KARLIQ

25.09.18

Məndə karlığı var böyük almanın,

(Özüm nə almanam, böyüyəm nə də!),

Az qala əsrdir dili anamın,

Yalnız ürəyimdə yaşayar, dinər.

 

Yazdığım sözlərin musiqisini,
Ancaq öz içimdə eşidirəm mən.

Misranın fonetik səliqəsini,

Duymuram, təxmini zənn edirəm mən.

 

 

Vergül harda olur, yaxşı bilirəm,

Nöqtə, sual, nida göz qabağında.

Necə ah çəkilər, köks ötürülər,

Amma, təəssüf ki, çıxıb yadımdan.

 

Çıxıb yaddan çalar, intonasiya,
Sözlərin soyuğu, istisi vardı.

Eləsi çiy idi, ancaq eləsi,
Təndir çörəyi tək bişib çıxardı.

 

Ordan yaddaşımda gətirdiyimi,
Çıxarıb yazıram dərin sükutda,

Yer iqlimi deyil yaddaş iqlimi,
Var istisi ancaq, var soyuğu da.

 

Sehrli çırağın qüdrəti ilə,
Sözləri töhfə tək sanki alıram.

Özümsə yeraltı dünyada elə
Qalmışam, zülmətdə, sükutda aləm.

 

Çıqqıldar astaca klaviatura,
Dayanmaz yağışı narın şriftin.

Ekranda yazılan şeirdən artıq,
Kardioqramdır, anlamaq çətin.

 

Çoxdan eşitmirəm yazdığım dili,
Oxumuram özüm yazdığımı da.

Sözləri tərk edib səslər elə bil,
Dilim yaddaşımda qalsa da, laldır.

 

Kar alman dahisi öz əsərini,

Özü də səhnədə  durub çalardı.

Qorxuram oxuyam mənsə şerimi,

Elə bil həm karam, dilim də laldır…

 

30.09-01.10. 2018

Samara

Реклама

QƏRİB

qərib

Köçəri xırda quş ovucda əsir,
Nə sığala baxır, yeməyə nə də.

Bütöv bir dünyanın təəssürləri,
Muncuq gözlərində yaşayır indi.

 

 

Üzüm saplağı tək zərif ayağı,
Metal həlqəlidir, həlqə yazılı.

Biləcək yazını hər kəs oxuya,
Hardan uçub gəlib çatıb mənzilə.

 

Sirdir indiyəcən, necə uçurlar,

Qitədən-qitəyə, azmadan yolu.

Vətəndən vətənə hər il köçürlər,

Nə qədər uçalar, qanad yorulmur.

 

Qərib də köçəri, quş deyil ancaq,

Fəsil dəyişəndə düşməz həvəsə.

Nə yollar bağlıdır, nə mənzil uzaq,
Nə də saxlayanı, durub gedərsə.

 

Bəlkə təbiətin sınıb saatı,
Gedişin, gəlişin vaxtını demir.

Quşları haylayan, aparan səda,

Qəribin içində nədənsə dinmir.

 

Buxov, qandal yoxdur ayaqlarında,

Çağıranı olsa, uçar da bəlkə.

Tapılar günlərin bir günü morqda,
Ayaq barmağında nömrəli birka.

 

06.04.2018

Samara

NECƏ QARĞISAQ DA, YAMANLASAQ DA…

Necə qarğısaq da, yamanlasaq da,

Öz üstünlüyü var qəribliyin də.

Qürbətdə yüz ildən artıq olsa da

Ömrün, ölüm fikri yenə gendədir.

 

Bir gün adiləşər bütün qayğılar

Vətəndə, hər fikrin dağıla bilər.

Görərsən bir şey yox arzulamağa,

Onda ölüm fikri girib yer elər

 

Beynində, qəlbində. Qəriblikdəsə,

Tərk etməz sonuncu nəfəsə qədər

Səni yurda dönmək fikri, həvəsi –

Qərib ölüm fikri çəkmədən ölər.

 

                                                      06-13mart 2009, Samara

 

SEVİRƏM QÜRUBLARI…

Sevirəm qürubları –

Çay qırağında durub,

Göz çəkmərəm sonuncu

Qızartı yox olunca.

Uşaqlıqda nədənsə,

Qəlbə dolardı qüssə.

Canım təlaşlanardı,

Üfüqlər alışanda.

Günün gedər çağına,

And da içərdi anam.

Buludları bəzəyən,

Közərən, öləziyən,

Şölələr mənə hər dəm,

Xatırladır qəribəm.

Ölüm yaxın, hardasa,

Yetişər bu gün-sabah.

Bilirəm dönə-dönə,

Ölüm istəyib mənə,

Günün gedər çağından
Neçə sevgili insan…

25-27.06. 2015

Samara