Архив тегов | Rüstəm İbrahimbəyov

KOMEDİYANI QURTARIN, CƏNABLAR!

Azərbaycanda son 20-25 ilin demookratik hərəkat tarixi dramatik-qanlı olduğu qədər komikdir də, məzhəkəlidir də.

Demokratik hərəkatın lideri naxçıvanlıdır, familiyası Əliyevdir – elə bunun özündə məzhəkə elementi var. Lider təxəllüs götürür- Elçibəy – bununla komizm daha da artır – Elçı – yəni “Rəsul”? yəni peyğəmbər? yəni Məsiha? Həm də adına “bəy” qoşmaqla Əbülfəz Əliyev Xudayar bəylə analogiya yaratdı, Xudayar bəy də günlərin bir günü adına “bəy” sözünü qoşmuşdu, haçan, hansı şərairdə qoşduğunu Mirzə Cəlil izah edir…

Mərhum Əbülfəz Əliyev (Elçibəy) kəndə qaçmaqla Azərbaycan demokratik hərəkatına ona verdiyi xeyirdən çox ziyan vurdu. Yəni Əbülfəz Əliyev azərbaycanlıların zehnində əksinqilab elədi, insanlarda on illərin təzyiqinə davam gətirə biləcək davamlı inam yaratdı kı, ölkəni Heydər Əliyev və onun ailəsindən başqa heç kim idarə edə bilməz.

Nə qədər ki, Əbülfəz Əliyevin Kələkiyə qaçmağına faciə donu geydiriləcək, tarixi faktın da, indiki sitüasiyanın da komizmi artacaq. Kələkiyə qaçış səhv deyildi, Kələkiyə qaçış gözlənilən hərəkət idi, çünki nə götürdüyü ad, nə götürdüyü missiya yöndəmsiz tarixi pyesin baş qəhrəmanının əzm və intellektual imkanlarına uyğun deyildi. Bu uyğunsuzluq ən azından traqikomik sitüasiya yaradırdı, Kələkiyə qaçış komediyanın sonuydu.

Və Azərbaycanda demokratik hərəkatın indiki liderləri komik janrı faciə janrı kimi qələmə verməyi davam etdirməklə özlərini də məzhəkə personajlarına çevirirlər. Həmişə Heydər Əliyevin saray yazıçısı və kinoçusu olmuş Rüstəm İbrahimbəyovun namizədliyi sübutdur ki, Azərbaycanın yaşlı nəsil demokratları oynadqları təlxək roluna və əyinlərindəki təlxək paltarına elə alışıblar ki, elə bu cür də qəbrə getməyə hazırdırlar…

Azərbaycanda əsil demokratik hərəkat gənclərin bu hırraxanadan aralanacağı gündən başlanacaq…

 

TORPAQ QOVĞASI

Jurnalist: Rüstəm müəllim, prezident seçilsəniz, fəaliyyyətinizi nədən başlayaaqsız?

R. İbrahimbəyov: Fəalliyətimi başlayacam torpaqları qaytarmaqdan.

Jurnalist: Qarabağı, ya Qarabağ ətrafındakı rayonları?

R. İbrahimbəyov: A bala, nə Qarabağ, nə ətrafı? Mən öz torpaqlarımı deyirəm, Bakıda əlimdən alınan torpaqları deyirəm!…

O BƏYOV OLMASIN, BU BƏYOV OLSUN

Minlərlə azərbaycnlı “Toğrul Nərimanbəyovun harda basdırmağınl istərdiniz: Bakıda ya Parisdə?” sualına “Əlbəttə, Bakıda!” cavabını veriblər.

Prezident İlham Əliyev də “Əlbəttə, Bakıda” cavabını verib, ancaq əlavə edib ki, Nərimanbəyovun yox, İbrahimbəyovun basdırılmağını istərdi.

 

 

RÜSTƏM İBRAHİMBƏYOVA AÇIQ MƏKTUB

Rüstəm İbrahimbəyov Amerikada deyib ki, “məni Azərbaycanda türməyə salsalar, vətənimə xeyir verə bilmərəm”. Bu sözlə heç cür razılaşmaq olmaz. A kişi, Azərbaycanın ən yaxşı oğulları türmədədir, onlardan xeyir gəlməsəydi cənab prezident onları qoduqluğa soxmazdı ki, zat-aliləri vətəninin düşməni deyil ki. Vallah, indi yəqin İlqar Məmmədov türmədə neft quyusu kimi fəvvarə vurur, Hilal Məmmədovun başı, bədəni yəqin ki çay yetirir, limon yetirir. O ki qaldı gənclərə, yəqin onların ayağına, mərhum Raykinin dediyi kimi, dinamo bağlayıblar, türmə həyərtində gəzdikcə onlar cərəyan hasil edirlər…

Ay Rüstəm bəy, ay kişi, gəl daşı tök ətəyindən, gəl gir doğma Azərbaycanın türməsinə, vallah, deyilənlərə görə, bu Azərbaycan türməsi elə yerdir ki, insandan yağ alınır, süd alınır, yumurta alınır…

Bunu yazdım, Novruzəli Məmmədov yadıma düşdü. Rüstəm bəy, o türmədə adamdan can da alınır. Sən də deyirsən nə xeyrim olacaq…

 

 

MİLLİ ŞURANIN «HEÇ KİM» SEÇİMİ

«Azadlıq» radiosunun saytı üçün şərh

Azərbaycan müxalifətçiləri haqqında çoxdan danışıb xalqın qulağını dəng etdikləri Milli Şuraya R. İbrahimbəyovu sədr seçməklə Azərbaycanda demokratik yönlü hərəkata iqtidarın da vura bilməyəcəyi zərbəni vururlar. R. İbtrahimbəyov haçandan demokrat olub? Bakıda torpaq sahələri əlindən çıxandan? Onun dostluq elədiyi Rusiya milyarderlərindən hansı demokratdır? Neçə ildir ki, Putun Rusiyada demokratiyanı metodik şəkildə tapdalayır, niyə İbrahimbəyov və dostları səslərini çıxarmırlar? Onlar Azərbaycana ancaq “Çerkizon” tipli layihələrlə gələ bilərlər – İlham Əliyevin onlardan nəyi pisdir?

Və aeroportda azacıq ləngidilən kimi “daban əlli altı” demiş adam son dərəcə ağır riskləri olan siyasi mübarizəyə necə başçılıq edə bilər?

Əslində Rüstəm İbrahimbəyov seçimi “heç kim” seçiminə və həm də “Çernenko” seçiminə bərabərdir, iyirmi ildən çox peşəkar müxalifətçilik həyatını yaşayan adamlar öz liderləri olan yeni nəslin yetişdiyini ya görə bilmirlər ya görmək istəmirlər. Məgər İlqar Məmmədov yetkin lider deyil? Siyasi əzminə, düşüncə miqyasına görə onunla kimi yan-yana qoymaq olar? Həm də Şura sədri seçilməsi Azərbaycan demokatiya hərəkatə üçün çox gərəkli olan İlqar Məmmədova əlavə müdafiə yaradardı, belə müdafiə üzərinə hakimiyyətin bütün repressiya vasitələri yönəlmiş adam üçün vacibdir. Bəxtiyar Hacıyev də var. Cavandır? Fətəli xan Xoyskinin 1918-ci ildə neçə yaşı vardı?

Əlbəttə, belə Milli Şuranın heç bir siyasi perspektivi yoxdur, bu, paonoptikumdur, ancaq o qədər qədimdir ki, hamıya tanış olan fiqurlar tamaşa obyekti kimi də maraqlı deyillər…

 

ZEYNƏB XANLAROVA. KİŞİ QIZI 3

Əslində Zeynəb Xanlarova guya yaxınlıq elədiyi məmuru ya lap Ələkbər Tağıyevi öldürsəydi də, Əliyev ona bağışlardı.Çünki Zeynəb xanım əliyevçiliyin mədəniyyət dəstəyinin çox vacib elementi idi.

Yetmişinci illər Azərbaycanın dinamik şəkildə iqtisadi və əxlaqi bataqlığa yuvarlanma dövrüdür. İqtisadiyyatın bütün rəsmi göstəriciləri yalan idi və buna görə də rəsmi təbliğatda bir kəlmə də doğru söz yox idi. Rekord pambıq, taxıl, çay, üzüm məhsulları dövlət idarələrində qondarılırdı və bunun belə olduğunu gözlə görmək üçün Azərbaycan mağazalarına girmək kifayət idi. “İri addımlarla adımlayan Azərbaycan”ıın mağazaları  boş idi, guya bir milyon tondan çox pambıq yığan respublikanın apteklərində camaata tibbi pambıq satılmırdı! Təhsil, səhiyyə ildən-ilə ən parlaq korrupsiya zonalarına çevrilirdilər. Bunların hamısından pis mənəvi-əxlaqi tənəzzül idi, adamlar üçün əzilmə, tapdanma normaya çevrilirdi, 60-cı illərdə kolxoz sədrinin elədiklərini 70-ci illərdə briqadir də edə bilərdi: yəni tarlada gəlinləri saçlayıb döyə bilərdilər – bunlar öz gördüklərimdir. Rüşvətxorluq Heydər Əliyevin vaxtında normaya çevrilmiş, rüşvətxor cəmiyyətin ən hörmətli adamı olmuşdu. “Ala bilməyənlr” əfəl, vecəyaramaz sayılırdılar…

Uşaq vaxtı hələ əllinci illərdə, aclıq vaxtı, kənd şənliklərində qarmon çalan bir nəfərdən söhbətlər eşitmişəm. Bu adam naşı imiş, yəni “qırıldadırmış”, cəfəngiyyat çaldığını camaat başa düşməsin deyə yanındakı nağara çalana tez-tez göz eləyirmiş: “Bərkdən vur!” (Uzun illər sonra indi həyatdan getmiş qarmonçunun musiqi alətini gördüm: primitiv bir qarmon, yarımpərdələrsiz!).

Əliyevə də ölkədəki vəziyyətin bərbadlığını ört-basdır eləmək üçün güclü təbil zərbələri lazım idi. Respublikada olan bütün incəsənət adamları Əliyev üçün təbil vururdular – Rəşid Behbudovan tutmuş Zeynəb Xanlarovaya qədər. İndi diktaturaya qarşı mübarizəyə qalxmış Rüstəm İbrahimbəyov Əliyevin korrupsiyaya qarşı necə amansız mübariz olduğunu göstərən filmlər çəkirdi… Noyabrın ortalarına qədər yağış altında pambıq tarlalarında zorla saxlanan arvad-uşaq çəkdiyi nahaq zülmü hansı rayondasa planın dolmağna həsr olunmuş konserti görəcəyi ümidiylə unudurdu. Axşamlar Bərdədən ya Ağcabədidən konsert göstərilirdi. Küləkdən saçları pırpızlanan müğənnilər atılıb-düşür və yem gözləyən heyvan mələməsinə oxşayan səslər çıxarırdılar… Əlbəttə, hər müğənnin öz yeri vardı, rayonlar arasında musiqiçiləri iqtisadi potensial və şöhrətlə mütənasib bölüşürdülər… Zeynəb Xanlarova rayonlara çox getməzdi, onu Lenin adına sarayda Moskvadan növbəti Qırmızı bayrağın alınmasına həsr olunmuş konsertə saxlayırdılar. Xalq intizarla gözləyirdi və bu şirin intizar ona çəkdiyi zülmləri qismən unutdururdu… Sonra məlum oldu ki, briqadir, aqronim, kolxoz sədri, raykom katibinin tapdağı altında əzilən xalqın yeterdiyi oğullar döyüşməyə qadir deyillər, kölə kimi boy atmış gənclərdə döyüş ruhu ola bilməz. Və indi Lenin adına sarayın səhnəsində döşlərini oynada-oynada atılıb düşərək “Azərbaycan, Azərbaycan!” oxuyan Zeynəb Xanlarovanı ürək bulantısıyla xatırlayıram…