PEDMƏKTƏB YOLDAŞIM SAHİB HACIYEVƏ               

Sentyabr ayı, altmış səkkiz,

On beş yaşımız da ola-olmaya.

Çətin alışırdıq yad şəhərə biz,
Şəhər də nə şəhər – ürək dağlayan…

 

 

Adı yöndəmsizdi özündən artıq,
Evləri hamamsız, taxtabitili.

Mağazalar kasıb, bazar bahalıq,
Məktəb bufetçisi cibin qatili…

 

 

O yaşda canavar iştahı olur,
Qarnımız doymurdu, niyə gizlədək,

Amma dolanışıq, yemək korluğu,

Heç nəydi qüssəylə müqayisədə.

 

 

 

“Dura bilmirəm ey!”… dedin bir dəfə,

Məktəbin yanında sən ağlayaraq.

Mən gedə bilirdim evə hər həftə,
Sənsə Qubadlıdan… Qubadlı uzaq…

 

 

 

İl keçdi, öyrəşdin qərib həyata,

Şirvan iqliminə öyrəşən kimi.

Yaş yox, cin çıxırdı gözündən daha,

Qanı damarında qaynayan kişi…

 

 

Qardaş, indi necə? Dura bilirsən?

Təhsilmi, tətilmi Bakı həyatın?

Yoldasan? Gedirsən ya da gəlirsən?

Cibində hazırmı qatar biletin?

 

 

Dərdini nə dəvə, at çəkər nə də

Həsrətin sığışmaz eşalonlara.

Ancaq üzülməsin ümidlərin də,

Gözündən cin çıxsın yaşla bərabər.

 

26.11. 2019, Samara

MARİNA TSVETAYEVA. «HEÇ KİM BU SÖVDƏDƏN ÇƏKMƏDİ ZİYAN…»

marina.jpg

MARİNA TSVETAYEVA

           Никто ничего не отнял!

 

Heç kim bu sövdədən çəkmədi ziyan!

Ayrıyıq – bu mənə necə də şirin!

Yetişər öpüşüm sizə, adlayar,

Aramızda olan uzun verstləri.

 

Bəli, eyni deyil tanrı vergimiz,

Səsim də ürkəkdir ilk dəfə indi.

Cavan Derjavinsiz nəzərimdə Siz,
Nə dəyər yabançı şeirlərimdə

 

  • Uçuşa, gənc qartal, sənin qanadın

Açılsın, dilərəm kömək tanrıdan.

Gözünü yummadan günəşə baxdın,

Sənə nə təhlükə baxışlarımda?

 

Sizin dalınızca baxan olmayıb,

Hələ belə incə, belə sərsəri.

Yetişər öpüşüm sizə, adlayıb,

Aramızda olan uzun verstləri.

 

12 fevral 1916

 

Ruscadan tərcümə

09.10.2017

Samara

 

Şeir Osip Mandelştama həsr olunub