QƏRİB

qərib

Köçəri xırda quş ovucda əsir,
Nə sığala baxır, yeməyə nə də.

Bütöv bir dünyanın təəssürləri,
Muncuq gözlərində yaşayır indi.

 

 

Üzüm saplağı tək zərif ayağı,
Metal həlqəlidir, həlqə yazılı.

Biləcək yazını hər kəs oxuya,
Hardan uçub gəlib çatıb mənzilə.

 

Sirdir indiyəcən, necə uçurlar,

Qitədən-qitəyə, azmadan yolu.

Vətəndən vətənə hər il köçürlər,

Nə qədər uçalar, qanad yorulmur.

 

Qərib də köçəri, quş deyil ancaq,

Fəsil dəyişəndə düşməz həvəsə.

Nə yollar bağlıdır, nə mənzil uzaq,
Nə də saxlayanı, durub gedərsə.

 

Bəlkə təbiətin sınıb saatı,
Gedişin, gəlişin vaxtını demir.

Quşları haylayan, aparan səda,

Qəribin içində nədənsə dinmir.

 

Buxov, qandal yoxdur ayaqlarında,

Çağıranı olsa, uçar da bəlkə.

Tapılar günlərin bir günü morqda,
Ayaq barmağında nömrəli birka.

 

06.04.2018

Samara

Реклама

NECƏ QARĞISAQ DA, YAMANLASAQ DA…

Necə qarğısaq da, yamanlasaq da,

Öz üstünlüyü var qəribliyin də.

Qürbətdə yüz ildən artıq olsa da

Ömrün, ölüm fikri yenə gendədir.

 

Bir gün adiləşər bütün qayğılar

Vətəndə, hər fikrin dağıla bilər.

Görərsən bir şey yox arzulamağa,

Onda ölüm fikri girib yer elər

 

Beynində, qəlbində. Qəriblikdəsə,

Tərk etməz sonuncu nəfəsə qədər

Səni yurda dönmək fikri, həvəsi –

Qərib ölüm fikri çəkmədən ölər.

 

                                                      06-13mart 2009, Samara

 

SEVİRƏM QÜRUBLARI…

Sevirəm qürubları –

Çay qırağında durub,

Göz çəkmərəm sonuncu

Qızartı yox olunca.

Uşaqlıqda nədənsə,

Qəlbə dolardı qüssə.

Canım təlaşlanardı,

Üfüqlər alışanda.

Günün gedər çağına,

And da içərdi anam.

Buludları bəzəyən,

Közərən, öləziyən,

Şölələr mənə hər dəm,

Xatırladır qəribəm.

Ölüm yaxın, hardasa,

Yetişər bu gün-sabah.

Bilirəm dönə-dönə,

Ölüm istəyib mənə,

Günün gedər çağından
Neçə sevgili insan…

25-27.06. 2015

Samara