Архив тегов | Nikolay Rubtsovun şeirləri

NİKOLAY RUBTSOV. ELEGİYA

Николай Рубцов

Cibimə əl vurdum – cingildəmədi,
Vurdum o birinə — gəlmədi hənir

Göylərin yeddinci qatına indi,

Çəkilib fikirlər yəqin dincəlir.

 Oyanıb kandarı aşaram ancaq,

Yelə sinə gərib diki enərəm,

Hüznlü keçmişi yada salaraq

Saçın qalanıyla başı yellərəm.

Çıxıb itaətdən yaddaşım daha,

Ayağım altından gedir cavanlıq.

Günəş öz işində — dairə çəkir,
Beləcə ömürdən sayır qalanı.

Çırpdım bir cibimi – çıxmadı bir səs,

Bir hənir gəlmədi o birindən həm.

Haçan əgər olsam adlı-sanlı şəxs,

Yaltaya gedərəm bir az dincələm.

1964

ruscadan tərcümə

03-04. 03. 2022, Samara

+++++++++++

Николай Рубцов

Элегия

Стукнул по карману – не звенит.

Стукнул по другому – не слыхать.

В тихий свой, таинственный зенит

Полетели мысли отдыхать.

 

Но очнусь и выйду за порог

И пойду на ветер, на откос

О печали пройденных дорог

Шелестеть остатками волос.

 —

Память отбивается от рук,

Молодость уходит из-под ног,

Солнышко описывает круг –

Жизненный отсчитывает срок.

 —

Стукну по карману – не звенит.

Стукну по другому – не слыхать.

Если только буду знаменит,

То поеду в Ялту отдыхать…

NİKOLAY RUBTSOV. ÖDƏNİŞ

Николай Рубцов

Artıq unutmuşam məhəbbət nədir.

O qədər gecələr ay işığında,

Şəhər yuyunarkən and içilibdir –

Tutulub qalıram salanda yada.

Bir gün qarabasma məni izləyən,

Rəzillik divara dirəyən zaman

Tək-tənha yuxuda qışqıraram mən,
Oyanıb gedərəm nəfəs almadan.

Gecə yarısında qapı açılar,

Gələr ömrün ağır bir dəqiqəsi.

Duraram sevgiyə mehribanlığa

Möhtac heyvan kimi, kandarı kəsib.

Rəngi avazıyar, deyər ki, “çıx get!

Qaldı dostluğumuz daha arxada.

Sən mənə vermədin dəyər və qiymət,

Get! Məna axtarma ağlamağımda!..”

Və meşə yoluna çıxaram yenə,
Neçə toy karvanı keçib bu yoldan…

Hüznlü girərəm zülmət içinə,
Gedərəm çovğunla, qəlbdə həyəcan…

1970

ruscadan tərcümə

01-02. 2022, Samara

+++++++++++

Николай РУБЦОВ

Расплата

Я забыл, что такое любовь,

И под лунным над городом светом

Столько выпалил клятвенных слов,

Что мрачнею, как вспомню об этом.

 —

И однажды, прижатый к стене

Безобразьем, идущим по следу,

Одиноко я вскрикну во сне

И проснусь, и уйду, и уеду…

Поздно ночью откроется дверь,

Невеселая будет минута.

У порога я встану, как зверь,

Захотевший любви и уюта.

Побледнеет и скажет:- Уйди!

Наша дружба теперь позади!

Ничего для тебя я не значу!

Уходи! Не гляди, что я плачу!..

И опять по дороге лесной

Там, где свадьбы, бывало, летели,

Неприкаянный, мрачный, ночной,

Я тревожно уйду по метели…

1970

NİKOLAY RUBTSOV. MƏKTUBA CAVAB

Николай Рубцов

Axı nə söyləyim mən yalanına?

Taya dalındakı görüşlər uzaq.

Bir vaxt sən qaçanda Azərbaycana,

Demədim: “Qayıtma geriyə ancaq”.

Bəli mən sevirdim. Nə olsun indi?

Keçmişi boş yerə açıb-tökməyək.

Nə qüssə duyuram haçandır, nə də,
Nəsə dəyişməyə qalıbdır istək.

Sevgi sözlərini nə təkrarlayaq? —
Bir də görüşmərik düşüb həvəsə.

Yendən haçansa görüşsək ancaq,
Birgə aldadarıq tapıb kimisə.

təxminən 1956-cı il

ruscadan tərcümə

QEYD: Şeir Rubtsovun sevdiyi qızın — Tatyana Reşetevonın 1954-cü ildə pedaoji məktədi bitirib Azərbaycana təyinatla getməsiylə bağlıdır.

27.02. 2022, Samara

++++++++++++++

 Николай РУБЦОВ

ОТВЕТ НА ПИСЬМО

Что я тебе отвечу на обман?

Что наши встречи давние у стога?

Когда сбежала ты в Азербайджан,

Не говорил я: «Скатертью дорога!»

 —

Да, я любил. Ну что же? Ну и пусть.

Пора в покое прошлое оставить.

Давно уже я чувствую не грусть

И не желанье что-нибудь поправить.

Слова любви не станем повторять

И назначать свидания не станем.

Но если все же встретимся опять,

То сообща кого-нибудь обманем…