BAKI,4 SENTYABR 2015

BAKU 1 BAKU 2 BAKU 3 BAKU 4 BAKU 5 BAKU 6

Реклама

BU BOZ PIŞİYİN DAHA…

ANAMIN XATİRƏSİNƏ

           5

 

Bu boz pişiyin daha,

İşi qaldı allaha.

Miyoldayır, vurnuxur,

Boyun burub duruxur.

Sığal üçün öləndi,

Sığaldan qaçır indi.

Girir-çıxır otağa,

Burun sürtür yatağa.

Dizinə dırmaşdığı,

Başına da çıxdığı.

Hərdən coşub əssə də,

Qarğısa da, söysə də,

Ağzının tikəsini,

Onunla bölüb-kəsən,

Qarı yox həndəvərdə —

Gəzir gözündə dərdi,

Evi, həyəti pişik —

Allaha qalıb işi…

 

  1. 09. 2015 Samara

 

 

SİNOPTİKLƏR KƏNDƏ YAĞIŞ DEYİRLƏR…

ANAMIN XATİRƏSİNƏ

              4.

Sinoptiklər kəndə yağış deyirlər,

Yağış da başladı kənddə, dayanmır.

Yolları istəyər keçəndən hünər,

Bəzən bir neçə gün işıq da yanmır.

======

Axşama bənzəyər gündüzü kəndin,

Nə ay işiqlanar, nə ulduz amma.

Gur yağış ikinci günə keçəndə,

Qədim evimizin damından damar.

======

İsladar tavandan süzülən sular,

Qədim şifoneri, yatağı-yeri.

İslanar kitabla dolu qutular,

Nəm çəkər dünyanın klassikləri.

========

Neçə ildlən bəri ilk dəfədir ki,

Qorxmuram mən hava proqnozundan.

Yox daha günlərlə yola göz dikib,

Çürük tavan altda yaşayan insan.

=========

Qədim evimizi Nuh seli yuya,

Nigaran deyiləm anamdan daha.

O köçən dünyanın yox qışı, yayı,

Nə payız var orda, nə də ki bahar…

25.09. 2015 Samara

СЛУЧИЛОСЬ СТРАШНОЕ…

Россияне всех конфессий глубоко скорбят по поводу того, что среди погибших в Мекке не оказалось Рамзана Кадырова.

LEYLANIN XATİRƏSİNƏ

 

  istəkli xalaqızı Leylanın xatirəsinə

Uşaqkən əzizlənən,
İlkin, birinci idin.

Bacın dünya gözəli —
Bəlkə də inciyirdi,

Sən ki gözəl deyildin…

 

Danışmağın, gülüşün,

Yapışıqlı, şirindi.

Harda olsan, həmişə,

Sevildin, bəyənildin –

Çox da gözəl deyildin!

 

Nağıl deyilmiş həyat —

Sınaqlara çəkildin.

Unutqanlıq, xəyanət,

Soyuqluq nədi, bildin –

Sən ki gözəl deyildin!

 

 

Ağ ulduzlar yananda,

Göylərə sən çəkildin.

Gözəllik bu dünyada,

Niyə azalıb indi? — 

Sən ki gözəl deyildin…

 

19-20.09. 2015 Samara

 

 

ANAMIN BAŞI ÜSTÜNDƏN ASDIĞI ŞƏKİL

SABIR

Bu şəklin «şəklini» məməm öləndən sonra çəkdim — otuz ildən çox idi ki, böyütdürüb başının üstündən asmışdı…

Sabir Cəbrayıl oğlu Zeynalov anamın üç qardaşından ən böyüyü,  özündənsə kiçik idi. 1980-ci ildə xərçəngdən ölüb. Sabir Zeynalov yeniyetməlikdən ədəbi istedadı ilə təkcə Salyanda yox, həm də Bakıda tanınmış, qəzəlləri, qoşmaları, bədahətən dediyi meyxanalarıyla sevgi və hörmət qazanmışdır. Təəssüf ki, sovet dövründə bu janrlara münasibət mənfi olduğundan sağlığıda dayımın əsərləri çap olunmayb. Onu yaxından tanıdığıma görə deyə bilərəm ki, özü də heç vaxt çap olunmağa can atmayıb. Əlyazmalarını da saxlayıb arxiv yaratmaq qayğısına qalmayıb. Əsil faciə isə öləndən sonra baş verib. Dayımdan qalan yazıları da bir  fırıldaqçı guya aparıb çap etdirəcək vədi ilə ailə üzvlərindən alıb aparıb və o gedən olub…

Ancaq salyanlılar Sabir Arbatanlını unutmurlar. Toylarda indiyəcən dayımın qəzəlləri oxunur. Ümid edirəm ki, gec-tez onu itmiş ya oğurlanmış şerləri özünə qayıdacaq…

QƏBRİNİ TEZ QAZDILAR…

 ANAMIM XATİRƏSİNƏ

              3

Qəbrini tez qazdılar,

Çadırın tez düzəldi.

Dedilər bir ağızdan,

Mərasimin gözəldi.

Yaxınlar yığışdılar,

Uzaqdan da gəldilər.

Bir azca ağlaşdılar,

Sonra deyib-güldülər.

Sən indi tək deyilsən,

Ağrı da yox canında.

Sən indi dincəlirsən,

Hamı da arxayındı…

14.ş9.2015 Samara

QONŞUMUZUN KUBAYA HƏRBİ YÜRÜŞÜ

Sovet dövründə hərbi xidmət Ərəbqardaşbəyli sakinlərini SSRİ-nin ən ucqar yerlərinə aparıb çıxarırdı: Saxalin, Kamçatka, Kalininqrad, Qazaxstan. Ancaq qonşumuz Məmmədhüseyn Məmmədovdan uzağa gedib çıxan olmayıb. 1960-cı ildə əsgərliyə çağırılan Məmmədheseyn Leninqrad yaxınlığında xidmət edirdi. 1962-ci ilin avqustunda «Qəraib böhranı» vaxtı Kubaya göndərilib.

MAMEDHUSEYN 1

  • Kubaya gedəcəyinizi qabaqcadan bilirdiniz?
  • Yox, əsgərlər bilmirdilər. Gəmidə bildik, bir neçə gün üzəndən sonra. Komandirlər bəlkə də bilirdilər. Çünki onlar qabaqcadan ailələrini yerbəyer eləməliydilər.
  • Okeanı keçmək çətin oldu?
  • Bizə çox gözəl gəmi vermişdilər. Deyirdilər ki, Xruşşovun Amerikaya getdiyi teploxoddur. (Xruşşov Amerikaya 1960-cı ildə “Baltika” teploxodu ilə gedib – X.X.) Əzgərləri iki nəfərlik əla kayutlarda yerləşdirmişdilər. Bizdən sonrakıları yük gəmilərində aparmışdılar, onlar tankçı idilər. Biz isə piyada hissəsi. Ancaq atıcı silahlar götürmüşdük.
  • Dəniz tuturdu?
  • Biz Kubaya iki həftəyə getdik. Birinci həftə çox çətin oldu. Kayutdan çıxa bilmirdik, yemək tökülüb qalırdı, heç kim yeyə bilmirdi. Bir həftədən sonra xəstəliyimiz keçdi, bizə elə iştah gəldi ki, nə varsa, yeyirdik.
  • Gəlib çıxdınız Kubaya – sizi harda yerləşdirdilər?
  • İlk günlər elə açıq hava altında yatırdıq. Sonra çadırlar qurduq, çadırlarda qalırdıq.
  • Kubalıları görürdünüz?
  • Şəhərə bir iş dalınca gedəndə, əlbəttə, görürdük. Ancaq qarovulda kubalı əsgərlərlə dururduq. Postda iki nəfər olurdu, biri bizdən, biri hökmən kubalı.
  • Yerli adamlar sizə necə baxırdılar?
  • Bilirdilər ki, biz Sovet İttifaqındanıq. Ancaq biz orda hərbi forma geymirdik.
  • Bəs nə geyirdiniz?
  • Adi şalvar, köynək. Pencək də var idi. Panama qoyurduq. Biz əsgər olduğumuzu bildirməməliydik. (Doğruda da Kubada əsgərlərinin olduğunu SSRİ hökuməti ilk dəfə 1979-cu ildə boynuna alıb – X.X.)
  • Hansı silajlar vardı?
  • Bizimki avtomat idi. Ancaq bizim hissəyə çoxlu tanklar gətirilmişdi və maskalanmışdı.
  • Azərbaycanlılar vardı səndən başqa?
  • Vardı. Biri elə Şorsuludan idi. O məndən qabaq qayıtdı. Burda onu görmədim. Şayiə gəzirdi ki, onu yoldaşlar atıblar gəmidən suya. Dələduz idi…
  • Çətin idi?
  • — Yox, elə çətin deyiidi.
  • Olduğunuz yer necə idi?
  • Düzü, adı yadımdan çıxıb. Meşəlik idi.
  • Meyvə çox idi?
  • Çox idi. Limon nə qədər desən. Flyaqalarımıza sıxıb içirdik…
  • Kubada nə qədər oldunuz?
  • 1962-ci ilin avqustundan 1963-cü ilin aprelinə qədər….

MAMEDHUSEYN 2

ИЗДЕВАТЕЛЬСТВО НАД ЗДРАВЫМ СМЫСЛОМ И НАД ЖИВЫМИ ЛЮДЬМИ

В семидесятые годы прошлого века, когда я учительствовал в родном селе Арабгардашбейли, в нем было где-то около ста хозяйств. В школе, которая тогда была восьмилетней, насчитывалось примерно сто двадцать учеников. Теперь, после тридцати пяти-сорока лет, количество хозяйств больше не стало, а учеников в школе стало насколько меньше, что в одном из классов имеется всего два ученика. Есть реальная угроза ликвидации школы. Почему подобное происходит? Куда девается население села? Ведь речь не идет об отдаленном горном селе. Арабгардашбейли находится в семи-восьми километрах от города Сальяна, но находится на левом берегу Куры. В 1973 году, когда второй раз за историю советского Азербайджана был создан Нефтчалинский район, по какой-то причине в его состав включили еще шесть левобережных сел, которые всегда входили в Сальян. Без преувеличения можно сказать, что 1973 год – дата трагическая для этих сел. Например, каково жителям Шоркенда, который от города Сальяна отделяет только Кура, административно подчиняется Нефтчале, куда можно попасть опять же через Сальян, преодолев при этом пятьдесят километров. Если бы кто-нибудь взялся подсчитать те деньги, которые жители этих сел потратили, совершая в течение более сорока лет поездки в Нефтчалу, иной раз за ничтожной справкой, получил бы просто фантастическую сумму. Ведь это трудовые деньги, которые по вине чиновников, в свое время совершивших произвол, люди вынуждены бросать на ветер. От этих сел до ближайшей бакинской территории всего пятьдесят километров, тем удивительнее, что здесь нет асфальтированной дороги, никогда не было газа и водопровода. Эти обстоятельства, особенно бездорожье, буквально разоряют эти села – все больше жителей предпочитают перебраться в Сальян или в Баку. Многочисленные обращения людей в руководство республики относительно возвращения этих сел в состав Сальянского района остались без ответа. Мне говорили, что инициаторов подобных обращений местные власти запугивают. Несмотря на то, что за это время в административном устройстве республики сделаны многочисленные изменения, часто бесполезные, (например, созданы большое количество маленьких районов, содержание административного аппарата которых обходится в огромную сумму), законные требования населения шести сел, насильственно включенных в Нефтчалу, предпочитают не удовлетворять. Таким образом, не относящиеся к Сальяну и оторванные от Нефтчалы села в течение четырех десятилетий прозябают, не имея современных объектов культуры и здравоохранения… Много смертей в этих селах на совести чиновников, потому что тяжело больных быстро и безопасно доставлять в ближайшие сальянские больницы нет возможности из-за чудовищных дорог…

KÜR 1 KÜR 2 KÜR 3 KÜR 4 KÜR 5 KÜR 6 KÜR 7 KÜR 8КУРА ПАНОРАМА