də,
Yalandan Qurana and içəni də.

Sevim eybəcəri, gözəli sevim,
Sevim qəhrəmanı, sevim qorxağı.

Nə qazancım olsun, nə də ki, evim,

Ancaq hamı kimi sevim torpağı.

Tüpürcəyinə də həqir qulunun,

İsa qüdrətini, Tanrı, ver ancaq,
Sürtüm gözlərinə ölkəmin onu,

İsa tək torpaqla qarışdıraraq.

27. 01. 2022, Samara

ÇEXOV

Qırx dörd yaş nədir ki, indiki vaxtda?

Kim axı bu yaşda indi gənc deyil?

Görərdi birinci Dumanı o da,

Artıq yaşasaydı bir il-iki il. 

Yaşaya bilsəydi əlliyə qədər,
Bir Fiat alardı, Linkoln ya da.

Qraf Tolstoyun dəfninə gedər,
Bəlkə qısaca nitq deyərdi orda.

Görərdü Lenini, bolşevikləri.

Ömür eləsəydi daha yeddi il.
Görərdi gün-gündən ölkə dəyişir,

Böyük Saxalinə necə çevrilr.

Gəmiyə oturub bəlkə Krımda,
Sonra İstanbula çıxıb gedərdi.

Ordan da Berlinə, Parisə ya da.

Çəkərdi hamı tək Rusiya dərdi.

İyirmi səkkizinci iləcən əgər,
Çexov yaşasaydı, Aleks  Fleminq
Görərdi əməyi getməyib hədər,

Taparaq, nəhayət, penisillini.

İngilis kəşfindən yardım alaraq,

Yəqin sağaldardı vərəmini də,
Parisdə xiffətdən saç ağardaraq.

Qorkiyə qoşulub geri dönərdi.

Böyük təntənəylə qarşılanardı,
Dəvət eləyərdi Kremlə Rəhbər.

Adı qəzetlərdə işıqlanardı,
Şəhər mərkəzində mülk verərdilər.

Sıxardı qəlbini müftə dəbdəbə,

Yatmazdı nədənsə əli qələmə.

Nə özü istərdi bir yerə gedə,

Nə də sevinərdi gedib-gələnə.

Görərdi dəyişib həyat, teatr,

Başqa cür oynanır başqa pyeslər.

Ölkə Saxalin tək mənfur adadır,
Müdhişdir “altıncı palata” qədər.

Üzərdi gördüyü, qulu özündən,
Sıxıb damla-damla çıxaran kəsi.

Şair söyləyəndir gözü önündə:

Həmindir “ağalar-qullar ölkəsi”.

NKVD durub pəncərə altda,

İndi qapını da yəqin güdən var.

Elə bil türmədir, ya da palata,
“İch sterbe” deyib Çexov uzanar…

25-26.01. 2022, Samara

“AH, BU NƏ QARDİR, ARA VERMİR, YAĞIR…”

Ah, bu nə qardır ara vermir yağır,
Qaldı qar altında bütün yol, cığır.

Damları basmış neçə tonlarla qar,  

Zirvələnib dağ kimi evlər durar.   

—              

Zilləti çoxdur bu müsibət qarın,
Dar günüdür indi dalandarların.

Yox macalı baş qaşıya özbəyin,

Pambığı xatırlayır indi yəqin.

Bənd yaradır tində, dalanlarda qar,
Pərçim olub avtomobillər qalar.

Kim piyada getsə, girincdir o da,
Tapmır elə yer ora addım ata.

Ah, bu müsibətdə gözəllik də var

Hər ağaca ayrı naxış düzdü qar.

Şux bəzənib, nazlı durub hər biri,
Möcüzəkar əllə yaranmış pəri.

Körpə gedir kirşədə, bax, bəxtiyar,
Bəlkə onun xətrinə yağmış bu qar…

19.01. 2022, Samara