YEMLİK          

yemlik.jpg

Gəzəndə parkı, bağı,
Gətirsə bəxtim əgər,

İçində ot-alağın,
Gözümə birdən dəyər.

 

 

Nə adını bilən var

Burda, nə də dadını.

Sütül yarpağında bal,
Saplağından süd damır.

 

 

Çörək kimi yeyilib,

Kəndimdə yemək olub.

Hərb düşüb, aclıq gəlib –

Neçə qarın doyurub.

 

 

 

Yaşılındakı çalar,
Heç bir otda tapılmaz.

Duruşunda vüqar var,
Yad görünsə də bir az.

 

 

Gördüm – ürəyim əsir,

Kəndimdəyəm elə bil.

Yurdun ərazisidir,

Harda ki, yemlik bitir.

 

 

Bayraq kimi boy atıb,
Ölkəmdir həndəvəri.

Üçrənglidən də artıq,
Məni təsirləndirir.

 

14-15. 06. 2019

Samara

Реклама

AH, BU XƏSTƏYƏ MƏLHƏM…

Ah, bu xəstəyə məlhəm,
İyun şüalarını,

Yığıb saxlaya biləm —
Sağaldar hər yaranı!

 

Nə qədər evdə qab var,
Hamısına yığardım.

Vedrə, qazan doldurar,
Qapaq qoyub sıxardım.

 

 

Dolandırardı məni,
Payızdan çıxanacan.

İsidərdi bədəni,
Qışın axırınacan.

 

 

İçərdim, olsa dərdim,

Bir fincan ya bir kasa.

Töküb pay da verərdim,

Birdən istəyən olsa…

 

 

Pəncərə qabağına,
Şüşə qabda qoyardım.

Keçən, boylanan, baxan,
Qızınar, yarıyardı.

 

 

Azardan da yıxılsam,
Ölməzdim, ayılardım.

Toplayıb yığa bilsəm,
Bu məlhəm şüalardan.

 

11. 06. 2019

Samara

BADAM

 Ərəbqardaşbəyli, 1978

 

Qışın oğlan çağıydı, yanvardı,
Yanırdı yaydakı tək yer-göysə,
Külək əsmirdi, yağış yağmırdı,

Şoru yerin çıxırdı qar tək üzə.

 

 

 

Bəlkə də tərsə fırlanırdı o il,

Fələyin çərxi ya da yer kürəsi.

Qayğılıydı kişi-arvad elə bil,

Qayğılıydı mal-heyvanın da səsi.

 

 

 

Qayğılanmışdı kənddə bağlar da,
Hər ağac ciddi götürqoydaydı,

Şirəsi qaynayan budaqlarda,
Yaz eşqi erkən oyanmaqdaydı.

 

 

 

Bir ağac kəndin ortasında elə,
Çiçəkləmişdi ağappaq qar tək,
Yanvara aldanan badamdı belə,

Meyvəsi incə, çiçəkdən göyçək.

 

 

Gözəl, çəkirdi  keçən hər adamı,
Sinə açmışdı deyərdin birdən.

Utandırırdı baxanlar badamı,
Qızartı vardı ağ çiçəklərdə…

 

 

Mürgüdə müdrik ağaclarsa hələ,

Bilirlər istisə də, yanvardı.

Donar badam bu ağ çiçəklərlə,

Hələ fevral qabaqda, mart vardı…

 

19.04. 2019

Samara

QIŞ QÜSSƏSİ

3 7.jpg

Ah, bu günəş, bu şaxta

Son dəfədir bəlkə də.

Vaxtı tükənib daha,
Yola düşüb qış gedər.

 

 

Qonaq deyil dil tökək,

Qabağında diz çökək.

Başmağını gizlədək,
Yubandıraq, gözlədək.

 

 

Uzanaydı bir az da,
Dözərdik soyuğuna.

Uzana yay da, yaz da,

İlin özü uzana.

 

 

Qış çətin fəsilsə də,

Gedəndə darıxırıq.

Qışı tələsdirməyək —

Ömürdən gedir axı,..

 

03. 03. 2019

Samara

DALANDAR

DALANDAR.jpg

Yağmayıb belə bəlkə,
Bu yer-göy yaranandan.

Çatdırmır kürüməyə,

Daşımağa dalandar.

 

 

Pompey əsgəri kimi,

Çalışır cavan özbək.

Təbii fəlakəti,
Dəf eləyir təkbətək.

 

 

Qar altda çıxış-giriş,

Maşınları qar basır.

Dayanar gediş-gəliş,
Özbək kürək çalmasa.

 

 

Dalandar özü çoxdan,
Başdan ayağa qardır,
Qarı kürüyüb atan,
Sanki qaradamıdır.

 

 

Bit bazarından alıb —
Əyni-başı pis deyil.

İki gözləri qalıb,

Açıqda… sulu, qıyıq…

 

 

Bəlkə əndicanlıdır,
Bəlkə səmərqəndlidir.
Belə qarı dalandar,
Orda haçan görərdi.

 

 

Qastarbayter deyil ki,

Əsgərdir indi özbək.

Silahdır əlindəki,
İşləyir vuruşan tək.

 

 

Bir vaxt Napoleonu,
Yıxıb sürüyən bu qar,

Sarsıda bilməz onu –

Ondan çörək uman var!

 

 

Vurnuxur, düşünmədən,
Nədir bu, niyə yağır,

Mən kiməm və nədən,
Həyatım belə ağır…

10. 01. 2019

Samara

                 MİXAİL LERMONTOV. QAYA

Лермонтов_Кавказский_вид_возле_селения_Сиони.jpg                           

MİXAİL LERMONTOV

                                (1814-1841)

           QAYA

     Ночевала тучка золотая…

Qızıl bulud gecələdi,

Nəhəng qaya sinəsində.

Yola vardı səhər tezdən,

Maviliklə dəcəlləndi.

 

Qayanınsa  nəm iz qaldı,

Qırışında. Durub tənha,

Fikrə dalıb qoca qaya,

Səhrada səssiz ağladı.

 

1841

Ruscadan tərcümə

27.11. 2017

“Sioni kəndi yaxınlığında Qafqaz məzərəsi” şəkli  M. Y. Lermontovundur. Kətan, yağ, təxm. 1837-38
 

POL VERLEN. ÜÇ İLDƏN SONRA

Ïîðòðåò Ïîëÿ Âåðëåíà
Ïîðòðåò Ïîëÿ Âåðëåíà

 

POL VERLEN

                  (1844 – 1896)

        ÜÇ İLDƏN SONRA

                     Ayant poussé la porte étroite qui chancelle…
 

Heç nə dəyişməyib. Tənək dolaşmış

Köşk həmin, həmindir çürük stullar.

Su şırnağındakı zümzümə tanış,

Qoca ağcaqovaq küsülü durar.

 

Titrəyişi tanış qızılgüllərin,

Zanbağı əsdirən sərin meh həmin.

Tanışdır hər biri torağayların.

 

Durub həminki tək burda Veleda,

Əhəngi, suvağı düşüb dağılır,

Əspərək ətri də burnumu çaldı.

 1866

Fransızcadan tərcümə

26.11. 2017

Samara

DƏNİZ    

                              Bəs harda yaxşıdır?  -“Biz harda yoxsaq!”

                                    A.Qriboyedov

Bəlkə səbəb yaşdır, ayrı şey ya da,
Keçir ürəyimdən dəniz qırağı.

Düyünçə bağlayıb düşəsən yola,
Gedəsən adamsız bir yerə doğru.

 

Tapasan bu yeri son nəfəsində,

Çınqıl ola burda, qum ola burda.

Başqa səs olmaya dəniz səsindən,

Hərdən qıyya çəkə qağayılar da.

 

Göy üzü ağappaq, sularsa gömgöy,

Yalı dalğaların baş hərləndirə.

Nə sərhəd biləsən, nə də ki gömrük,

Gecələr nə qonşu itləri hürə.

 

Sahilə çırpılan taxta-tuxtadan,

Çalışıb bir koma qaralayasan.

Gün keçə, xəbərin olmaya vaxtdan,

Tapdığın, tutduğun bəs ola sənə.

 

İlğım tək görünə sənə uzaqdan,

Sən olmayan yerdən gələn gəmilər.

Yəqin ürəyini sızıldadar da,

Sən olmayan yerə gedən gəmilər.

 

Baxar bəlkə uzaq göyərtələrdən,

Əlini qoyaraq kimsə alnına.

Bəlkə sən olduğun qərib bu yer də,

Cənnət guşəsi tək görünər ona…

 

18.11.17

Samara

KİLSƏ HƏYƏTİNDƏ QIZILGÜLLƏRİN…

Kilsə həyətində qızılgüllərin,
Ətrindən elə bil nəfəs ləngiyir.

Yeriş yavaşıyır, durub baxırsan,

Güllərin ağına, qırmızısına.

Tutur ciyərini ətir bir anda,

Baxdıqca baxırsan göz ayırmadan.

İndi içəridə ibadət gedir,

Buxurdan qoxusu tutub məbədi.

Sükutu titrədir xorun nəğməsi,

Və yanıb tökülən şamların səsi,

İsanın Tanrıdan doğulduğuna,

Özünün də Tanrı həm olduğuna
Lazarın təzədən dirildyinə,

Qiyamətin doğru deyildiyinə,

İnananlar gedir səcdəyə orda,

Dolur ciyərlərə şirin buxurdan….

Mən — müsəlman oğlu, imanı — şübhə,

Durmuşam ləklərin önündə tənha.

Tanrı ilhamından yaranan gülə,

Yaraşan bir kəlmə sözüm yox belə….

12.09.2017

QURŞAĞACAN SOYUNUB…

Qurşağacan soyunub,

Dizəcən su içində.

Dəstəyini tilovun,

Sıxıb durur haçandır.

 

Bir nöqtəyə zillənən,

Baxışları bulanıq.

Yığılır gözlərinə,
Ləng suları Volqanın.

 

İpi boşaldır, çəkir,

Yığır, təzədən atır.

Kim bilir, indi bəlkə,

Xırda sufa da şaddır.

 

Ürəyindən, keçir ya,

Balıqların zırpısı.

Dürtmələyə, sıçraya,
Qolu qıra zərbəsi.

 

Dayanıb elə bil ki,

Yer və su yaranandan

Çay deyil önündəki,

Sərhədsiz okeandır.

 

31.08.17

Samara