Архив тегов | siyasi həbslər

BİZ İNSAN DEYİLİK, «DAXİLİ İŞ»İK..

Окт8

 

Çoxlu ölkə var  ki. əhali  — xalqdır,

Və xalqsa tarixin həm siyasətin

Subyekti – deyilsə elmi və ciddi.

Yaradanı da o, mədəniyyətin.

 

Xalqdır hakimiyyət uğrunda gedən

Mübarizələrin iştirakçısı.

Odur dövlətini idarə edən,
Hər işi də onun həll edir səsi.

 

Xalq deyil əhali amma bizdəsə,
Elə əhalidir – adam yığını.

Yox subyektliyi də, dizi üstəsə,

Dili kəsilirsə, açsa ağzını.

 

 Vətəndaş deyildir insan ölkədə,
İnsan da sayılmır, baxsan əslinə.

“Daxili iş” sayır bizi nə vaxtdan,
Keçirib ölkəni kim ki, əlinə.

 

Nə seçə bilirik, nə də seçilə,
Nə parlament vardır, nə də məhkəmə.

Kimsə səs çıxarsa uzaqdan belə,

Deyirlər “daxili işdir bu, dinmə”.

 

Yox, insan deyilik, işik daxili,
Hər iş tək bu işin ləğvi asandır.

Tərimiz tökülür, qanımız axır

İsti, qaynar– insan sayılmasaq da…

 

08. 10. 2026, Samara

«XÜSUSİ ÖLKƏDİR KOVİDLİ ÖLKƏ…»

Сен18

Kovid azarını dünya unudub,
Daha nə yoluxan, ölən var nə də.

Bir ölkəsə kovid əsirliyində

Yaşayır hələ də -yaşamaqsa bu.

 

Yenə fövqəladə vəziyyətdə xalq

Yaşayır – gedişi-gəlişi məhdud.

Bütün ölkələrdən qovulub kovid,

Guya birindəsə yurd salıb ancaq.

 

Hər üç-beş aydan bir adıyla fərman

Verilir, oturum alır elə bil,

Sanki gəldi-gedər xəstəlik deyil.

Vətəndaşlığı da olar bir zaman.

 

Xüsusi ölkədir kovidli ölkə,
Var nə parlamenti, nə məhkəməsi,

Dinən susdurulur çıxan tək səsi,

Yoluxar eşidən sözünü bəlkə.

 

Ciddi təhlükədir Təpəgöz qədər,
İnsan əti deyil tələbi ancaq.

“Başıaşağı xalq, itaətli xalq –

Kovid əhalidən tək bunu istər.

 

Koviddən nə ölən, nə yoluxan var,

Xərçəngdir bu xalqı nə vaxtdan qıran,
Kürsünü əbədi zəbt edən klan,

Virus yaradar da, bəlkə lap yayar…

 

 18. 09. 2026, Samara

 

BAYRAQ

Май28

Yazılanlara görə, bayraqlar sırasında,
Danimarkalıların bayrağı ən qədimdir.

Bunu təsdiqi də var iki ya üç mənbədə,
Əhvalatsa belədir onların əsasında:

 

Çox önəmli döyüşdə, on üçüncü əsrdə,

Əslində bu döyüşün kulminasiya çağı,
Danimarka əsgəri göydən enən bayrağı.

Qapıb keçir hücuma, onun olur zəvər də…


Göydənenmə deyildir bizim bayrağımızsa,

Bir növ göydəndüşmədir. Döyüşdə axıdıb qan
Bu bayrağı almadıq mükafat tək Tanrıdan,
Ofisdə ya da evdə yarandı, masa üstdə.

 

Dövlət təsadüflərin deyilmi nəticəsi?
Byrağımız da elə. Nə səy, nə mübarizə.

Qalxmağı enməyindən fərqli görünmür bizə,

Bizdən asılı deyil o hansı səmtə əssin.

 

Məhkəmədə, polisdə dalğalanır o indi,
Varmı bu mənzərəyə baxaraq qürur duyan?

Sərhəddə dalğalanan düşmənə demir dayan,
Sənə deyir gedişin-gəlişin qadağandır.

 

Bəli şəhid əsgəri bu bayrağa bükürlər,

Şəhid əsgər də kimdir? Fəhlə-kəndli balası…
Ay-ulduz yox, üstünə oraq-çəkic basılsa,

Ədalətli və yerli olmazdımı bu məgər?…

 

28. 05. 2026, Samara

«MƏRKƏZİNDƏKİ XEYLİ KÜÇƏSİYLƏ BU ŞƏHƏR…»

Май7

Mərkəzindəki xeyli küçəsiylə bu şəhər,

Filmlərdə gördəyüm şəhərlərə bənzəyir,
Ondoqquzuncu əsr, Avropadır elə bil,
Avropalı olublar çox binanı tikənlər.

 

Məhkəmə kompleksi mərkəzə yaraşıqdır,
Durur tamaşasına hər gələn turist onun.

Burda vəkil işləyib hətta Ulyanov-Lenin,
Yazırlar ki, udubdir o, beş-altı işi də…

 


Burda qəzetlər çıxıb müxtəlif ideyalı,

Müxtəlif əqidəli insanlar yaşayıblar.

Qonşuluğumda Maksim Qorki yaşayan ev var,

Qraf Tolstoy üçün bura olub su yolu.

 

İndi…indini təsvir etməyə cürət gərək,
Bir də gördün dalınca gəliblər – bitirməmiş.

Əlbəttə, FSB-yə gedib çıxacaq bu iş,

Məhkəmə tamaşadır özü də — binası tək…

 

Qalır binalardasa hələ avropalılıq,

Dayanıb seyr edirsən tağları, karnizləri,

Memarların adını saxlayıb bəziləri,

İçdənsə Avropanın ruhu qovulub artıq.

 

Vaxtaşırı sirena səslənir tükürpədən,

Belə yaxınlaşdırıb müharibəni “rəhbər”.

Sanki intizardadır “avropalı” küçələr:

Deyəsən yaxınlaşır sonu müstəbidin də…

 

07. 05. 2026, Samara

POLİS YUMRUĞU

Май5

Ətdən, sümükdəndir, dəmirdən deyil,
Var damarları da, var sinirləri,

Hərdən barmaqları buruna girir,
Yalanır, elə ki, yaxşı şey yeyir.

 

Bütün silahlardan ən kəsərlisi —
Yumruq vətəndaşla mübarizədə.

Burun qanadır da, çənə əzir də,
Qarına dəyəndə nəfəsi kəsir.

 

Yolu millətimə göstərən odur,
Hər kəsi cığıra salır zərbəsi,
Sarsıdır, susdurur dillini, tərsi,
Varsa kişiliyin, qabağında dur!

 

Üstündür ingilis məhkəməsindən,
Roma hüququ da ona tay deyil.

O, hökm çıxarır, taleyi deyir,
Qolaylanıb vursa gözünün üstdən.

 

Əlli ilə yaxın mən ordan çıxan,
Keçilməz məsafə aralıqda həm –

Yəni o yumruğa hədəf deyiləm,

Məni xəcalətdir qızardan, sıxan.

 

Döyülür soydaşım, ağız-burun qan,

Qolları yanında, başı aşağı,

Kütləsə lal-dinməz dayanıb baxır,

Dinməzcə baxıram mən də uzaqdan…

 

Ola da bilərdi onun yerində,

Ana, bacı, qardaş, ata ya övlad,

Döyülən – doğmadır, söyən, döyən — yad,

Bizsə ya uzaqda, ya da ki, gendə…

 

05. 05. 2026, Samara

YƏQİN «POÇT QUTUSU» YADINIZDADIR…

Мар14

Ağalar, xanımlar! Soruşmaq əgər

Olarsa: Hardadır yalın əliylə,
Şuşanı düşməndən alan igidlər?

Görünmürlər, çıxmır səsləri belə…

 

Gözə görünən çox, səs çıxaran da,
Ancaq qəhrəmana bənzəmir onlar.

Hər biri narazı güzəranından,

Tələbsə xahiş və yalvarış sayaq.

 

Qartal tək ucalıb qarlı dağlara,

Yalın əllə yenən yağını budur?

Məmur qapısında igid ağlayar? –

Yox, beləcə istər haqqını muzdur…

 

Yəqin «Poçt qutusu» yadınızdadır:
Novruzəli ağa malına görə,

Canından keçməyə belə hazırdı —

Məgər alqış düşmür belə hünərə?

 

Düşür…Novruzəli nökərdi ancaq,

Xanın malı ona canından əziz.

Ağasından əmr, komanda alcaq,

Ölümə yollanar sorğu-sualsız.

 

Sədaqəti gözəl Novruzəlinin! —

O, rəğbət doğurur, həm empatiya.

Ancaq o, qəhrəman deyildir yəqin,

Əsgər yox, o, nökər gəlib dünyaya…

 

Əsgər axtarıram, görmürəm əsgər,
Hanı yalın əllə Şuşa alanlar?

Məmur qapısına getsə kim əgər,
Onun hünərinə məndə şübhə var.

 

Məmur qapısını kəsir səhərdən,
Tələbi xahiş və yalvarış sayaq.

Hədələyir, deyir çatıb son həddə,
Nədənsə özünü öldürür ancaq…

 

Yalın əllə Şuşa alanlar hanı?

Bəs indi kimsiniz, hardasınız siz?

Millətin şərəfi itir, tapdanır –

Piket keçirməyə yox hünəriniz…

 

 14. 03. 2026, Samara

«ON MİLYONU KEÇİB SAYI MİLLƏTİN…»

Фев14

On milyonu keçib sayı millətin,
Vardır bu sahədə hələlik artım,

Yeni milyonlara atılan addım,

Bir az ləngisə də, büdrəməz yəqin.

 

Sayı əhalinin milli qürurdur,
Guya rəqəmlərlə şərəflənirik…
Güneyi sayan da çoxdur üstəlik
Sayır, saydığını ikiyə vurur…

 

Bəli, bizə xasdır cüvəllağılıq,
Qədimlik axtaran gör nə qədərdir…

Çoxundan biz çoxuq, çoxundan qədim,

Günsə itin günü, danışsaq açıq…

 

On milyon üstəgəl dörddə biri də…

Güneysiz, yalansız —  az deyil bu da.

Və bu qədər insan dəyənək altda,

Başını qaldırmır – bu, qəribədir…

 

14. 02. 2026, Samara

ОБ ЭЙНУЛЛЕ ФАТУЛЛАЕВЕ. «ЗАЧЕМ ЖИВЕТ ТАКОЙ ЧЕЛОВЕК?…»

Фев13

«Зачем живет такой человек?» — так называется одна из глав романа Достоевского «Братья Карамазовы». Я время от времени целиком или отдельными частями перечитываю роман, но вопрос этот постоянно возникает в памяти с тех самых пор, когда произошло возрождение, а точнее, перерождение журналиста Эйнуллы Фатуллаева после того как продал душу дьяволу. Хотя, как утверждают некоторые, и есть этому косвенные доказательства, продажность, возможно, в скрытом виде, присутствовала в его человеческой природе всегда, когда даже был пламенным критиком власти.

Кажется, после того как «заложил» Аваза Зейналлы, Эйнулла Фатуллаев взял тайм-аут, или пользовался правом на законный отдых, предусмотренный для провокаторов и стукачей. Вроде особо не усердствовал, в «разоблачении» «врагов общества» был не так активен. Теперь, видимо, срок отдыха подошел к концу, работодатель напомнил ему o взятых на себя обязательствах. И Эйнулла Фатуллаев разразился то ли кинжалом, то ли орешником в адрес Рамиза Мехтиева, и, конечно, заодно и Али Керимли…

Эйнулла Фатуллаев, надо признаться, человек талантливый. Но как человек – говно. То ли всегда был говном, то ли стал им. Но говно. В другой стране он…Хотя даже в самой демократической стране он тоже нашел бы кому и как продать душу…Одно несомненно: несмотря на нынешнее свое «положение», завидует тем, кто не продался, кто, несмотря на все репрессии, сохранил честь. Не исключено, что он сильно завидует даже Фуаду Гахраманову, потому что Фуад, по меньшей мере, в неравном противостоянии с властью сохранил человеческое лицо и человечность. А Эйнулла Фатуллаев стал говном. Если говном не был с рождения…

«Зачем живет такой человек?»

А кто его знает?

Зачем все мы? Зачем страна, которая называется Азербайджаном? Ведь если с широко открытыми глазами посмотреть на все там происходящее, сильно задумаешься. Наша родина даже не «игра природы», как говорил другой герой Достоевского про Россию, а просто недоразумение…

13. 02. 2026, Самара

RAMİZ RÖVŞƏN. «SƏKSƏN YAŞIN ŞEİRİ» (NƏZİRƏ)

Дек17

Demək, uzun ömür bu imiş, balam,

Bizdə çıxan azdır səksənə axı.

Ramiz Mehdiyev tək doxsana qalan,

DTX önündə səksənir axı.

 +

Eh, bu səksən ildə nələr görmədim,

Gah ona, gah buna dedim mən “öndər”,

Çıxar Mehdiyevin məktubu indi,

Yaxşı axtarsalar evi bir qədər.

 +

Ah, bu nə hədiyyə, ah, bu nə bəxşiş,
Verildi bu gecə mənə yuxuda!!

Yəqin ki, üçüncü pulsuz ev imiş,
Verər prezident onu axırda.

 +

Qazancdır, gəlirdir saydığım ancaq,

Özümü yormuram  illəri sayıb,

Jurnalist, demokrat türmədə dustaq,

Susub durmağımı bilmirəm ayıb.
+

Qızıl qələmim var —  qızıldan əsa,

Gələcək möhtərəm prezidentdən.

Ağlım yerindədir, dilimsə qısa,
Dalıma soxaraq yaşayıram mən.

17. 12. 2025, Samara

«DÜNYADA AĞ ADAM AZALIB GEDİR…»

Дек7

İqlim dəyişimi doğrudur yəqin

Yəqin ki, qlobal istiləşmə var.

Yəqin ki, dünyada ağıllı başlar,
Axtarır problem həllini gərgin.

 _

Ayrı problem də yaranıb artıq,
Yox ancaq çox geniş müzakirəsi.

İqlim tək narahat etmir hər kəsi,
Bilən, anlayan da danışmır açıq.

 _

Dünyada ağ adam azalıb gedir,
İndi ilbəil yox, günbəgün hətta.

Rəngdən rəngə düşür indi hər qitə,

Və iqlim, əlbəttə, səbəb deyildir.

 _

Çoxalır sarılar, qaralar artır,

Qarabuğdayılar artır həmçinin,
Sayını qırmızıdərililərin,
Bilən yox, onlar da az deyil artıq.

_
Ləyaqət, əlbəttə, rəngdə deyildir,
Yaxşı da, pis də var elə hər irqdə,

Kim həyat veribsə, verib o, rəng də,

Nemətdir rəng, çalar müxtəlifliyi.

 _

Ancaq təhlükə var ağına rəngin,
Gün-gündən ağların sayı azalır,

Cəmi səkkiz faiz, deyəsən, qalır,

İtər, belə getsə, tumu da yəqin.

 _

Qarabuğdayıyam, qarayam hətta,
Məni ağ adamın taleyi ancaq,
Düşündürür sudan, havadan qabaq,

Elə bil ən vacib budur həyatda.

 _

İtsə ağın tumu haçansa, nizam,
Yəqin ki, pozular yer kürəsində,

Elə bil anqlo-saks məhkəməsidir —
Ağır hökm oxuyub  gedər ağ adam…

 07. 12. 2025, Samara