SABİR TALIŞİNSKİNİN XATİRƏSİNƏ

U LENİ

Qalıbmı dünyada hansı izinsə?

Varmısan kiminsə xatirəsində?

Yiyə duranların mənzilinizə,
Bəlkə yuxusuna girirsən hərdən?

 

 

Kübar əsillydin ata tərəfdən,
Anan samaralı vəkil övladı.

Köhnə portfelinlə özünsə kənd-kənd,
Gəzib dərs deyirdin –harda yer oldu…

 

 

Sümükdən iriydin, boydan ucaydın,
Kövrəkdin, ürkəkdin, qıpıqdın həm də.

Nə qədər heyvərə acılayırdı,
“Rus” deyib ilişən vardı nə qədər…

 

 

Folkner qəhrəmanı Kristmas sayaq,

Vurnuxan qarayla ağ arasında,

Qətl arzulardın, bəlkə intihar,
İradənsə səif. İçə salardın.

 

 

İçirdin. İsgəndər deyildin ancaq,

Sən əsil faciə qəhrəmanıydın.

Sənə dəli kimi çoxdu baxanlar,
Hərçənd şəhər özü dəlixanaydı…

 

 

Öldü mələk anan, öldü qardaşın,
Qonşular mənzilə yiyələndilər.

Deyirlər bazarda yük daşıyırdın,
Belinə minirmiş gədə-güdələr…

 

 

Bilən yox səni kim basdırıb, harda,

Deyirlər qudurmuş yeniyetmələr,

Döyüb öldürüblər səni bazarda.
Beləcə haqqını ödəyib şəhər…

 

 

Mən də günahkaram, saf ürək insan,
Dostum, keç mənim də günahlarımdan…

Bircə Tanrı bilir indi hardasan,

Rəhmət diləyirəm sənə Tanrıdan….

 

25.06. 2020, Samara