Архив тегов | əsgər haqqında şeirlər

ƏSGƏRİM

SONY DSC

Nəinki atadan, anadan – hətta,
Qardaşdan xəlvəti siqaret çəkən,
İçməyən, bilməyən nə dad şərabda,
Evin min işinə yollanan erkən;

=

Böyük işi görən uşaqlığından,
Ancaq danlanan və məzəmmətlənən,

Görməyən doyunca anadan sığal,
Atası üstünə zəhmlə gələn;

=

Dünyanı telefon ekranı boyda,

Görüb xəyalında ölkələr gəzən.
Ürəyi yurduna bağlı olsa da,
Uzaqlar eşqiylə canı alışan;

=

Hələ məclislərə çağırılmayan,
Qıraqda dayanan, toya getsə də.

“Ay uşaq” deyilən çağrılan zaman,

Xəlvəti nə vaxtdan qız istəsə də;

=

İndi bu sütülün yeri cəbhədir,
Böyüklər arxada, uşaqlar öndə.

Bəlkə hər addımla ölümə gedir,
Bəlkə sonuncudur hər anı indi.

=

Dünən nə iş görsə məzəmmətlənən
Uşağın bu günsə döyüşü haqdır.

Ona ümidini bağlayıb Vətən,
Milləti yerdən o qaldıracaqdır.

=

Şüar söyləyənlər, bayraq öpənlər,
Arxasında deyil, arxadadırlar.

Millətin varını gözə təpənlər,
Qaçıb soxulmağa yer axtarırlar.

=

Gedir, od içındən keçir bu uşaq,
Qeyrəti uğrunda xalqın, ölkənin.

Böyüklər, yekələr hay vurur ancaq,
Yığılıb baxırlar futbola sanki.

=

Yer-göy alovlanır, gedir əsgərim,
Ata qulluğuna gedir elə bil.

Salamat dönəsən, igidim, geri,
Ölkəni bilmirəm, anan gözləyir…

13-15. 10. 2020, Samara

“AH, BU UŞAQLAR NƏ SÜTÜLDÜR BELƏ…”

26 SENT 2019. 2

Ah, bu maşınlar nə qəşəng düzlənib!

Hərbi nizam sərgilədir hər biri.

Qıyya çəkib, tüstülənib, tozlanıb,
Çatdıracaq cəbhəyə əsgərləri.

=

Ah, bu uşaqlar nə sütüldür belə!

Tərləməyibdir çoxunun bığ yeri.

Yar nəfəsi duymamış onlar hələ,
Hansına baxsan, ürəyi dağlayır.

=

Var bu maşınlarda çalıb-oynayan,
Nəğmə deyənlər də maşınlarda var.

Cəbhə uzaqdır, hələ qaynardı qan,
 Yox düşünən indi, nə var qarşıda.

=

Ah, bu maşınlar, deyəsən, qalxdılar,
Getməz, uçar güllə kimi hər biri.

Getdi maşınlar, itərək gözdən, ah,
Kaş dönə bir gün bu sütüllər geri…

=

Ah, analar, göz dolusu ağlayın,
Göz yaşı da nemətidir Tanrının.

Girdi sütüllər alova, yanğına,
Sən də yanırsan, ana, qəlbin yanır…

02. 10. 2020, Samara

ŞƏHİD ƏSGƏRİN XATİRƏSİNƏ

08.06 2020

Şəklinə baxıram – uşaq kimidir,

On səkkiz yaşımda mən də beləydim.

Kölgəmdən qorxardım, ağürək idim,

Ordu da görmədim, iş elə gəldi.

=

Haçandan baxıram şəkildəkinə,

Top-tüfəng yaxında dinir elə bil.
Gör ata-anası nə çəkir indi,
Ürəklər  dağlayır indi bu şəkil.

=

Övladım olsaydı, bəlkə indiyə,
Nəvəm də olardı onunla yaşıd.

Yəqin ki, gedərdi o da cəbhəyə,
Mən də vurnuxardım gözləri yaşlı.

=

Əsəbim pozular, yuxum qaçardı,
Rəsmilər deyəndən şübhələrdim.

Ölüm xəbərəri eşitsəm harda,

Özüm o dünyaya gedib-gələrdim…

=

Şəkildəki uşaq! Sənin də indi,
Ölüm xəbərindən, inan, yasdayam.

Nəvəmsə olsaydı…bəlkə deyərdim,
Yaxşı ki o deyil, ayrı adamdır…

=

İlahi, özün keç günahımızdan,

Doğma —  qəlbimizdə yadla bir deyil,

Bəzən uğrumuzda qan axıdan da,
Bizə təsəllidir – bu ki, sirr deyil…

29.09. 2020, Samara

ŞƏHİD ƏSGƏR İBRAHİM VƏLİYEVİN XATİRƏSİNƏ

İBRAHİM VƏLİYEV

“Qəhrəmancasına” yazırlar öldün.

“Məcburi köçgündün”, şəhidsən indi.

Sən nə yaşadın ki, oğul, nə gördün?

On səkkiz yaşında gülləyə gəldin.

 

Ölümü kasıbın alnına yazır,

General Həsənov, möhür tək vurur.

Üçüncü dərəcə medalın hazır! –

Şəhid həyatının qiyməti budur!

 

Kasıb, köçkün oğlu! Nəyi qorudun?
Ya kimi qorudun can verən zaman?

Bəlkə şərəfini sən öz yurdunun?
Körpəni, qocanı bəlkə yağıdan?

 

 

Bəlkə qoruyurdun harın bankiri,
Bankir arvadını, qızını ya da?
Bəlkə nazirləri, məhkəmələri?

Sənin kimiləri talayanı da?

 

 

Ya bəlkə şarlatan deputatları?

Mandatla  milyonlar qazananları?
Ölkələr dolaşan gül arvadları? —

Kimdən ötrü axır qızıl qan axı?

 

 

Şəhidlik şərəfsə, niyə qaçırlar,
Başda oturanlar belə şərəfdən?

Qaçır cəbhəçilər, müsavatçılar,
Yapçılarsa qaçır hamıdan öndə.

 

 

Qaçır “türkəm!” deyib yaxa cıranlar,

“Gedib İrəvanı alaq!” deyənlər.

Sifəti yağlılar, yekəqarınlar,
Qalstuk taxanlar, əba geyənlər…

 

 

Köçgün valideynin şəhid balası,
«Fəxri» məzarlıqda  indi yerin var.

Qətlinə baisin əzizi ölsün,

Qalsın anan kimi anası ağlar…

 

24.02. 2020, Samara

DÖYÜŞƏ QOCALAR GƏRƏK GEDƏLƏR…

25.09.18

Döyüşə qocalara gedələr gərək,

Qocaların yeri cəbhə, döyüşdür.

Gülləyə, mərmiyə sinə gərərək,
Ölmək qocalara yaraşan işdir.

 

 

Haçan altmışa yaşı ki, çatır,
Gərək hər kişiyə çağırış gələ.

Deyələr bu forman, bu avtomatın,
“Əsgərsən bu gündən sən də müsəlləh”.

 

 

Maşına, qatara minib yollana,

Döyüş bölgəsinə birbaşa gedə.

Nə karantin ona, nə təlim ona?

Yaşının bu vaxtı nə dərs hərbdən?

 

 

Evdəkilərçin də getməyi yaxşı,
Axı getməsəydi neyləyəcəkdi?

Qoca ya əsəbdir ya baş ağrısı,
Cəbhədə özü də dincələcəkdir.

 

 

Arvad sevgisindən soyuyub daha,

Yastıqdan yastığa il məsafəsi,

Hərdən həvəsi yox heç yaşamağa,
İndi ölməyədir onun həvəsi…

 

 

Səngər pusqusunda, qarovulda ya,
Qocanın, əlbəttə, yox bərabəri.

Yuxusu çəkilmiş neçə qoca var,
On cavan əsgərə dəyər hər biri.

 

 

Birdən həndəvəri yağı alanda,
Qocalar döyüşə girirlər o an.

Yıxılan da olur, yaralanan da,

Qan elə çox axmır. Qocada nə qan…

 

 

Bükülüb-bağlanır həlak olanlar,
Hər kəs çatdirilır ailəsinə,
Tələsik, sakitcə dəfn olunurlar.

Hamı öz işinə qayıdır yenə.

 

 

Düşür nəvələrin davası əvvəl,

Üçüncü dərəcə medala görə,
Sonra danışaraq sülhə gəlirlər,

Növbəylə çiləmə çıxarır hərə…

 

 

Sınama, İlahi, heç atanı sən,
Dərdiylə on səkkiz yaşındaların!

Övlada gələnlər ataya gəlsin,
Qoyma ürəyinin başı dağlana!

 

 

Sənin iradənsə müharibələr,
İradən önündə həqir duranıq.

Gəncin yeri deyil cəbhə və səngər,
Qoy axsın qocanın soyuyan qanı…

14.10. 2018

Samara

ALEKSANDR PUŞKİN. «QIRĞI QIRĞIYA DOĞRU…»

ПУШКИН.jpg

 

Ворон к ворону летит…

Qıqğı qırğıya doğru,

Şığıyaraq qıy vurur:

“Qırğı, bəs bu gün nahar,
Harda olar, nə olar?”

 

Qırğı da verir cavab:

“Bu gün yaxşı yemək var.

Çöldə keçisöyüdü

Altda igid meyidi.

 

Kim və  niyə öldürüb –

Bunu şahini görüb.

Görüb zil qara atı,

Bir də cavan arvadı”.

 

Quş uçdu, aralandı,

Atını yağı mindi.

Xanım gözlər yarını,

Ölmüşü yox, dirini.

 

1828

 

Ruscadan tərcümə

22.09.2017

Samara

TÜRK ƏSGƏRİNƏ

Tarixi süngüsüylə,
Yenidən yazan əsgər!
Küçədə döyülürsən,
Paltarında qan, əsgər!

 

Adları, sərhədləri
Təzələdin, dəyişdin.
Üstünə kütlə gəldi,
Uduzdun bu döyüşdə.

 

Aşaraq dənizləri,
Yıxmısan qalaları.
İndisə yenilirsən,
Sıxılıb dalanlara.

 

Elinin bayrağını,
Zirvələrə sancmısan.
Yarır indi bağrını,
Kütlədən olan insan.

 

Ölkələrlə qovğada,
Sən ölkə yaratmısan!
Ölkəsini dağıdır,
Səni daşlayan insan!

17.07.16.
Anapa,  Cemete qəsəbəsi

ÜRƏYİ YARALI ŞƏHİD ANASI…

Ürəyi yaralı şəhid anası,

Adamla dolacaq indi yan-yörən.

Yaxının, uzağın gələcək yasa,

Bir aləm olacaq təsəlli verən.

 

Bəlkə saraya da çağırılarsan,
Səni dəvət edər bəlkə də Başçı.

Getmə, anam, bacım, de ağrıyırsan,

Saray məclisindən özünü qaçır.

 

Saray süfrəsində yemə tikə də,

Yansa da ciyərin, içmə suyundan.

Burda vur-çatlasın olub bəlkə də,

Güllə qabağına gedəndə balan.

 

Şampan partladıblar gecə yarısı,

Balan yağılarla çarpışan zaman,

İnanma yaş töküb ağlayan olsa,

Ürəkdən ağlamır burda ağlayan.

 

Hansı kefdə olub gül balaları,

Güllə qabağına balan gedəndə?

Sütül uşaqları qurban aparıb,

Yığışıb ehsanı yeyirlər indi…

 

08-09.04.16

Samara

ÖLÜR ARA YERDƏ KƏND UŞAQLARI…

Doyunca gəzməmiş, şirin yeməmiş,

Bahalı paltarlar alıb geyməmiş.

Sevgili əlinə əli dəyməmiş,

Ölür cəbhələrdə kənd uşaqları.

 

Yığırlar bığ yeri qaralan kimi,

Quzunu anadan qoparan kimi,

Qurbanlıq yerinə aparan kimi –

Ölür cəbhələrdə kənd uşaqları.

 

Gəzir harınların harın balası,

Nə pula pul deyir, nə insan sayır.

Kasıbın boynunda vətən qovğası, —

Ölür cəbhələrdə kənd uşaqları.

 

Qapalı tabutda qayıdıb gələr,

Üçüncü dərəcə medallı əsgər.

İndi məzarıdır əbədi səngər, —

Ölür cəbhələrdə kənd uşaqları.

 

Milləti talayıb satan kefində,

İsti ağuşlarda yatan kefində.

Nə öıkə? Nə Vətən? Vətən kefində!

Ölür ara yerdə kənd uşaqları…

 

07.04. 2016

Samara