Архив тегов | Verlenin şeirləri

POL VERLEN. POEZİYA SƏNƏTİ

Hər şeydən musiqi öncə bu işdə,

Üstün tut həmişə nə tay deyilsə.

Havada nə tamam itib gedirsə,
Surəti görünmür, yox çəkisi də.

Sözün aldatmasın gözəl gəlişi,
Bir az ikrahla bax, seçsən hansını,

Daha çox sevilir bayağı mahnı,
Onda dəqiqliklə güman qarışıb.

Can alan gözlərdir duvaq dalından,,

Ilğımdır, gün yeri yandıran zaman.

Payızda səpilib göyə, sayrışan,
Ulduz işığıdır maviyə çalan.

Yalnız çalarların məziyyəti var,

Rəngi qoy qırağa, çaları saxla!

Arzuya calanar arzu çalarla,
Qamışı tütəyə çevirər çalar!

Uzaq ol ölümcül atmacalardan,
Eyhamdan, məkrli gülüşdən uzaq.

Bütün bu mataha hopub sarımsaq,

Rədd elə, Səmanı nə var ağladan,

Yapış, bəlağətin boynunu sındır!
Qanın soyumamış pis olmaz hələ,
Ağıl da verəsən qafiyələrə.

Verməsən, çox hoqqa çıxarar andır.

Bəllimi onlarda olan fəsadlar?

Hansı başıxarab ya da karqulaq,
Əlində düzəlib ucuz bu şaxşax,
Səsində nə ahəng, nə incəlik var?

Musiqi öncədir, həm də zəruri!

Yazdığın qoy olsun qanadlı bir şey,
Şığısın, qəlbindən qoparaq şeir,

Başqa sevgilərə, göylərə sarı.

Dolaşsın şeirin harda azaddır,

Sərt səhər yeliylə sığallanaraq,

Nanədən, zirədən xumarlanaraq.

Qalan başqa nə var — ədəbiyyatdır…

1874

Fransızcadan tərcümə

01-03.10. 2021, Samara

Paul VERLAINE
1844 — 1896

Art poétique

De la musique avant toute chose,
Et pour cela préfère l’Impair
Plus vague et plus soluble dans l’air,
Sans rien en lui qui pèse ou qui pose.

Читать далее

POL VERLEN. SON ÜMİD

Ïîðòðåò Ïîëÿ Âåðëåíà

POL VERLEN

                                                                       (1844-1896)

                   SON ÜMİD

 

                                   Il est un arbre au cimetière…

Məzarlıqda azad qol-budaq atan,

Və tənha dayanan bir ağac bitir.

Başdaşı yanından həqir boylanan,

Yas ağacları tək əkilməyibdir.

 

Qonub yaylı-qışlı bir quş ağaca,

Ötər sədaqətdən, səsi saf, uca.

Nəğməsi həmişə kədərli, acı,

Bu ağacla bu quş səninlə mənəm:

 

Mən bir uzaqlığam, sənsə anımsan,

Saxlayır hər şeyi, ötsə də zaman,

Yenə dizin üstə baş qoya biləm!

 

Ah, yenə yaşamaq! Gözəlim, amma,

Basıldım amansız heçliyə birdən,

Sənin ürəyində necə, varammmı?

 

Fransızcadan tərcümə

22-23.01.2018

Samara

POL VERLEN. ÜÇ İLDƏN SONRA

Ïîðòðåò Ïîëÿ Âåðëåíà

Ïîðòðåò Ïîëÿ Âåðëåíà

 

POL VERLEN

                  (1844 – 1896)

        ÜÇ İLDƏN SONRA

                     Ayant poussé la porte étroite qui chancelle…
 

Heç nə dəyişməyib. Tənək dolaşmış

Köşk həmin, həmindir çürük stullar.

Su şırnağındakı zümzümə tanış,

Qoca ağcaqovaq küsülü durar.

 

Titrəyişi tanış qızılgüllərin,

Zanbağı əsdirən sərin meh həmin.

Tanışdır hər biri torağayların.

 

Durub həminki tək burda Veleda,

Əhəngi, suvağı düşüb dağılır,

Əspərək ətri də burnumu çaldı.

 1866

Fransızcadan tərcümə

26.11. 2017

Samara

POL VERLEN. YAŞILLIQ

Ïîðòðåò Ïîëÿ Âåðëåíà

 

POL VERLEN

                     (1844 – 1896)

           YAŞILLIQ

                            Voici des fruits, des fleurs, des feuilles et des branches…

 

Bax bu meyvə, bu çiçək, bu da ki, sütül budaq,

Bu, təkcə eşqinizlə vuran çılğın ürəyim.

Parçalamayın onu ağ əlllərlə siz ancaq,

Oxşasın gözünüzü mənim həqir hədiyyəm.

 

Gələndə büründüyüm şehin gilələrini,
İndi səhər küləyi alnımda soyutmada.

Ayaqlarınız altda, izn verin, dincəlim,

Canlanaq, ötən əziz anları saılb yada.
Tər sinəniz üstünə  endirirəm başımı,

 

Sonuncu öpüşlərin hələ də dinər səsi.

Görək haçan qasırğa susar, hava yumşalar,

Bir az yatım, indi ki, siz də dincəlisiniz.

1874

 

Fransızcadan tərcümə

24.11.2017

Samara