“SƏN HƏQİR ŞEİRİMİ İLK OXUYANSAN…”

U LENİ. KİNO

Buzeyrli Fizuli Hüseynova

Mən şair deyiləm adaşın kimi,
Uzağam Vaqifdən, Nəsimidən də.

(Bilmirəm dilini Nizaminin ki,
Deyəm sözü nədir, sənəti nədir).

 

 

Şübhəsiz, üstündür xalq nəzərində,
Məndən hətta Vahid Əliağa da.

Necə yarla əğyar məzələndilər –

Yazmadım içkili xalqı ağladam…

 

 

Talış dost! Üç dildə quş kimi ötən!

Sən həqir şeirimi ilk oxuyansan.

Qaldırıb sözümü, sətrimi yerdən,
Buzeyr dağlarına uçuran insan!

 

 

Xalqının dərdinə mən də günahkar,
Dilin gödəkdirsə —  dilim də gödək.

Dilimə, sözümə məhəbbətin var —
Böyükdür sinəndə döyünən ürək!

 

 

Mən şair deyiləm adaşın sayaq,
Kərbala yoluna yox ləyaqətim.

Zirvəyə qaldırdın sən məni ancaq,
Talış dost, neynirəm ayrı qiyməti…

 

27.04. 2020, Samara

BÜZEYRLİ ƏZİZAĞA MÜƏLLİMƏ

U LENİ. KİNO

Nə var-nə yox Büzeyrdə,

Zirvələri həminmi?

Yetərlimi o cür yerdə,

Oksigenin təmini?

 

Bəlkə qıt, ya tapılmayan,
Orda ayrı havadır?

O dağlardan gedən insan
İstəyən şey hardadır?

 

 

İstiləşmə qlobaldır —
Dağlara yağırmı qar?

Su qalıbmı bulaqlarda,

Çayların axanı var?

 

 

Hoqqaları təzələnir,
İldən-ilə iqlimin,

Sazmı cümlə üzvləri,
Qoca talış dilinin?

 

 

Orda neçə meqabitdir,
İnternetin sürəti?

Kənddə canlı ünsiyyətdir,
Ya SMS söhbəti?

 

 

Zirvələrdə vuran ürək,
Canda qanı sızladar.

Azalmaya uşaq gərək,
Uşaq pulu azsa da…

 

Təbiətin yazı yaxın,

Dağın daşı göyərər.

Ver əlini, ora qalxım,

Başım dəysin göylərə…

 

19-20.02. 2020, Samara