BÖYÜK ADAM

Müxtəlif adamlar həyatda gördüm,
Onların çox olub yaxşıları da.

Onlar olmasaydı, çoxdan ölərdim,

Ölərdim, yaddan da çıxarardılar.

 

 

 

Ürəyi yananlar, qəlbi incələr,
Sirri saxlayanlar partizan kimi.

Söhbəti sevənlər uzun gecələr,
Qulaq kəsilənlər danışan kimi…

 

 

 

Olublar, olublar… elə indi var,
Yaxşı adamların tumu kəsilmir.

Elə ki, ya ürək, ya baş ağrıyar,
Salırsan adbaad yadına, bir-bir…

 

 

 

Böyük adamlar var həyatda ancaq,

Nə yaxşı, nə pisdir, böyükdür onlar.

Onlar həm mayakdır, onlar həm dayaq,
Onlarda rəhbərlik cəsarəti var.

 

 

 

Yaralı olasan, azarlı ya da
Çəkər keşiyini, qaldırar hökmən.

Şir ürəyi olur böyük adamda,
Və sığır kiçik bir bədənə bəzən.

 

 

 

İşi bitirməyə həvəsləndirər,
İşi bitirdinsə — göyə qaldırar.

Əlindən yapışar, səninlə gedər,

Keçməli olanda sudan ya oddan.

 

 

 

Çəkidən ağırlar, boydan ucalar,

Qolu güclülər də dost olub mənə.

Onların içində yaxşısı da var,
Ancaq eləsi yox “böyük” adlana.

 

 

Onlar dayanıblar mən dayananda,
Odu söndürüblər, sudan qaçıblar.

Olub işdən-gücdən soyudanı da,
Yaxşı adamın da cürbəcürü var…

 

 

Yaxşını çox gördüm, böyük görmədim,

İşlərim dağınıq, həyatım viran.

Kim bilir, qabağa mən də gedərdim,

Rastıma çıxsaydı, böyük bir insan.

 

 

 

Dağı dağ üstünə bəlkə qoyardm,
Dönərdim millətin qəhrəmanına,
Bəlkə zirvələrə qonardı adım,
Gərək rast gələydim böyük insana…

 

 

Rastıma çıxsaydı böyük bir insan,
Onu ümid sanar, pənah sanardım.

Onun ətəyindən yapışıb hər an,
Bəlkə də Tanrıdan mən yayınardım.

 

 

Çəkilib gedərdi dadı zəhmətin,
Ürək sevinməzdi, gəlsə də uğur.

Böyük adamdısa verən neməti,

Aldığın pay olur, sədəqə olur.

 

Gedirəm, dalımda yüküm, durmadan,
Sadə sırasında qarındaşların.

Çıxmadı qarşıma heç Böyük adam,
Şükür sənə, Tanrım, belə yaxşıdır.

 

23-24. 04. 2019

Samara

Реклама

YAXŞI Kİ, SƏN VARSAN YENƏ, İLAHİ…

24 4.jpg

Ömür getməmişdən gedir canından,
Nədənsə dünyanın həvəsi birdən,
Canında suyun var, axır qanın da,

Yox heç nə qəlbini daha titrədən.

 

 

Gözün yorulmayıb, işığı da var,

Yoran gördüyindür, təzələnsə də.
Birdən gözümüzdən düşür qürublar,
Nə qədər möhtəşəm və zənginsə də.

 

 

Sevgilər soyuyur  qan soyumamış,
Əl-ələ dəyəndə ürəyin əsmir.

Duruş, yeriş tanış, baxış, söz tanış,

Yox daha ruhunu əsirləyən sirr.

 

 

Hələ qüvvə çoxdur ayaqlarında,
Getdiyin yollardır yoran, bezdirən.

Gün kimi aydındır nə var qabaqda,
Arxada qalana bənzəyər hökmən.

 

 

Adiləşir gedir şəkil də, səs də.

Bunu kim oxusa, güləcək indi:

Gecə də, gündüz də əgər dinləsən,

Mozart usandırar, yorar Vivaldi…

 

 

Yaxşı ki, sən varsan yenə, İlahi,

Adın var, sözün var, görünməsən də.

Bu dünyanı fəna demisən axı,
Təzə bir dünyanın ümidi səndə.

 

 

Məni vəd olunan yerə sən apar,

Şükr nemətinə, yoruldum ancaq.

Bilirəm, cəhənnəm ehtimalı var,

Apar, Tanrım, apar, öldürür maraq…

 

24.01. 2019

Samara

POL VERLEN.  SEVMƏK İSTƏYİRƏM MƏN TƏKCƏ ANAM MƏRYƏMİ

verlain-19

            Je ne veux plus aimer que ma mère Marie

Sevmək istəyirəm mən təkcə anam Məryəmi,
Bütün başqa sevgilər tövsiyədir, tələb ya.

Bəlkə zəruridirlər, tək mənim anam amma,
Onu sevən ürəkdə işıq yandıra bilər.

 

Tək onun xətrinədir bu qurbanı verməyim,
Düşmənlər əzizlənə Onun xətrinə gərək.

Ürəyimə şirinlik, xidmətə həvəs və səy,

Haçan diləmişəmsə, O mənə bəxş eləyib.

 

Onun sayəsində xoş mənə bütün bu qəmlər,
Ondan ötrü ürəyim Beş Yaradan ağrıyar.

Bu nəcib canatmalar xaçlara, yaralara,
Onu çağıran kimi, çanağımı bürüyər.

 

Yalnız anam Məryəmi istəyirəm düşünəm,

Müdrikliyin zirvəsi, mərhəmətlərə mənbə,

Fransaya ana həm, ondan həmişə, hökmən,
Biz şöhrət və ləyaqət gözləyirik vətənə.

 

Qənirsiz Məryəm ana, məhəbbətin cövhəri,
Həyati və səmimi bir inamın məntiqi,

Sənin məhəbbətinlə nə eləsəm, həqiqi,

Təkcə səni sevərək, ey Qapısı Göylərin!

 

Fransızcadan tərcümə

25-26. 11. 2018

Samara

POL VERLEN. OĞLUM ÖLDÜ

verlain-19

Mon fils est mort

 

Oğlum öldü. İlahi, qanununa heyranam. –

Gözümdən axan yaşı sayın yalan şəhadət.

Bərkidirsiniz yəqin cəzayla siz inamı,

Beləcə bir varlığa zəifləriyr məhəbbət.

 

 

Sizin cəzanız ağır. Əfsus ki, oğlum öldü,
Siz onu vermişdiniz, ixtiyar sizin ancaq,
Yorulmuş ayaqlarım bələdçi diləyəndə,

Bu çətin dar cığırda, onu əlimdən almaq.

Siz onu vermişdiniz, aldınız onu siz də,
Əfsus, cəlalınızı unutdum indiyəcən.
Sevgidən üzülənə yetişən xəzinələr,

Üstündür ömür boyu Əkrəmin verdiyindən.

 

 

Siz onu vermişdiniz, qaytarıram sizə mən

Məhəbbət, səmimilik, sevgi gövhəri tək, saf,

Ona görə də, Cabbar, rəhm et zəifliklə sən

Qəlbini sınadığın insanı, qadir Allah.

 

Qoyun ağlayım, xeyir-dualar da deyim həm,

Seçilmişə; yəqin ki, onun dualarıyla,
İstərsiz yaxınlaşa o an ki, dönə  biləm,
Ölümümdən sonra mən ona, ya həzrət İsa.

 

Fransızcadan tərcümə

22-23. 11. 2018

Samara

POL VERLEN.  XİLASKARA SONETLƏR. V

verlain-19

Il faut m’aimer…  Je suis ces Fous que tu nommais…

 

Sev məni… Adım elə sən deyən Dəlilərdir,
Mən yeni bir Adəməm, yox daha köhnə insan,

Sənin Roman, Parisin, Sodomun və Spartan,

Miskin süfrə önündə oturan bir fəqirdir.

 

 

Mənim sevgim bir oddur, külə döndərər, yaxıb,
Ehtirasla qovrulan bədəni və sovurar

Ətir tək. Mənim eşqim güclü daşqına oxşar,
Yuyar özüm əkdiyim bütün bəd toxumları.

 

 

Harda ki, mən ölmüşəm, haçansa ucalar Xaç,

Bir gün mərhəmətimin sehrli gücüylə sən,

Müti, həqir və miskin, hüzuruma gələrsən.

 

 

Sev.  Sıyrıl çıx gecədən, baxımsız və yazıq kəs,
Bütün əbədilikdə fikrim və surətimdir,
Sənin sevə bildiyin və tək mənəm əbədi.

 

Fransızcadan tərcümə

11-13.11. 2018

Samara

POL VERLEN XİLASKARA SONETLƏR. I

verlain-19

Mon Dieu m’a dit : Mon fils, il faut m’aimer

 

Tanrım söylədi: “Oğlum, gərək sevəsən məni,

Görürsən, böyrüm deşik, ürəyim qan ağlayır.

Madlenin göz yaşıyla yuyulan ayaqlarım,
Əllərim əzab çəkir günahlarından sənin

 

Çəkildiyim çarmıxı görürsən önündə sən,

Mismar, sirkə və süngər; onlar sənə deyir, bax,
Bədən hökm sürdüyü dünyada  mənim, ancaq

Bədənimi, qanımı, sözümü sevməlisən.

 

Mən özüm ölənəcən səni sevməmişəmmi,

Ey Atabir qardaşım, Ruhi bir övlad mənə,
Əzab çəkməmişəmmi yazılan kimi eynən?

 

Məni də sıxmamışmı gecələrinin qəmi,

Sənin ali qüssənə tökməmişəmmi mən yaş,

Məni gəzib axtaran ürəyi yaslı qardaş?”

 

Fransızcadan tərcümə

07/11. 2018

Samara

ANNA AXMATOVA. «HAÇANSA RİŞXƏNDLƏ «ÇAR» ÇAĞIRILAN…»

AKHMATOVA

ANNA AXMATOVA

        Кого когда-то называли люди…

 

Haçansa rişxəndlə “çar” çağırılan,

Ancaq tanrı olub öldürülənin,
İşgəncə aləti kimi anılan,
Xaç qızır oduyla sinəmin indi.

 

İsa şahidləri ölüm daddılar

Əsgərlər, qeybətçi dul qarılar da.

Öldü Ponti Pilat, getdi kim, nə var.

Orda haçansa ki, tağ ucalırdı,

Qayalar qaralır, coşurdu dəniz,

Şəraba qatılıb içildi onlar.
Uduldular çiçək qoxulu tozla.

 

Qızılı pas basar, polad çürüyər,

Mərmərsə ovular – ölür yaranan.

Dünyada hər şeydən davamlı – kədər,

Və şahanə Sözdür əbədi olan.

1945

Ruscadan tərcümə

02.12.2017

Samara

MİXAİL LERMONTOV. DUA

LERMONTOV

MİXAİL LERMONTOV

         DUA

                В минуту жизни трудную…

Ömrün çətin anında,

Qüssə sıxsa ürəyi

Sehrli bir duanı,

Dönə-dönə deyirəm.

 

Avazında hər sözün,

Bərəkətli qüvvə var,

Onlardan həzin-həzin,

Pak mələhət yayılar.

 

Gedər qəlbdən asılan,

Daş da, itər şübhə də.

Ağlayır, inanırsan,

Ah, necə xoşdur həm də…

1837

Ruscadan tərcümə

30.11.2017

Samara

ALEKSANDR PUŞKİN. KAZBEKDƏ MONASTIR

ПУШКИН

Высоко, над семьею гор…

 

Kazbek, əzəmətli, şanlı bu çadır,

Silsilə dağların lap başındadır.

Sənin monastırın bulud dalında.

Ölməz şüalarla yanar, parıldar.

Sanki göydə üzən Nuh gəmisidir,

Dağ üstdə ilğım tək görünüb axır.

 

Qəlb necə arzular o qəlbi həddi!

Dərəyə əlvida söyləyib ora,

Azad ucalığa qalxa biəydim.

Göy üzündə, tanrı qonşuluğunda,

Tənha bir hücrəni məskən edəydim.

1829

Ruscadan tərcümə

19.11.17

Samara

 

 

KİLSƏ HƏYƏTİNDƏ QIZILGÜLLƏRİN…

Kilsə həyətində qızılgüllərin,
Ətrindən elə bil nəfəs ləngiyir.

Yeriş yavaşıyır, durub baxırsan,

Güllərin ağına, qırmızısına.

Tutur ciyərini ətir bir anda,

Baxdıqca baxırsan göz ayırmadan.

İndi içəridə ibadət gedir,

Buxurdan qoxusu tutub məbədi.

Sükutu titrədir xorun nəğməsi,

Və yanıb tökülən şamların səsi,

İsanın Tanrıdan doğulduğuna,

Özünün də Tanrı həm olduğuna
Lazarın təzədən dirildyinə,

Qiyamətin doğru deyildiyinə,

İnananlar gedir səcdəyə orda,

Dolur ciyərlərə şirin buxurdan….

Mən — müsəlman oğlu, imanı — şübhə,

Durmuşam ləklərin önündə tənha.

Tanrı ilhamından yaranan gülə,

Yaraşan bir kəlmə sözüm yox belə….

12.09.2017