İSTİ

s poduşkoy

Ah, necə də gün şəhəri qızdırır,
Az qalır asfalt əriyə istidən.

Büdrədir addımlarını, azdırır,
Çaşdırır ağlı, elə bil xəstəsən.

 

 

Ah, bu maşınlar necə od yağdırır,
Huşun itir, keçsə yanından əgər.

Rəngi gedib göylərin, ilğımdadır,
Ağca buludlar da yerə od səpər.

 

 

Pəncələri göydə  — pişik kefdədir,

Nəhləyir it, dil çıxarıb bir qarış.

Quş uça bilmir, elə bil yol gedir,

Can çəkir əvvəlcə, qanad çalmamış.

 

 

An, necə də gün şəhəri yandırır,
Dil çıxarıb nəhləyirik it kimi.

Tanrı yaratmış həqir insanlarıq,
Biz hələ cənnət bağına həsrətik.

 

06.07. 2020, Samara

BƏRƏ

2

Ah, necə görkəmli, qəşəngdir bərə!

Avtomobillərlə tamam yüklənib.

Göz sevinir, görsə də lap min kərə,

Ah, bu nə həngamə, nə dəsgah gəmi!

 

 

Sambalı vardır, yaraşır Volqaya,

Üzməyi təmkinli, ləyaqətlidir.

Üz verə tufan, dözər hər dalğaya,
Keçsə də yaş, gövdəsi qüdrətlidir.

 

 

İllər ötür, marşrutu eynidir,
Gəlməyinin, getməyinin vaxtı düz.

Yüklənir hər gün, səhər-axşam gedir,
Düz qışacan, bağlamamış Volqa buz.

 

 

Ah, necə görkəmli, qəşəngdir bərə,
Gör nə ləyaqətlə üzür çayda o.

Ah, məni də mindirə o, bir kərə,
Kəndimə birbaş aparıb çatdıra…

 

04. 07. 2020, Samara

FƏVVARƏ

U LENİ. KİNO

Ah, bu nə şən, cilvəli fəvvarədir,
Xoş və sərin nəğməsi gəl-gəl deyir!

 

Şırnağı mehdən əyilir, yellənir,

Ağca köpüklərlə göyə millənir.

 

 

Burda coşur eşqi göyərçinlərin,
Küylə, çığırtıylə çimir sərçələr.

 

Xırda uşaqlarla dolu həndəvər,
Hər biri bu möcüzədən bəxtəvər.

 

Nazlı gözəllərsə şəkil çəkdirir,

Məndə olaydı o şəkildən biri…

 

Burda oturcaq qocalar mürgülər,
Ağrıları tez bədəni tərk elər.

 

Kaş ki vuraydı belə fəvvarə, ah,
Qəlbi alan yanğılı səhrada da!

 

28.06. 2020, Samara

YAYIN GÜNÜ BU NƏ YAĞIŞ…

Yayın günü bu nə yağış? –

Yağır, kəsmir haçandan.

Hünər elə, göyə dırmaş,
Tuta bilsən ucundan.

 

 

 

Göyün üzü hisdi, pasdı,
Bu nə yay, bu nə iyul!
Axın səkiləri basdı,
Çölə çıxmalı deyil.

 

 

 

Qolu, qıçı sızıldayan,
Başı, gözü ağrıyan —
Belə yaydı gözlədiyin?

Bu, iyuldur doğrudan?

 

 

 

Çimərlikdən qaçıb gedir,
Tək-tük uşaq-muşaq da.

Səhər, axşam qasırğadır,
Dəniz kimi daşır çay.

 

 

 

Bəlkə ota, ağaclara,
Bu yağışlar xeyirdir.

Mənim kimi qocaları,
Sıxır ancaq, keyidir.

 

 

 

“Gözümə qara su!” dedi,

Görüb Ağsunu şair.

“Ağsu!” deyib mələyərdi,
Görsə bu yağışları.

12.07. 2019

Samara

DƏNİZƏ BƏNZƏYƏN ÇAY

05.07. 2019.jpg

Gah lal-dinməz axırsan,
Gah ləpəli, yeyin, çay!

Bu taydan ki baxırsan,
Çətin görünür o tay,
Dənizə bənzəyən çay!

 

 

Baş verir qasırğalar,

Düşür duman da lay-lay.

Vurnuxur qağayılar,
Qışqırır, salır haray,
Dənizə bənzəyən çay!

 

 

 

Okean gəmisi də,
Qayıq kimi üzən çay.

Qızıl qum dənəsiylə,

Qırağı bəzənən çay!

Dənizə bənzəyən çay.

 

 

Sahildə yığın-yığın,
Balıqçıları qış-yay.

Dadına balığının,
Hansı balıqda var tay? —
Dənizə bənzəyən çay!

 

 

Axır, gedir durmadan,
Xəzərə aparır pay.

Salır yurdu yadıma,
Ürəyimi üzən çay,
Xəzərə bənzəyən çay!

 

04-05. 07. 2019, Samara

MİXAİL LERMONTOV. «ÇILPAQ ZİRVƏSİNDƏ VƏHŞİ ŞİMALIN…»

НА СЕВЕРЕ ДИКОМ.jpg

MİXAİL LERMONTOV

               На севере диком стоит одиноко…[i]

 

Çılpaq zirvəsində vəhşi şimalın,

Tənha bir şam dayanıb.

Mürgülü yellənir, qar alıb tamam,

Sanki cübbə geyinib.

 

Uzaq səhra girir hey yuxusina,
Günün doğduğu diyar.

Yanar qaya üstdə qəmli və tənha,

Gözəl xurma ucalar.

 

1841

Ruscadan tərcümə

01.12.2017

Samara

 

 

[i] Götenin şerinin sərbəst tərcüməsidir

POL VERLEN. GÖRÜŞ SAATI

Ïîðòðåò Ïîëÿ Âåðëåíà

 

POL VERLEN

                       (1844-1896)

       GÖRÜŞ SAATI

                       La lune est rouge au brumeux horizon…

 

Dumanlı üfüqdə ay qızarmada

Yuxulu çöllərdə rəqs edən sayaq,

Toran yırğalanır, qamışlıqdasa,

Qurbağa çığırır. Titrəyir hava.
 

Suzanbaqlarının tacı qapanır;

Qaralır uzaqdan bir sıra qovaq,

Nə budaq, nə yarpaq seçilir ancaq,

İşıldaquş kolun dibində yanır.

 

Ayılıb vurnuxur qara havada,

Yarasalar ağır qanadlarıyla.

Üfüqə tutqun bir işıq yayılır,

Boylanır ağ Zöhrə. Gücədir daha.

1866

Fransızcadan tərcümə

20-21.11.2017
Samara

   ÇAQQALLAR

KÜR 8.jpg

Günün gedən vaxtı, bir də gecələr

Çaqqallar ulaşar kənd qırağında.

Qıyyalar toranı deşib ucalar,

Qəlbə təlaş salar, rəngi ağardar.

 

Şamı yubadılan süfrədə birdən,

Duruxar, ağzında tikə ləngiyər.

İtlərin kürkünə daraşar birə,

Bağlılar çırpınar, yeyər zənciri.

 

Elə ağlaşarlar, ölüb deyərsən

Əzizləri qalıb qabaqlarında.

Çaları başqadır orda hər səsin,

Hərəni öz dərdi yaxır, ağladır.

 

Bizdən qədimdilər neçə milyon il,

Bilmirik nə çəkir, nə duyur onlar
Qiyamət gününü Tanrı, kim bilir,

Bəlkə şifrələyib qıyyalarına.

 

Tapıb yedikləri zəhrmar, haram,

Qapazlı əbədi yetimdir onlar.

Adları qınaqlı, günləri qara –

Onların da Tanrı təyinatı var.

 

22.06. 2014  Samara