Архив тегов | əsgər haqqında şeirlər

ALİ BAŞ KOMANDANIN ÇASTUŞKALARI-11

İlham Əliyev 4

Putin mənə zəng elədi,
Moskvaya çağırdı.

Dedi: “buyur qəbuluma,
Yoxsa işin ağırdı.

Paşinyanla görüşəsən,
Dedi gərək burda sən.

Bir alay da göndərərəm,
Əgər çəm-xəm eləsən”

   Ey! Uf!

 —

Uçub gəldim Moskvaya,
Nə əzizdir bu şəhər!

Hünərlərim olub burda,
Təsdiq edər bilənlər!

 —                   

Putin məni qucaqladı,
Öpüşdük on beş dəfə.

Brejnevlə öndər atam,

Belə  öpüşərdilər.

Həsəd ilə bu səhnəyə,
Durub baxdı Paşinyan.

Mırıldadı, bildim axır,
Ürəyindən qara qan.

Ey! Uf!

Statusdan danışmadıq,
Mövqeyimdir bu mənim.

Xocalıdan, Xankəndidən,
Danışmadıq həmçinin.

Sonra yaxşı kef elədik,
Yeyib-içdik, doymadıq.

Volodyanın xahişiylə,
“Uzundərə” oynadıq.

                     Ey! Uf!

Yənə gəzir Xankəndidə,
Ermənistan əsgəri.

Baş açmıram kimdir axı,
Bu hərbin müzəffəri.

                                EyUf!-                   

Medal yazdım Arəstəyə,

Şəhidinki medaldır!

Tənziləyə orden verdim,
Beləsinə halaldır!

Taxdım meydan sinəsinə,
Sonra baxdım bir ara.

Altımışa çatıb yaşı,
А какие буфера!

                      Ey! Uf!

Bir az artıb qiymətləri,
Ərzağın və benzinin.

Canı-başı sağlam olar,
Az yeyib çox gəzənin!

                     Ey! Uf!

Qızım Leyla şeir yazıb,

Əhalinin halından.

Ramiz Rövşən çevirəcək,
Yenə bir ev alanda!

                  Ey! Uf!

Mirzə ƏLİL

12-13 yanvar 2021, Samara

ƏSGƏRİN QURBANI

SONY DSC

Kənd yığışıbdır yenə, əsgər gəlir,
Düşməni yenmiş o, müzəffər gəlir.

Yollara çıxmış həm uşaq, həm qoca,
Gül də yığıb qış günü kənd bir qucaq.

Çatmamış əsgər, hələ ki, yol gedir,

Paltarı hərbi, yerişi adidir.

İstəsə də ciddi görünsün qoçaq,

Göz sözə baxmır və dayanmır dodaq.

Kəndə çatır, kənd alır ağuşuna,
Nitqi çəkilmiş kimi durmuş ana.

Bağrına bascaq atası  əsgəri
Hay vuraraq əmr eləyir: sür bəri!

Qoç gətirirlər, burulub buynuzu,

Boynu xələtli bu qoçun qırmızı.

Gözləri şişmiş elə bil qorxudan,
Öndə duyur təhlükə, həm arxadan.

Oynadır almaz tiyə heyvankəsən,
Yox hərəkət qoçda, çıxır səs nə də.

Buğlanaraq qansa axır durmadan,
Həndəvəri al boyayır isti qan…

Hamı məəttəl, hələ qan fışqırır,
Ağlayır əsgər, arabir qışqırır…

10-11.01. 2021, Samara

ALİ BAŞ KOMANDANIN ÇASTUŞKALARI-9

İlham Əliyev 4

Qalib çıxdım köhnə ildən,
Müzəffərəm mən indi.

Kasıb-kusub ordusuyla,
Böyük zəfər qazandım.

                        Ey! Uf!

 Ermənilər partizanlıq,

Eləsə də, zərər yox.

Şalvarını batıracaq,
Əgər desən «Hende hoh!»

                     Ey! Uf!

Orden-medal paylayıram,

Səxavətdə təkəm mən.

Rütbə, fəxri ad verirəm,
Ölçü-biçi bilmədən.

                    Ey! Uf!

Rüstəmxanlı Tənzilənin,

Qiymət verdim işinə.

Bu ordeni öz əlimlə,
Gərək taxam döşünə.

Yaşı bir az çox olsa da,
Qabarıqdır sinədən.

Taxmağa yer tapılacaq,
Orden versəm nə qədər.

                      Ey! Uf!

Şəhid deyil, medal verəm,

Ona ucuz dəmirdən.
Cağbacağdır əri Sabir,
Harın oğlu Cəmil də.

Orden düşür beləsinə,
Qızıl suya çəkilən.

Şəhidinki dəmir medal,
Göy əskiyə bükülən.

                  Ey! Uf!

Millət bilsin, Cəbrayılı,
Zabit, əsgər almeyib.

Balıq verib, kürü verib,
Alıb Əfqan Nağıyev.

                    Ey!Uf!

Beləsini türmələrdə,
Qoyarammı çürüsün.

Zindanlarda günü keçsin,
Antimilli ünsürün.

Cəbrayılı ermənidən,

Aldı general Əfqan.

Götü yumşaq divanında,
Yara-mara almadan.

                  Ey! Uf!

Qızım Leyla şeir yazıb,
Əfqana, Tənziləyə.

Ramiz Rövşən çevirəcək,
Bizim dilə, gözləyin.

                         Ey! Uf!

Mirzə ƏLİL

0101. 2021, Samara

ŞƏHİD ATASINA

26 SENT 2019. 2

Daha sən əvvəlki adam deyilsən,

Sönükmür içində, yaran ağrıdır.

Bəlkə qədim yunan faciəsindən,
Sənin müsibətin daha ağırdır.

=

Qapalı tabutda gəldi tək balan,

Əslində övladın hər biri təkdir…

Açmağın, baxmağın qəti qadağan,
Sığalı tabuta, bayrağa çəkdin…

=

Şəhidlər yüksəlir zirvəyə guya?

Görüb o zirvəni gələnlər hanı?

Min hoqqadan çıxar, nağıl uydurar,
Ölümə göndərən sənin balanı…

=

Budurmu Vətənin müharibəsi?

Xalqmı yayınaraq qalan harınlar?

Getdilər zülmətə həqir və səssiz,

Qurbanlıq quzu tək aparılanlar…

=

Sarsıdar yunanı, ingilisi də,
Sənin müsibətin, şəhid atası.

Yeganə oğluna ümid bəslədin,
İndi qiyamətə uzanar yası.

=

Yalan ayaq tutub, yeriyir indi,

Zirvə söhbətiylə baş aldadırlar.

Yerinə oğlunu göndərənindi,
Rütbə də, şöhrət də — dünyada nə var…

=

Qurbanlıq quzu tək getdi cəbhəyə,

Qapalı tabutda oğlunu aldın,

“Ölmədi, zirvəyə ucaldı”  deyən
Harınlar çıxırlar indi daldadan…

=

Rəhbərin verdiyi dəmir medalı,
Saxla yaxşı yerdə, qoyma pas atsın.

Canı dişə yığıb başını qaldır,

Dərdin böyüksə də, əsgər atası!…

25. 12. 2020, Samara

EV VERİN YENƏ DƏ RAMİZ RÖVŞƏNƏ…

Ramiz Rövşən

Yenə ev verilib  Ramiz Rövşənə,

Çətin ki, şairin doya gözləri.

Durmur ata verən, oğul verənə,
Yəqin nəvədən də bir ev gözləyir.

                                     —-

Əbədi uyudu neçə min əsgər,
Getmir gözlərinə yuxu şairin,
Güdür, daha kim nə hədiyyə verər,
Verin, gözü doysun, yenə də verin!

                                        —-

Verin, otaqların çox olsun sayı,
İki min yeddi yüz səksən üç olsun.

Verin, əl uzadıb, dilənçi payı,
Pul verin üstəlik, cibi də dolsun.

                                   —-

Mətbəxdə, hamamda suyun yerinə,
Bütün kranlardan qızıl qan axsın.

Sayı bilinməsin pəncərələrin,
Şəhid məzarına hamısı baxsın.

                                ——

Yatır əsgərimiz, yatır əbədi,
Yatdığı nəm torpaq ikicə arşın.

Bilmir həya nədir, bilmir ar nədir,
Şair ev istəyir yas yığışmamış.

                               —-       

Ev verin şairə, yenə ev verin,

Təntənə qurulsun, gəlsin izdiham,

Ya Cəngi çalınsın, çalınsın ya himn,

Versin açarını Əliyev İlham.

                                 ——-

 İki min yeddi yüz səksən üç otaq,
Verilsin şairin ixtiyarına.

Susayıb kranı açanda ancaq,
Təpədən dırnağa bürünsün qana…

                              ———

İki arşıın yerdə əsgərim yatır,
Çəkilib yuxusu ərşə ananın.

Duyur yaxındadır hələ də qatil,

Hardasa oğlunun qurumur qanı…

20. 12. 2020, Samara

NƏVƏSİNİ İTİRMİŞ QONŞUMUZ QİSMƏT HÜSEYNOVA

Ağamoğlan Kərimov

Çiynində dünyanın ağırlığı var,

Əliboş getməyin özü çətindir,

Bir çəngə otu da mal qabağına,
Qaldırb atmağa heyin yox idni.

                      ———

Divara söykənib baxırsan yola,
Görür, tanımırsan kim keçib gedir.

Hərdənbir dayanıb kimsə salamlar:

“Nə var, Qismət dayı, kefin necədir?”

                          ——

Axar gözlərinin yaşı sel kimi,
Ovcunla sildikcə dayanmaz, axar,

“Ay bala, görürsən necəliyimi,
Mənə indən belə nə gün var daha…”

                     ——-

Nə Şuşa görmüsən, nə də Kəlbəcər,
Ağdamda olmusan nə də bir dəfə.

Gördüyün Salyandır, bir də deyirlər,
Xəstə aparmısan İran tərəfə…

                           ————

Cənnət Qarabağdan nə gül üzmüsən,
Dərman havasını udmusan nə də.

Əsgər göndərmişdin, gəldi üstünə,

Tabutu bayrağa bürünmüş nəvə.

                              —-

“Ağamaoğlan!” deyib, qonşu, ağlama,

Nə qədər ağlasan, qayıdan deyil.

Zirvə söhbətinə bel də bağlama,
Tanrıya məlumdur hamının yeri.

                             ——

Təzə güllər apar qəbrinin üstə,

Ələ al özünü, qonşum, ağlama,
Salam verib-alsan, üzün də gülsə,
Bəlkə də xoş gedər Ağamoğlana…

19. 12. 2020, Samara

ƏSGƏRİM

SONY DSC

Nəinki atadan, anadan – hətta,
Qardaşdan xəlvəti siqaret çəkən,
İçməyən, bilməyən nə dad şərabda,
Evin min işinə yollanan erkən;

=

Böyük işi görən uşaqlığından,
Ancaq danlanan və məzəmmətlənən,

Görməyən doyunca anadan sığal,
Atası üstünə zəhmlə gələn;

=

Dünyanı telefon ekranı boyda,

Görüb xəyalında dünya dolaşan.
Ürəyi yurduna bağlı olsa da,
Uzaqlar eşqiylə canı alışan;

=

Hələ məclislərə çağırılmayan,
Qıraqda dayanan, toya getsə də.

“Ay uşaq” deyilən çağrılan zaman,

Xəlvəti nə vaxtdan qız istəsə də;

=

İndi bu sütülün yeri cəbhədir,
Böyüklər arxada, uşaqlar öndə.

Bəlkə hər addımla ölümə gedir,
Bəlkə sonuncudur hər anı indi.

=

Dünən nə iş görsə məzəmmətlənən
Uşağın bu günsə döyüşü haqdır.

Ona ümidini bağlayıb Vətən,
Milləti yerdən o qaldıracaqdır.

=

Şüar söyləyənlər, bayraq öpənlər,
Arxasında deyil, arxadadırlar.

Millətin varını gözə təpənlər,
Qaçıb soxulmağa yer axtarırlar.

=

Gedir, od içındən keçir bu uşaq,
Qeyrəti uğrunda xalqın, ölkənin.

Böyüklər, yekələr hay vurur ancaq,
Yığılıb baxırlar futbola sanki.

=

Yer-göy alovlanır, gedir əsgərim,
Ata qulluğuna gedir elə bil.

Salamat dönəsən, igidim, geri,
Ölkəni bilmirəm, anan gözləyir…

13-15. 10. 2020, Samara

“AH, BU UŞAQLAR NƏ SÜTÜLDÜR BELƏ…”

26 SENT 2019. 2

Ah, bu maşınlar nə qəşəng düzlənib!

Hərbi nizam sərgilədir hər biri.

Qıyya çəkib, tüstülənib, tozlanıb,
Çatdıracaq cəbhəyə əsgərləri.

=

Ah, bu uşaqlar nə sütüldür belə!

Tərləməyibdir çoxunun bığ yeri.

Yar nəfəsi duymamış onlar hələ,
Hansına baxsan, ürəyi dağlayır.

=

Var bu maşınlarda çalıb-oynayan,
Nəğmə deyənlər də maşınlarda var.

Cəbhə uzaqdır, hələ qaynardı qan,
 Yox düşünən indi, nə var qarşıda.

=

Ah, bu maşınlar, deyəsən, qalxdılar,
Getməz, uçar güllə kimi hər biri.

Getdi maşınlar, itərək gözdən, ah,
Kaş dönə bir gün bu sütüllər geri…

=

Ah, analar, göz dolusu ağlayın,
Göz yaşı da nemətidir Tanrının.

Girdi sütüllər alova, yanğına,
Sən də yanırsan, ana, qəlbin yanır…

02. 10. 2020, Samara

ŞƏHİD ƏSGƏRİN XATİRƏSİNƏ

08.06 2020

Şəklinə baxıram – uşaq kimidir,

On səkkiz yaşımda mən də beləydim.

Kölgəmdən qorxardım, ağürək idim,

Ordu da görmədim, iş elə gəldi.

=

Haçandan baxıram şəkildəkinə,

Top-tüfəng yaxında dinir elə bil.
Gör ata-anası nə çəkir indi,
Ürəklər  dağlayır indi bu şəkil.

=

Övladım olsaydı, bəlkə indiyə,
Nəvəm də olardı onunla yaşıd.

Yəqin ki, gedərdi o da cəbhəyə,
Mən də vurnuxardım gözləri yaşlı.

=

Əsəbim pozular, yuxum qaçardı,
Rəsmilər deyəndən şübhələnərdim.

Ölüm xəbərəri eşitsəm harda,

Özüm o dünyaya gedib-gələrdim…

=

Şəkildəki uşaq! Sənin də indi,
Ölüm xəbərindən, inan, yasdayam.

Nəvəmsə olsaydı…bəlkə deyərdim,
Yaxşı ki o deyil, ayrı adamdır…

=

İlahi, özün keç günahımızdan,

Doğma —  qəlbimizdə yadla bir deyil,

Bəzən uğrumuzda qan axıdan da,
Bizə təsəllidir – bu ki, sirr deyil…

29.09. 2020, Samara

ŞƏHİD ƏSGƏR İBRAHİM VƏLİYEVİN XATİRƏSİNƏ

İBRAHİM VƏLİYEV

“Qəhrəmancasına” yazırlar öldün.

“Məcburi köçgündün”, şəhidsən indi.

Sən nə yaşadın ki, oğul, nə gördün?

On səkkiz yaşında gülləyə gəldin.

 

Ölümü kasıbın alnına yazır,

General Həsənov, möhür tək vurur.

Üçüncü dərəcə medalın hazır! –

Şəhid həyatının qiyməti budur!

 

Kasıb, köçkün oğlu! Nəyi qorudun?
Ya kimi qorudun can verən zaman?

Bəlkə şərəfini sən öz yurdunun?
Körpəni, qocanı bəlkə yağıdan?

 

 

Bəlkə qoruyurdun harın bankiri,
Bankir arvadını, qızını ya da?
Bəlkə nazirləri, məhkəmələri?

Sənin kimiləri talayanı da?

 

 

Ya bəlkə şarlatan deputatları?

Mandatla  milyonlar qazananları?
Ölkələr dolaşan gül arvadları? —

Kimdən ötrü axır qızıl qan axı?

 

 

Şəhidlik şərəfsə, niyə qaçırlar,
Başda oturanlar belə şərəfdən?

Qaçır cəbhəçilər, müsavatçılar,
Yapçılarsa qaçır hamıdan öndə.

 

 

Qaçır “türkəm!” deyib yaxa cıranlar,

“Gedib İrəvanı alaq!” deyənlər.

Sifəti yağlılar, yekəqarınlar,
Qalstuk taxanlar, əba geyənlər…

 

 

Köçgün valideynin şəhid balası,
«Fəxri» məzarlıqda  indi yerin var.

Qətlinə baisin əzizi ölsün,

Qalsın anan kimi anası ağlar…

 

24.02. 2020, Samara