YETİM ŞƏHİDİN XATİRƏSİNƏ

20.03. 2020

Tanrı mənə ömür verə nə qədər,
Qarabağ da cənnət ola təzədən,

O yerlərə ayaq qoysam mən əgər,
İlan çalsın ayağımdan gəzəndə.

=

Gedər olsam, ayaqlarım tutulsun,
Ağı olsun, içsəm əgər suyundan.

Barı qalsın boğazımda, qan qusum,
Gülə baxsam, gözlərimi tuta qan.

=

Bu güllələr belə hardan atıldı,

Sütül əsgər nə yıxıldın qəfil sən…
Yoxdu anan, yoxdu, oğul, atan da,
Ögeyliyi gördün həm də Vətəndən.

=

Bəlkə əsgər şəhidliyi şərəfdir,
Həlakının mənası da alidir.

Niyə yetim qabaqdadır, hədəfdir –

Mənə çatmır, anlamıram, vur öldür!

=

Qarabağa, oğul, ayaq qoymaram,

Azad ola, cənnət ola təzədən.

Yarı hopub, yarı yerdə qalır qan,
Hünər gərək orda gedib gəzəndə…

19.10. 2020, Samara

ƏSGƏRİM

SONY DSC

Nəinki atadan, anadan – hətta,
Qardaşdan xəlvəti siqaret çəkən,
İçməyən, bilməyən nə dad şərabda,
Evin min işinə yollanan erkən;

=

Böyük işi görən uşaqlığından,
Ancaq danlanan və məzəmmətlənən,

Görməyən doyunca anadan sığal,
Atası üstünə zəhmlə gələn;

=

Dünyanı telefon ekranı boyda,

Görüb xəyalında ölkələr gəzən.
Ürəyi yurduna bağlı olsa da,
Uzaqlar eşqiylə canı alışan;

=

Hələ məclislərə çağırılmayan,
Qıraqda dayanan, toya getsə də.

“Ay uşaq” deyilən çağrılan zaman,

Xəlvəti nə vaxtdan qız istəsə də;

=

İndi bu sütülün yeri cəbhədir,
Böyüklər arxada, uşaqlar öndə.

Bəlkə hər addımla ölümə gedir,
Bəlkə sonuncudur hər anı indi.

=

Dünən nə iş görsə məzəmmətlənən
Uşağın bu günsə döyüşü haqdır.

Ona ümidini bağlayıb Vətən,
Milləti yerdən o qaldıracaqdır.

=

Şüar söyləyənlər, bayraq öpənlər,
Arxasında deyil, arxadadırlar.

Millətin varını gözə təpənlər,
Qaçıb soxulmağa yer axtarırlar.

=

Gedir, od içındən keçir bu uşaq,
Qeyrəti uğrunda xalqın, ölkənin.

Böyüklər, yekələr hay vurur ancaq,
Yığılıb baxırlar futbola sanki.

=

Yer-göy alovlanır, gedir əsgərim,
Ata qulluğuna gedir elə bil.

Salamat dönəsən, igidim, geri,
Ölkəni bilmirəm, anan gözləyir…

13-15. 10. 2020, Samara

BAŞ KOMANDANIN MAHNISI: «AYLI GECƏ, SƏRİN KÜLƏK…»

İlham Əliyev 2

Aylı gecə, sərin külək göy çəmən,
Gözlədiyim Lazım gəldi qəfildən,
Ancaq ağır zərbələri endirən,
Nə gizirdir,

nə də əsgər,

Mən, mən, mən! Mən, mən, mən!

=

Təyyarələr od yağdırır göylərdən,
Ermənilər bağırırlar:”vay, dədəm!”

Ancaq bilin, oqraşları mələdən,
Nə raketdir,

nə də bomba,
Mən, mən, mən! Mən, mən, mən!

=

Satqın Minsk formatına yenidən,

Qayıtmaram, yalvaralar yüz eldən,
Ancaq işi  hərb yoluyla həll edən,

Nə millətdir,

nə də ordu,

Mən, mən, mən! Mən, mən, mən!

=

Aylı gecə, sərin külək, göy çəmən,
Kimdir mənə gecə gözü zəng edən?

Cənab Putin?! Nə var-nə yox, necəsən?

Bil, hazıram

qulluğunda,
Mən, mən, mən! Mən, mən, mən!

Mirzə TƏBİL

11. 10. 2020, Samara

“AH, BU UŞAQLAR NƏ SÜTÜLDÜR BELƏ…”

26 SENT 2019. 2

Ah, bu maşınlar nə qəşəng düzlənib!

Hərbi nizam sərgilədir hər biri.

Qıyya çəkib, tüstülənib, tozlanıb,
Çatdıracaq cəbhəyə əsgərləri.

=

Ah, bu uşaqlar nə sütüldür belə!

Tərləməyibdir çoxunun bığ yeri.

Yar nəfəsi duymamış onlar hələ,
Hansına baxsan, ürəyi dağlayır.

=

Var bu maşınlarda çalıb-oynayan,
Nəğmə deyənlər də maşınlarda var.

Cəbhə uzaqdır, hələ qaynardı qan,
 Yox düşünən indi, nə var qarşıda.

=

Ah, bu maşınlar, deyəsən, qalxdılar,
Getməz, uçar güllə kimi hər biri.

Getdi maşınlar, itərək gözdən, ah,
Kaş dönə bir gün bu sütüllər geri…

=

Ah, analar, göz dolusu ağlayın,
Göz yaşı da nemətidir Tanrının.

Girdi sütüllər alova, yanğına,
Sən də yanırsan, ana, qəlbin yanır…

02. 10. 2020, Samara

ŞƏHİD ƏSGƏRİN XATİRƏSİNƏ

08.06 2020

Şəklinə baxıram – uşaq kimidir,

On səkkiz yaşımda mən də beləydim.

Kölgəmdən qorxardım, ağürək idim,

Ordu da görmədim, iş elə gəldi.

=

Haçandan baxıram şəkildəkinə,

Top-tüfəng yaxında dinir elə bil.
Gör ata-anası nə çəkir indi,
Ürəklər  dağlayır indi bu şəkil.

=

Övladım olsaydı, bəlkə indiyə,
Nəvəm də olardı onunla yaşıd.

Yəqin ki, gedərdi o da cəbhəyə,
Mən də vurnuxardım gözləri yaşlı.

=

Əsəbim pozular, yuxum qaçardı,
Rəsmilər deyəndən şübhələrdim.

Ölüm xəbərəri eşitsəm harda,

Özüm o dünyaya gedib-gələrdim…

=

Şəkildəki uşaq! Sənin də indi,
Ölüm xəbərindən, inan, yasdayam.

Nəvəmsə olsaydı…bəlkə deyərdim,
Yaxşı ki o deyil, ayrı adamdır…

=

İlahi, özün keç günahımızdan,

Doğma —  qəlbimizdə yadla bir deyil,

Bəzən uğrumuzda qan axıdan da,
Bizə təsəllidir – bu ki, sirr deyil…

29.09. 2020, Samara

«HƏR ŞEYİ HEÇ NƏDƏN YARADAN ALLAH…»

SONY DSC

Hər şeyi heç nədən yaradan Allah,

Yoxu var elədi iradən, Allah!

=

İşıq və zülməti yaratdın əvvəl,

İşığa gün dedin, zülmətə gecə.

Topladın, göy altda  su var nə qədər,

Qurunu yaratdın sonra eləcə.

=

Torpaqla ayırdın suyu sən sudan,
Ot, ağac yaratdən yeyilsin barı.

Göydən günəş asdın, göydən ay asdın,
Ulduzla bəzədin qaranlıqları.

=

Canı olanların növbəsi çatdı,

Balıqlar suları cana gətirdi.

Heyvanı, quşları sonra yaratdın,

Söylədin törəyin, çoxalın indi.

=

Yatdı ürəyinə yaratdıqların,
Baxdın yerə, göyə, dedin yaxşıdır,

Dedin bu aləmdə insana yer var,

Şəkildə və tərzdə özün oxşarı…

=

Tanrım, qüdrətinin  hüdudları yox,
İşin də möhtəşəm, nəticəsi də.

Fəqət  dərdimiz də, ağrımız da çox,

Bağışla, sən bəlkə bir az tələsdin?…

28.09. 2020, Samara

“OTUZ BEŞ İL OLDU BURA GƏLDİYİM…”

Otuz beş il oldu bura gəldiyim,

Şəhərə yağırdı… şıdırğı, soyuq.

Gecə aeroport cəhənnəm idi,
Qarşılayan da yox, gözləyən də yox…

=

Şəhər yöndəmsizdi – özü, həm adı,

Söyürdü elə bil “Kuybışev” deyən,
Bu adı beş il də daşıyacaqdı,
Öz adı dönüncə geri yenidən.

=

Dolandım qıraqda otuz beş ili,
Şəhər də heç mənə gəlmədi yaxın.

Tabordan qovulan qaraçı bilir
Bəlkə də… bilmir ki, nədir günahım…

=

Məni bu şəhərə gətirən uçar,

Şığıyıb dalımca gələn deyildir.
Şəhərə yenə də şıdırğı  yağar,
Açılmır ürəyim  otuz beş ildir…

23.09. 2020, Samara

АЭРОПОРТ С ЮСИФОМ 2

“AH, KEÇİR İLLƏR, UNUDULMUR VƏTƏN…”

 

08.06 2020

Ah, keçir illər, unudulmur vətən,
Gözdən uzaqdırsa da, könlündədir.

Lap çıxasan doğma elindən dünən –

Tüstülənir həsrəti, göz göynədir.

=

Ah, bu günün getməyi… göylər yanar —

Bənzəyir axşamçağına kəndimin.

Təndiri odlar, durub ağlar anam,

İzləyər ancaq qızaran kündəni…

22.09. 2020, Samara

FYODOR TYÜTÇEV. “GÖZLƏR TANIYIRDIM…”

TYÜTÇEV

Gözlər tanıyırdım, — o gözləri, ah

Necə sevdiyimi Tanrı bilərdi.

Zülməti sehrlə və ehtirasla

Dolaraq qəlbimi əsir  elərdi.

=

Mümkün deyilsə də anlaşılmağı,

Həyatı dibəcən açan nəzərdə

Dərdin səslənirdi tanış sorağı,
Dərin bir ehtiras  gizlənirdi də.

=

Bu baxış qüssəli, həm də itiydi,

Kiprik kölgəsində nəfəs alırdı.

Üzgündü,y orğundu, nəşə kimiydi,

Həm də iztirab tək bəlalı idi.

=

Və xoş, möcüzəli anlar olanda,

Bacara bilmədim bircə dəfə də,
Qaçım o baxışın yanğılarından,
Gözləşim, göz yaşım axıb getmədən.

Ruscadan tərcümə

17-18.09. 2020, Samara

Я очи знал,- о, эти очи!
Как я любил их — знает бог!
От их волшебной, страстной ночи
Я душу оторвать не мог.

Читать далее

FYODOR TYÜTÇEV. “İNSANIN GÖZ YAŞLARI…”

TYÜTÇEV

İnsanın göz yaşları, ah, acı göz yaşları,

Körpələr də axıdır, axıdır qocalar həm.

Gözlənilmədən axır, görünmədən də axır.

Tükənməzdir mənbəyi,  damlaların yox sayı.

Axır göz yaşı bəzən, elə bil yağış yağır,

Payız tənhalığında, gecə, yatanda aləm.

1849 (?)

Ruscadan tərcümə

15.09. 2020, Samara

Слезы людские, о слезы людские,

Льетесь вы ранней и поздней порой…

Льетесь безвестные, льетесь незримые,

 Неистощимые, неисчислимые,-

Льетесь, как льются струи дождевые

В осень глухую, порою ночной.

1949(?)