BİR AKTYORUN TEATRI

Aktyor Qafar Novruzlu  prezident İlham Əliyevə müraciət yazaraq ondan Novruz şənlikləriində Kosa rolunun alınmasından şikayət etmişdir. Qafar bəy prezidentə bildirir ki, əgər Kosa rolu ona qaytarılmasa, aşağıdakı hərəkətlərin birinə ya eyni vaxtda bir neçəsinə əl atacaq.

  1. Özünü öldürəcək.
  2. Arvadının nəslini kəsəcək.
  3. Qonşuların evini odlayacaq.
  4. Xalq Cəbhəsinə girəcək.
  5. Cinsini dəyişib arvad olacaq.
  6. Müsavat partiyasına girəcək.
  7. Deputat Hafiz Hacıyevin yanında qulaq kəsən olacaq.
  8. “Dəmir yuxular” romanını yazacaq.
  9. Azərbaycana qaçaq banan gətirəcək.
  10. 10.  Londona gedib Kral teatrında Hamleti oynayacaq.

11. Hollivuda gedib baş rollarda çəkiləcək.

12.  Müxalifətin aksiyasında iştirak edib özünü tutduracaq.

13.  Prezidentliyə namizədliyini verəcək.

14.  Azərbaycan peykini quşatanla vurub salacaq.

Novruz Qafarlı prezidentə cavab üçün üç gün vaxt verib.

Реклама

ЧТО И КТО СТОИТ У ВЛАДИМИРА МАРКИНА В СПАЛЬНЕ

nar

Квартира Владимира Маркина. Ночь. Жена в постели. Маркин за столом, на котором документы.
— Володя, хватит работать, иди ко мне!
— Дорогая, не могу. У меня тут Навальный стоит.
— Слушай, уже второй год у тебя только Навальный и стоит…

28 фев, 2013

ОСТОРОЖНО, ДЕТИ!

nar

Выпуск новостей на телеканале «Дождь» с Юлией Таратутой и Ольгой Шахиной, видимо, рассчитан на детей дошкольного возраста. Но почему-то Таратута перед камерой изображает из себя Елену Беркову.

Нехорошо…
28 фев, 2013

ROBERT FROST. MUZDURUN ÖLÜMÜ

                                    
Meri tək oturub, önündə çıraq,

Ərini gözləyir. Addım səsini,

Eşidib tez keçir toran dəhlizi,

Ərini qapıda qarşılamağa.

Deməyə sözü var: “Saylas qayıdıb”.

Uorren girən tək Meri qapını,

Bağladı dalınca. “Mərhəmətli ol”.

Alıb bazarlığı onun əlindən,

Qoydu artırnaya. Pilləkən üstdə,

Oturub ərini çəkdi yanına.

 

“Ona son biçində demədim ki mən,

Birdəfəlik gedir, əgər gedirsə?

Nəyə gərəkdi ki? Kim yiyə durar?

O yaşda işçidən nə xeyir gələr?

Elə düşünürdü qazandığı pul,

Tütünə çatırsa, elə bəsidir.

Demək bir adamdan asılı deyil.

Yoxdur ehtiyacı yəni heç kəsə.

“Yaxşı,”- dedim ona, “mənim də aylıq

Verməyə gücüm yox, lap istəsəm də”.

“Başqaları verir”. “Get onlardan al”.

Belə başlamaqla bilirdin kimsə,
Onu azdırır ki, qəpik-quruşla,

Getsin biçin vaxtı, qaynayanda iş.

Qışdasa qayıdır. Yox, daha bəsdir.

“Ss!”- dedi Meri. “Eşidə bilər”.

“Eşitsin. Onsuz da gec-tez biləcək”.

“Üzülüb. Sobanın yanında yatıb.

Yazıq görkəminə baxıb üşündüm,

Yox, gülmə, mən onu tanımadım da.

O gedən haçandı – yaman dəyişib.

Özün görəcəksən

 

“Hardaymış deyir?”

 

“Demir. Çəkib onu mən evə saldım.

Çay verdim, siqaret təklif elədim.

Danışmaq istəmir öz işlərindən,

Nə desən, başını yelləyir elə.

“Nə danışdı axı? Heç nə demədi?”

 

“Çox az”.

 

“Hər nə. Meri, gizlətmə, yəqin,

Deyib şumlamağa gəlib çəməni”.

“Uorren!”

 

Hə? Bilmək istəyirəm mən”.

 

“Əlbəttə dedi, bəs nə gözləyirdin?

Qınama qocanı, kişi bu yolla,

Saxlamaq istəyir ləyaqətini.

Üstəlik o dedi əgər istəsən,

Təmizlər yuxarı otlağı da o.

Hə, bunu qabaq da eşitmişən sən?

Özün eşidəydin, Uorren, gərək,

Necə dolaşırdı. Hərdən özüm də,

Çaşırdım, elə bil sayıqlayırdı,

Yuxuda görürdü Harold Vilsonu –

Dörd il bundan qabaq, yadındadırsa,

Biçinə tutmuşdun bu oğlanı sən.

İndi müəllimdir öz kollecində.

Onu da qaytarmaq istəyir Saylas,

Deyir əla olar bir işləsələr,

Deyir çıçəklənər ferma da onda.

Çox söz danışırdı. Deyirdi Vilson,

Lap yaxşı oğlandır, kitablar ancaq,

Ağlını çaşdırıb. Bilirsən iyul

Qızmarında necə işləyirdilər.

Yabayla ot atır Harold durmadan,

Saylas arabada komalayırdı.

 

“Hə, mən yaxına da getmədim onda”.

 

“Saylasın o vaxtdan qəlbi inciyib.

Bəs nə? Gör necə də dəyişir hər şey!

Harold dəyib ona təkəbbürüylə.

Mübahisələri çoxdan olsa da,

O, təzə dəlillər axtarır, tapır.

Özümdən bilirəm, necə ağırdır,

Vaxtında verməmək düz cavabları.

Haroldun latını ona od qoyub.

Mənə danışdı ki, Harold deyirmiş,

Latını öyrənib skripka kimi,

Yəni məhəbbətlə — arqumentə bax!

Deyir Harold ona inanmayıb ki,

Yerdə su tapır o, qoz budağıyla.

Bu da sənə kollec, bu da kitablar.

Bu heç, onun ən çox arzuladığı
Budur ki, yaransa təzədən imkan,

Ona öyrədərdi taya vurmağı — ”

 

“Bilirəm, bu işdə Saylasa tay yox.

Taya yox, elə bil xalça toxuyur,

Hələ hər komadan nömrə də asır,

Belədə asandır tapıb boşaltmaq.

Hə, Saylas bu işin sənətkarıdır.

Komanı qaldırır quş yuvası tək.

Elə bil tayanın üstdə durmur o,

Qalxır, qaldırınca yükü yabayla”.

 

“İstəyir Haroldu öyrədə, bəlkə,

Kiminsə işinə yarıdı o da.

Uşağı kitablar deyir zay edib.

Yazıq özgələrin fikrini çəkir,

Tərifli heç nə yox öz keçmişində,

Nə də gələcəyi ümid doğurur.

İndi ya həmişə — nə fərqi var ki”.

 

Qərbə yuvarlanır aypara, göyü,

Sanki təpələrə doğru çəkirdi.

Qucağına axan ay işığına,

Açdı döşlüyünü, sonra əliylə

Saplağı, yarpağı, kökü də şehli,

Sarmaşıqlara bir sığal çəkərək,

Arfa simlərində çaldı elə bil,

Ərini də saran zərifliyi o.

”Uorren, o evə ölməyə gəlib,

Qorxma atıb gedər yenə də işi”.

 

“Evə!

Bəli, evə. Bəs evi deyil?

Mənası bir deyil ev sözünün də
Heç nəyimiz deyil, düzdü, necə ki,

Meşədə təqibdən cana duyaraq,

Qaçıb tazı gedir yad qapıya da”.

 

“Ev elə yerdi ki, bura gələndə,

Səni buraxırlar”.

“Məncə hər kəsin,

Evə hüququ var – bu, tanrıdandır”.

 

Qalxıb bir az getdi Uorren, birdən,

Dayanıb xırda bir çubuğu yerdən,

Götürdü, sonra da sındırıb atdı.

“Deyirsən Saylasa qardaşından da,

Biz yaxınıq? Cəmi on üçcə mildir,

Burdan qardaşının qapısınacan,

Yəqin Saylas bu gün bundan çox gəzib.

Niyə bəs getməyib? Qardaşı varlı,

Həm də vəzifəli – bank direktoru”.

 

“O bizə deməyib”.

 

“Biz ki bilirdik”.

 

“Qardaşı, əlbəttə, gərək əl tuta.

Çəkib yanına da apara, əgər

Ehtiyac olarsa. Bəlkə elər də —

Bəlkə o əslində pis adam deyil.

Sən özün Saylasa mərhəmətli ol.

Axı qardaşıyla fəxr eləsəydi,

Ya kömək umsaydı, bəs niyə bizə,

Ondan danışmayıb indiyə qədər?”

 

“Bəlkə araları dəyib”.

 

“Saylasın

Xasiyyəti budur. Biz heç, özgəyik,

Qohumlarsa sevmir belələrini.

Tikansız balıqdır. Özü də bilmir,

Onun nəyi pisdir başqalarından.

Istəmir, əlbəttə, kasıb da olsa,

Xəcalətli olsun qardaş yanında”.

 

“Saylas bir adamı incidən deyil”.

 

“Mənsə çox incidim görəndə necə,

Stulun tininə başını çırpır.

Qoymadı kürsüdə çəkib oturdam.

Bir özün baxaydıın, gör nə haldadır.

Yerini salmışam mən içəridə.

Baxsan, tanımazsan – çox əldən düşüb.

Çətin bir də işə yata əlləri”.

 

“Bunu bilmək olmaz. Hələ baxarıq”.

 

“Bir söz demirəm ki. Sən get özün bax.

Bir şeyi unutma, Uorren, ancaq,

O gəlib şumlasın bizim çəməni.

Onun planı var. Sən ona gülmə,

Onda ürəklənib özü danışar.

Mən də baxım görüm bu xırda bulud,

Aya toxunacaq, ya yox”.

 

Toxundu.

Sonra toranlıqda üç oldu onlar,

Ay, gümüşü bulud, bir də ki Meri.

Uorren tezliklə qayıtdı, onun,

Əlini ovcuna alıb oturdu.

 

“Uorren, nə olub?”

“Ölüb”,- dedi o.

 

 

Şer “North of Boston” toplusundandır.

Azərbaycancaya tərcümə — aprel 2008, Samara.

 

  

   

 

 

ОБОРОНА СЕРДЮКОВА И СЕРВИС ОТ ПАДВЫ

nar

У Анатолия Сердюкова новая пассия – адвокат Генри Падва. И уже беременный.

27 фев, 2013

«AZADLIQ» RADİOSUNUN SAYTINDAKI MÜZAKİRƏYƏ ŞƏRH

“Azadlıq” radiosunun saytındakı müzakirəyə şərh İndi əlimin altında bir kitab var: “Наши соседи. Справочная книжка. Пограничный переводчик. Том третий». V. Starçevskinin tərtib etdiyi lüğət 1890-cı ildə Peterburqda nəşr olunub. Cild Azərbaycan dilinə həsr olunmuş oçerklə açılır və belə də adlanır: “Азербайджанский язык». Bu məlumat dilimizin indiki adının Stalin tərəfindən verildiyini iddia edənlər üçündür.1890 – Üçüncü Aleksadrın çarlıq dövrüdür. O ki qaldı qaniçən Stalinə, o, doğrudan da bizə bəzi şeylər verib. Məsələn, az-çox müəyyən sərhədləri olan dövlət (öz maymaqlığımızdan saxlaya bilməmişik). Nizami Gəncəvini də Stalin verib – 192—ci illərin axırınacan rus şərqşünaslığında Nizami fars şairi olub, Bartold da, Bertels də onu fars şairi sayıblar. Sonra Kremldən göstərişlə har iki akademik fikrini dəyişib. İndi təsəvvür edək ki, xalqın adı türk, dilin adı türkdür. Deməli, Nizami türk şairidir? Buna ağlayasan ya güləsən? Əgər dilin adını Azərbaycan dili kimi Heydər Əliyev saxlayıbsa, ona qoyulan minlərlə heykəldən ən azı birinə layiqdir. Azərbaycanlılara “türk” deyənlər, “iki millət – bir dövlərt” şüarını çığıra-çığıra boğazını yırtanlar Azərbaycanın milli təhlükəsizliyinə ciddi ziyan vurublar, talışlar, ləzgiləri, tatları və çoxlu başqa milli azlıqları bizdən narazı və incik salıblar. “Dövlət adı dil adı olmaz” deyənlər ya cahildirlər, ya qəsdən ara qarışdırırlar. İtaliya dili, fransız dili, Ukrayna didli, İndoneziya dili – məgər bu hallarda dövlət adıyla dil adı üst-üstə düşmümrmü? Ən azı dörd Azərbaycan nəsli özünü azərbaycanlı kimi, dilini Azərbaycan dili kimi tanıyıb. Bizi Rusiyada azərbaycanlı kimi tanıyırlar, mədəniyyətimizi də məhz bu adla tanımağa başlayıblar. İndi təzədən adımız dəyişək ki, bizə “şikodam” milləti kimi baxsınlar? Mən cəbhə dövründə, ondan sonrakı iki-üç il ərzində Azərbaycana gəlib radio ya televiziyaya qulaq asanda özümü yad ölkədə hiss edirdim. Ağızlarını əyib özlərini türkə oxşadan aparıcılar məndə ikrah doğururdu… 90-cı illərin əvvəllərində türklər Azərbaycanda gözlərinə yaxşı nə dəydisə, apardılar – qədim xalçaları, qab-qacağı qarnı ac adamlardan dəyər-dəyməzinə alırdılar. Dilimizi də, adımızı da, milli mədəniyyətimizi də satmaq istəyənlər çoxdu. Sata bilsəydilər, satardılar… Mən bu müzakirədə iştirak edən bir neçə professoru uzaqdan tanıyıram – keçən əsrin yetmişinci illərində onları universitetdə gənc dosent kimi görmüşəm. İmtahanlara siyahıyla gələrdilər. Tapşırma, pul siyahısıyla… İndi onları dilin adı narahat edir… Bəs ermənilərin dəstə-dəstə köçdüyü Zəngilan, Qubadlı narahat eləmir? Bəs Şuşa onları narahat eləmir? Erməni az qalıb gələ dillərini boğazlarından çıxara, bunlar dilə təzə ad fikirləşirlər… Sabah orduya ümui səfərbərlik elan edib bu adamların hamısını çağıralar… Görəsən neçəsi gələr? Kamil Vəli özünü elə göstərər ki, ona deyiləni başa düşmür… “Ərəbcə de, ərəbcə de…”

ВАСЬ, ТЫ МЕНЯ ЛЮБИШЬ?

nar

«В России не любят богатых», — говорит один из журналистов «Дождя»  Познеру.
«Это правда. Богатых не любят», — подтверждает Познер.
Правда? За последние двадцать лет «простыми» русскими совершено хоть одно нападение на богатых, на их имущество? На Абрамовича, Березовского, Гусинского, Потанина, Алекперова? Хоть одну машину переворачивали? В личные самолеты стреляли? В чем выражается эта «нелюбовь»? Русские, может, обязаны утром и вечером в церквах молитву за здравие своих грабителей заказывать?
«В России не любят евреев», — говорит, кажется, Анна Монгайт (Лошак). Познер это тоже подтверждает. «Это правда».
Правда?
Познер, Монгайт, Гессен…В студии практически все евреи. И жалуются на нелюбовь со стороны россиян…
Можно себе представить, чтобы в Израиле, во Франции, Италии в телевизионной студии находились одни русские и горько жаловались на нелюбовь израильтян, французов, итальянцев?
У Анны Лошак вся семья успешные люди. Папа все время начальник. Единственное его трудовое телодвижение – пересаживаться с кресла на кресло. Она сама со школьной скамьи в ведущих. Вырастут внуки – они тоже будут в ведущих. Как, например, дети Пархоменко. Так в чем выражается притеснение? Маша Гессен, главный талант которой сумрачное выражение лица, поза и  лесбиянство, тоже все время в начальниках. Кто же их обижает?
«Россия – не моя родина» — это как молитва у Познера. Он это о стране, где при всех режимах жил не просто припеваючи. Он служил – за хорошую плату — режимам – от Хрущева до Путина. «Я обеспеченный человека», — говорит он. Как же русские допустили его до этой обеспеченности при всей своей нелюбви к евреям?
Познер в цветастом купальнике в компании Абрамовича – это одно из самых смрадных зрелищ современной России. О чем они говорили на Гаваях? О том, что население ограбленной ими страны нуждается в больницах, в медикаментах, в нормальных дорогах, школах?
Или о том, что русские не любят богатых и евреев?

27 фев, 2013

САМАРСКИЕ АЗЕРБАЙДЖАНЦЫ ПОЧТИЛИ ПАМЯТЬ ЖЕРТВ ХОДЖАЛИНСКОЙ ТРАГЕДИИ

26 февраля 2013 года в «Лиге азербайджанцев Самарской области» состоялось траурное мероприятие, посвященное очередной годовщине Ходжалинской трагедии. Был показан художественный фильм «Ходжа», созданный азербайджанскими кинематографистами.  Своими соображениями поделились Ширван Керимов, Рахман Алиев, Самед Гусейнов, Ровшан Кулиев, Рамиз и Физули Гусейновы и др.

 

Фото Самира БАБАЕВАХОДЖАЛЫ 3 ХОДЖАЛЫ 2 ХОДЖАЛЫ 1

LOTUSAN, ƏYƏ, ƏL VER…

Bu gün Azərbaycan xalqı sevimli rəhbər, ölkənin baş naziri Artur Rəsizadənin anadan olmasının 78-ci ildönümünü qeyd edir. Cənab Rəsulzadənin doğumgünləri ölkədə hər il böyük təntənəylə qeyd olunur. 1992-ci ildə hökümət adamlarının başı Rəsulzadə təntənəsinə elə qarışıb ki, Xocalıdan xəbərləri olmayıb… Neynək, təki Artur müəllimin canı sağ olsun, Xocalı kimi kəndlər, qəsəbələr Azərbaycanda çoxdur, Rəsizadə isə təkdir…

Yaşasın Artur Rəsizadə!

КИНЕМАТОГРАФИЧЕСКИЙ ПОКАЗ В ГРОЗНОМ

nar

Кадыров: Слушай, Жерар, я помню, как ты в  «Вечернем платье»  поимел этого мужика… Как его звали…
Депардье: Антуан.
Кадыров: Да, Антуана. Ты можешь это показать? Ну, покажи… Можешь прямо на мне…

26 фев, 2013