BORİS PASTERNAK. ÇÖRƏK

pasternak

BORİS PASTERNAK

      ÇÖRƏK

                         Ты выводы копишь полвека…

 

Əlli il yığırsan nəticələri,

Dəftərə yazmırsan ancaq onları.

Əgər deyilsənsə sən özün əlil,

Gərək anlayaydın vacib olanı.

 

Anladın ağ günə əmək yol açar,

Açıldl uğurun qanunu, sirri.

Tanrı lənəti var bekarçılıqda

Bildin səadəti hünər gətirir.

 

İbtidai bitki səltənətində,

Möhtəşəm heyvanlar aləmində də,

Vəhylər, mehrablar gərəkdi, bildin,

İgidlər, cəsurlar gözləniləndi.

 

Bildin talelərin qovuşuğunda,

Qaldı əbədilik ilkin vəhy tək.

Gələn nəsillərçin ulu əcdadın,
Yüzillərlə əkib-becərən çörək.

 

Yəni çovdar ya da buğda zəmisi,

Təkcə çağırmır ki, biçib-döyəsən,

Bu tarla —  səhifə, bu tarla — yazı,

Əcdadın haçansa həsr edib sənə.

 

Yəni ki, bu onun sözüdür elə,

Və onun misilsiz əməli həm də.

Doğumlar, hüznlər, ölübgetmələr

İçində, daimi gəlib-getmədə.

 

1956

Ruscadan tərcümə

30.10 – 01.11.2017

Samara

Реклама

BORİS PASTERNAK. «HAÇANSA, HARDASA KONSERT ZALINDA…»

pasternak.jpg

BORİS PASTERNAK

                          Годами когда-нибудь в зале концертной…

 

Ötər illər, haçansa, hardasa bir  zalda yenə,

Mənə Bramsı çalarlar, bürüyər qəlbi kədər.

Altı qəlbin anaram ülfətini, göz önünə,

Gələr gəzinti, çimərlik və bağda gül  ləki də.

 

Alnıdik rəssamı xatırlaram, ürkək yuxu tək

Gülümsəyərdi durmadan, o, xoş təbəssümlə.

Geniş işıqlı təbəssüm və üz, alın göyçək,                   

Nəsə ümumi vardı çöhrədə qlobus ilə.

 

Mənə Bramsı çalarlar, əsərəm, sarsılaram,

Anılar yarmaların, sursatın alınmağı da.

Xatırlanar səki, artırma, otaqlarda nizam,

Qardaş, övlad, palıdın orda tək dayanmağı da.

 

Dağıdır rəngləri rəssam qadın, otlar bulanır,

Düşür palitra əlindən, yığır, basır cibinə,

Bütün ləvazimatı, bir qutu da zəhrmarı,

Ki, adı “Basma”dır və astma vəd edir çəkənə.

 

Mənə Bramsı çalarlar, üzülər, sarsılaram,

Düşər evin damı, kandar və pöhrəlik də yada.
Pətəyə bənzər otaqlar və aynabənddə toran.

Xatırlaram gülüşü, göz-qaşı, dodaqları da.

 

Və axar sel kimi bir anda göz yaşım tökülər,

Necə islansa da üz, bitməz ağlamaq həvəsim

Qaynayar, qalxar ötənlər quyulardan sanki,

Həndəvər, aşna-dost, əzizlrim, nəslim.

 

Vuraraq dövrə dörd ailə çəmənlikdə durar,

Kölgələrədən yaranıb oynanar intermezzo.

Saf uşaqlıq kimi alman havası çaldırılar,

Və əlləriylə ağac tək tutar ondan hamısı.

1931

Ruscadan tərcümə

25-29.10.2017
Samara

Boris PASTERNAK. Məşhur olmaqda axı yaxşı nə var…

pasternak

Быть знаменитым некрасиво…

 

Məşhur olmaqda axı yaxşı nə var,

Baş ucaldan bu deyil, əlbəttə.

Çox mehr salmayın əlyazmalara,

Toplayıb yığmayın arxivləri də.

 

Sənətdə məqsəd – özündənkeçmə,

Uğura, hay-küyə yersizdi tamah.

Əsərin – heç nə, həm  özün – heç nə,
Adın hər yerdə — ayıbdır, vallah.

 

Lovğalıqdan uzaq ömür sürəsən,

Elə ömür sürəsən, sonda yetə,

Sənə sədası yeni əsrlərin.

Çəkəsən ətrafın məhəbbətini.

 

Və bilinməzliyə həm baş vuraraq,

Orda addımlarını gizlədəsən.

Necə dumanda gizlənir ətraf,

Və itirsən özün də gözdən sən.

 

Və kağızlarda deyil boş yerlər,

Taleyində və həyatında qala.

Bütöv bir ömrün orda qeydləri,

Başlığıyla, fəsil-fəsil yer ala.

 

Addım-addım izinlə özgələri
Yol gedər ki, haçansa keçdin sən.

Məğlubiyyətlə sən ancaq zəgfəri,

Özün gərək ayıra bilməyəsən.

1956

 Ruscadan tərcümə

02 noyabr 2014 Samara

 

AH, BİLİRDİM MƏGƏR QABAQDA NƏ VAR…

pasternak.jpg

О, знал бы я, что так бывает…

 

Ah, bilirdim məgər qabaqda nə var,

Məni debütə atarkən həvəsim —

Sinədə qanqarışıq misralar

Elə qaynar ki, tutular nəfəsim.

 

Ardı gerçək gələn bu hoqqalara,

Heç məhəl qoymazdım mən bilsəm.

Elə ürkəkdi ki birinci maraq,

Elə uzaqdı ki başlanğıc həm.

 

Qocalıq Romadır fəqət və onu,

Boşboğazlıq və cəfəng söz yerinə,

Sadə ifası deyil aktyorun,

Büsbütün məhvi eyləyər qane.

 

Elə ki duyğudan sızar misra,

Göndərər səhnəyə o, müti kölə.

Və qurtarır sənət bu yerdə daha,

Və gəlir ruha torpaq həm tale.

1932

Tərc.: avq. 1987

Boris Pasternak. HAMLET

               pasternak                                

Uğultu yatdı. Və mən səhnədəyəm,

Dayanmışam qapıya söykənərək.

Sanki göylrədən axan səssə bu dəm,

Başıma anladır nələr gələcək.

 

Neçə yüz durbinin gözündən axan,

Gecə toranlığı gözümdə itir.

Sən əgər, mümkünsə, tanrım, atam

Bu əcəl camını məndən yan ötür.

 

İnamlı fikrinə qəlbimlə varam,

Və hazıram bu rolu oynamağa.

Qızışır indi fəqət özgə dram,

Və bu yolluq məni əsirgə daha.

 

Fəqət bütün gediş qərarlanmış,
Və dönülməz olub yolun sonu da.

Mən tək, aləm riyaya aldanmış,

Bir su içmək deyil ömür yaşamaq.

1946

Tərc.: avq.—sent. 1987