BÖYÜK ADAM

Müxtəlif adamlar həyatda gördüm,
Onların çox olub yaxşıları da.

Onlar olmasaydı, çoxdan ölərdim,

Ölərdim, yaddan da çıxarardılar.

 

 

 

Ürəyi yananlar, qəlbi incələr,
Sirri saxlayanlar partizan kimi.

Söhbəti sevənlər uzun gecələr,
Qulaq kəsilənlər danışan kimi…

 

 

 

Olublar, olublar… elə indi var,
Yaxşı adamların tumu kəsilmir.

Elə ki, ya ürək, ya baş ağrıyar,
Salırsan adbaad yadına, bir-bir…

 

 

 

Böyük adamlar var həyatda ancaq,

Nə yaxşı, nə pisdir, böyükdür onlar.

Onlar həm mayakdır, onlar həm dayaq,
Onlarda rəhbərlik cəsarəti var.

 

 

 

Yaralı olasan, azarlı ya da
Çəkər keşiyini, qaldırar hökmən.

Şir ürəyi olur böyük adamda,
Və sığır kiçik bir bədənə bəzən.

 

 

 

İşi bitirməyə həvəsləndirər,
İşi bitirdinsə — göyə qaldırar.

Əlindən yapışar, səninlə gedər,

Keçməli olanda sudan ya oddan.

 

 

 

Çəkidən ağırlar, boydan ucalar,

Qolu güclülər də dost olub mənə.

Onların içində yaxşısı da var,
Ancaq eləsi yox “böyük” adlana.

 

 

Onlar dayanıblar mən dayananda,
Odu söndürüblər, sudan qaçıblar.

Olub işdən-gücdən soyudanı da,
Yaxşı adamın da cürbəcürü var…

 

 

Yaxşını çox gördüm, böyük görmədim,

İşlərim dağınıq, həyatım viran.

Kim bilir, qabağa mən də gedərdim,

Rastıma çıxsaydı, böyük bir insan.

 

 

 

Dağı dağ üstünə bəlkə qoyardm,
Dönərdim millətin qəhrəmanına,
Bəlkə zirvələrə qonardı adım,
Gərək rast gələydim böyük insana…

 

 

Rastıma çıxsaydı böyük bir insan,
Onu ümid sanar, pənah sanardım.

Onun ətəyindən yapışıb hər an,
Bəlkə də Tanrıdan mən yayınardım.

 

 

Çəkilib gedərdi dadı zəhmətin,
Ürək sevinməzdi, gəlsə də uğur.

Böyük adamdısa verən neməti,

Aldığın pay olur, sədəqə olur.

 

Gedirəm, dalımda yüküm, durmadan,
Sadə sırasında qarındaşların.

Çıxmadı qarşıma heç Böyük adam,
Şükür sənə, Tanrım, belə yaxşıdır.

 

23-24. 04. 2019

Samara

Реклама

2019

selfi 31 12 18.jpg

Haçansa deyirlər, kəsir ya ağlın,

Şaxta Baba deyil ili gətirən.

Bilirsən saxtadır bığı, saqqalı,
Yox onda möcüzə, sehr qüdrəti.

 

İnam itib gedir Şaxta Babaya,

Rəğbəti yaşayır həmişə amma.

Mahir bir lotu da, fırıldaqçı ya,
Məhəbbət qazanır aldadılandan.

 

İllərin gəlməyi, getməyi sonra,

Özbaşına deyil, bilir hər insan.

Bilirsən dalında ilin duran var —
Qüdrəti nə yerə, nə göyə sığan.

 

Uşaq gözləyirsə Şaxta Babanı,
Böyük — intizarla  gözləyir İli.

Kiminsə ümidi ona bağlanır,
Kimsə gözlədikcə vahimələnir.

 

Odur ürəklərdə yara sağaldan,
Odur qəlb ovudan, verən təsəlli.

Milləti qaldıran, ölkə dağıdan —

Dünyanı alt-üstə bir il də bəsdir.

 

Şəxsi qüdrətimiz, ya qeyrətimiz

Çatmır, ümidimiz bağlanır ilə.

Bəzən təzə il tək gəlir Nemesis,
Taxtını dağıda müstəbidlərin.

 

Qorxular ildəndir, ümidlər ilə,

Necə sevilsə də Şaxta Babalar.

Özü özbaşına dəyişmir belə,
Bilirik dalında ilin duran var.

31 12. 2018

Samara

 

 

 

ƏYRİLİK        

                     «Hər nə gördüm, əyri gördüm…”

                                               Vaqif

                                «The time is out of joint…”

                                          Shakespeare

Əyrilik şərtidir yəqin həyatın —
Düppədüz olsaydı əgər yer üzü
Çaylar yer üzündə necə axardı?

Necə yaşayardı dənizlər özü?

 

 

Ağac da olmazdı, olmasaydı çay,
Ehtiyac olardı  kölgəyə nə də.

Bütün nemətlərə istək, ehtiyac,

Yaranır dünyanın əyriliyindən.

 

 

Soyuq da, isti də qədərindəsə,
Hamı etibarlı, düzdüsə hər kəs,

Çətin ki, harasa kimsə tələsər,
Qapıdan çıxmağa tapılmaz həvəs.

 

 

İnsanın özünü yer üzərində,

Elə əyrilikdir axın tək qovan,
Hər şey düz olsaydı, həm də yerində,
Hansı dəli idi yerindən duran?

 
Necə mütləq ola, davamlı ola,
Zaman oynağından çıxır anbaan,
“Olummu, ölummü?” monoloquyla,

Səhnəyə atılır yenə qəhrəman.

 

28.12. 2018

Samara

ANNA AXMATOVA. «HAÇANSA RİŞXƏNDLƏ «ÇAR» ÇAĞIRILAN…»

AKHMATOVA

ANNA AXMATOVA

        Кого когда-то называли люди…

 

Haçansa rişxəndlə “çar” çağırılan,

Ancaq tanrı olub öldürülənin,
İşgəncə aləti kimi anılan,
Xaç qızır oduyla sinəmin indi.

 

İsa şahidləri ölüm daddılar

Əsgərlər, qeybətçi dul qarılar da.

Öldü Ponti Pilat, getdi kim, nə var.

Orda haçansa ki, tağ ucalırdı,

Qayalar qaralır, coşurdu dəniz,

Şəraba qatılıb içildi onlar.
Uduldular çiçək qoxulu tozla.

 

Qızılı pas basar, polad çürüyər,

Mərmərsə ovular – ölür yaranan.

Dünyada hər şeydən davamlı – kədər,

Və şahanə Sözdür əbədi olan.

1945

Ruscadan tərcümə

02.12.2017

Samara

ALLAH ÜZÜMƏ BAXDI…

Sıldırım qayalıqdan,

Yıxıldım, qanım axdı.

Ölmədim, yaralandım,

Allah üzümə baxdı.

 

Dayanmasa da qanım,

Tutub kol-kosu qalxdım.

Yenə gördüm dünyanı —

Allah üzümə baxdı.

 

Yoldaşı harayladım,

Səsimi toplayaraq.

Yoldaş da yubanmadı —

Üzümə baxdı Allah.

 

Qurutdular qanımı,

Ağrımı yatırtdlar.

Düzəltdilər sınanı —
Üzümə baxdı Allah.

 

İlk dəfə deyil axı,

Yıxılmağım həyatda.

Hər dəfə arxayınam –

Allah üzümə baxdı!

 

Qorxuram bir gün amma,

Hamar yerdə büdrəyəm,

Yoldaşa səs çatmaya,

Tanrı da üz döndərə.

4 noyabr 2017

Samara

VAĞZAL

Səfərin yoxsa da, hərdən, arabir,

Vağzala gedəsən, gəzəsən orda.

Baxasan ki necə qatarlar gedir,

Necə yan alırlar perrona ya da.

 

Əldə nə çamadan, nə də düyünçə,

Gedənə, gələnə gözün zillənir.

Yük elə özünsən, qiymətin heç nə,

Birdən yanağında yaş gilələnir…

 

Diktorun səsində müəzzin hökmü,

Hamı həyəcanda, hamı fikirdə.

Axır və dəyişir zaman su kimi,

Yaxına gedən də əbədi gedir.

 

Burda ağuşlardan axan isti var,

Burda baxışlardan sızan soyuq da.

Dolur və boşalır platformalar,

Pozulmur axında nizam və qayda.

 

Sanki bu görüşlər, bu ayrılıqlar,

Haçandan yazılıb, möhürlənibdir.

Dünyanın nizamı sanki yaranır,

Hər kəs öz yerini tutmağa gedir…

 

30-31 mart, 2017

Samara

İLAHİ, YAXŞI Kİ, MÜVƏQQƏTİYƏM…

Baxırsan bu çayın buz örtüyünə,

Yox bu işdə qüsur ya natamamlıq.

Nə mil işlədilib, nə də ki iynə,

Fikirdən, xəyaldan yaranıb xalı.

 

Haldan hala düşən, neçə rəng alan,

Buludlarda nizam qəlbi titrədir.

Qocalan, əyilən, hətta yıxılan,

Ağac da görürsən öz yerindədir.

 

Bu əyri sahildə kim eyib tapar?

Kim deyər bu kollar yerində deyil?

Qar dolu yarğanlar, yastı təpələr,

Yaranıb ən dahi rəssam əliylə.
Talanı bürüyüb quşların səsi,

Yox qüsur, yox eyib nəğmələrində.

Duyğudan, həvəsdən ötür hamısı,

Zilləri, bəmləri gözəl, yerində.

 

Mənsə… Yad, artığam təbiətdə mən,

Qar üstə saldığım iz də eybəcər.

İlahi, yaxşı ki, müvəqqətiyəm,

Gedərəm, izim də silinib gedər…

 

06-07.03.2017

Samara

 

 

 

 

 

 

HÜZNLÜ MUSİQİ ƏSƏRLƏRİ VAR…

Hüznlü musiqi əsərləri var —

Çalanlar ifadan əvvəl hər dəfə,
Xahiş edirlər ki, tamaşaçılar,

Alqışlamasınlar bitəndə ifa.

 

Eynilə belədir bəzi həyatlar  —

Doğum günlərini hər dəfə yəqin,

Təbrik yox, alqış yox, bəlkə yeri var,

Bir anlıq sükutla qarşılamağın…

 

01.12.16

Samara

QUMA SANCILIRIQ, SUYA BATIRIQ…

Quma sancılıqıq, suya batırıq,
Al günün altında yanıb yatırıq.
Vurnuxuruq odla su arasında,
Nə tapdıq, yeyirik zəhər dadsa da.
Yerlə sürünürük, göylə uçuruq,
Yorğa yeriyirik, asta qaçırıq.
Belə çalışırıq ömrü uzadaq,
Təkcə kölgəmizdir uzanan ancaq.
Sürünür, uzanır gün altda o da,
İtir gözümüzdən gün gedən anda.

14-18.07. 2016
Anapa, Cemete qəsəbəsi

ÇIXDIM BU QIŞDAN DA, TANRI, DEYƏSƏN…

Çıxdım bu qışdan da, Tanrı, deyəsən,

Ümidim yox idi yazı görməyə.

Ümidim yox idi hava isinə,

Yerin yeddi qatlı buzu əriyə.

 

Çəkib həsrətini gülün, bülbülün,

Könlü sərçələrə verib yaşadım.

Yırtıb özlərini ötdülər hər gün,

Yarıac-yarıtox başıdaşdılar.

 

Qış həmin qış idi, yaman qış idi,

Günəş həftələrlə itirdi gözdən.

Qanım yavaşıdı, canım üşüdü,

Büdrədim  yollarda, yıxıldım da mən.

 

Bir vaxt yaz gəlirdi qış tükənəndə,

İndisə yaş üstə yenə yaş gəlir.

Ağır imtahandır hər fəsil indi,

Bilmirəm qabaqda neçə qış qalır…

 

03-05.2016 Samara