QAZ KƏMƏRİ GƏLİB KƏNDƏ, NƏHAYƏT…

SAHƏ.jpg

Kəndə qaz kəməri gəlib, nəhayət,

Hər evdə qaz yanar bəlkə sabahdan.

Qazın kəndimizə verdiyi ləzzət,
Çətin alınardı yüz əlli yazdan.

 

Azəri kəndinə azəri qazı,
Yolunu bir əsr azdırıb gəlib,

Dünya bazarını dolaşıb, gəzib,

Yarı Avropanı qızdırıb gəlib.

 

Heyf ki, kəməri görmədi anam,
Kipriyi həmişə od götürənim,
Əlləri təndirdə, ocaqda yanan,
Odun daşıyanım, su gətirənim.

 

Ölən günə qədər neft pilətəsi,
Yandı, tüstülədi, gözü yaşartdı.

Ölkə sərvətindən ona çatası,
Bu acı tüstülü, hisli həyatdı…

 

Farışdan yaralı çiyinlərində,
Odun şələləri daşıyanlara,

Tökülmüş-sökülmüş geyimlərində,
Qışda da, yazda da üşüyənlərə,

 

Yuxusuz gözünə tüstü dolduran,
Gecə-gündüz əski qurudanlara.

Qışın şaxtasında, yaz soyuğunda,
Can qoyub məişət yaradanlara,

 

Yəqin ki, halaldır kiçik abidə.

Məktəbin yanında, məscidin ya da.

 Bir alov xatirə yana əbədi,

Həyatı şam kimi yanan arvada.

 

17.04.2018

Samara

Реклама

VOLQANIN O TAYINDA

30.01.2018.jpg

Hər gün, hər havada işə gedən tək,

Keçəm o tayına Volqanın gərək.

Ayağım altda buz, buz altdasa su,

Sınanıb, bu yolun yoxdu qorxusu.

Hərdən qarmaşınlar hay salıb keçir,
Görürəm şütüyən xizəkçiləri.

Hamı qıvraq gedir, hamı şən gedir,

Çatışmır deyəsən bircə zəngləri.

Fikirli və ciddi, işə gedən tək,

Mən də yol gedirəm piyada və tək.

Gedirik çevirib arxa şəhərə,

Qar təmiz, havasa saf olan yerə.

Burunları qızarıb, bədən tərlidir,

Ziyafət gözləyir bizi elə bil.

Şaxtalı havanı  ciyərimizə,

Çəkərik, güc gələr ürəyimizə.

Volqanın çölündə keçən saatlar,

Yəqin ömrümüzə illər artırar…

Bu da Volqa çölü, bu, seyək meşə,

İtburnu qızarır hər addım başı.

Bu qar  olmasaydı qurşağa qədər,
Oxşayardı Ərəbqardaşbəyliyə…

Birdən kövrəlirəm, darıxıram da,

Anamı görürəm qarlı cığırda…

Müharibə vaxtı, axıra yaxın,
Elə şaxta olub, Kür tamam donub.

Buzla at-araba keçib gedirmiş

Onda qış özü də müharibəymiş…

Anamı görürəm iyirmi yaşlı,

Ürəyi yaralı, gözləri yaşlı.

Qayanın altında yıxılır-durur,

Xırda əlləriylə buzu sındırır.

Yuyur paltarını ahıl ərinin,

İlki Süleymanın əskilərini…

 

30.01.2018

Samara

 

 

OLDUĞUM YERİN BİR ADI VAR — «UZAQ»…

мать         

        Anamın xatirəsinə

Anasının başı qarışan zaman,

Gün gedir, uşaqsa yığışmır evə.

Nəfəsi təngiyir, doymur oyundan,

Yeməyin, yatmağın vaxtı keçsə də.

 

Dünya oyunları çəkdi məni də,

Girə də bilmədim, baxıram ancaq.

Qatara gecikdim, batıb gəmim də,

Olduğum yerin bir adı var – “Uzaq”!

 

İndi səsin yatır xatirələrdə,
İl üstə il gəlir, yox çağıranım.

Haçansa ayılıb səsləsən əgər,
Gəlib baş qoyaram sənin yanına…

28.08.17

Samara

 

XƏLVƏTƏ ÇƏKİLİB DALANDA, TİNDƏ…

 anam Raziyyənin xatirəsinə

Xəlvətə çəkilib dalanda, tində,

Bağda, xiyabanda, küçədə bəzən,

Elə izdihamın qatı yerində,

Özüylə danışan adam görürsən.

 

 

Səssiz, pıçıltıyla danışan da var,

Səsi eləsinin uzaqdan gələr.

Biri danışdıqca başını bular,

Biri ehtirasla əlini yellər.

 

 

Görəndə baxan var, qulaq verən var,

Duruxub dururlar, oğurluq anı,

Tutulan adam tək. Aralanaraq
Gedirlər, baxaraq o yan-bu yana.

 

 

Çoxu ahılsa da, cavanı da var,

Beləcə özüylə danışanların.

Kimi yol gedəndə, kimi duranda —

Vaxtı yox, yeri yox bu seansların.

 

 

Yaxından-uzaqdan haçan ayrılır,

Haçan öz içinə qapılır insan?

Yaxın-uzaq ondan üz çevirir ya,

İçində onunla kimdi danışan?

 

 

Bəlkə əzizləri həyatdan köçür,

Məzarlıq yaranır içində bəlkə.

Bəlkə də daşlardan birini seçir,

Danışır qəlbinə nədir dağ çəkən.

 

 

Göylərdən üzülüb bəlkə ümidi,

Xitabı, sualı cavabsız qalıb.

Tanrını qəlbində dikəldib indi,

Ona bütbərəst tək mehrini salıb…

 

 

İzdiham içində, daldalıqda ya,

Görürük içiylə danışanları.

Orda  hər birinin onları duyan,

Onları eşidən tanrıları var…

09-11.12.2016

Samara

 

UZAQ ULDUZLAR KİMİ…

   anamın xatirəsinə             

Uzaq ulduzlar kimi,

Sozalıb sönən vətən.

Dünya ölkələrinin,

Birinə dönən vətən!

 

Gözlərim yollarına,

Haçandır ki dikilmir.

Ağrıtmır, yaralamır,

Ürəyimi nisgilin.

 

Kəsildi gediş-gəliş,

Unudulur yurd, ocaq.

Vətən – ana deyilmiş,
Ana – vətənmiş ancaq…

 

28.08.2016

Samara

YATAĞIN YIĞILIB, BOŞDUR OTAĞIN…

         anamın xatirəsinə

 

Yatağın yığılıb, boşdur otağın,

Xatirələrdəsən bir ildir ki sən.

Daha bir adama yox ağırlığın,

Hamıya əzizsən indi, şirinsən.

 

Nə qəlbin, nə canın ağrıyar daha,

Nə suya, çörəyə ehtiyacın var.

Nə gündüz gözlərin baxar yollara,

Nə də səksəkəylə keçən gecən var.

 

Gedib hər azarın xatirələrdə,

Sən əlsiz-ayaqsız qarı deyilsən.

İndi xatirənə hamı gəl deyər,

Yatağın yığılıb, boşdur evinsə…

 

27.08.2016

Samara

OYNAR-GÜLƏR BALAN ÖLDÜ…

                  ANAMIN XATİRƏSAİNƏ

 

Oynar-gülər balan öldü,

Çörək zəhər, su haram.

Deyirdin ki, “Salman öldü,

Daha mən də qalmaram”.

 

 

Öz xoşunla gəlməmişdin,

Öz  xoşinla gedəsən — 

Sinən dağlı, gözün yaşlı,
Dözdün yarım əsrə sən.
 

 

Kim çıxardı bu qərarı,

Niyə belə yazıldı…

Bəlkə məsum uşaqlara,

Azdır əsrin yası da…

 

05-08.08 – 2016 SAMARA

 

   MƏRZİYYƏ XALAMIN XATİRƏSİNƏ

Salyan məzarlığı böyük, dolaşıq,

Haçan gedirəmsə, çaşır, azıram.

Eləcə bir dəfə çıxdı qarşıma,
Sənin məzarın.

Oğlunun, nəvənin abidələri,

Yanında sadədir daşın, kiçikdir.

Gözdən qaçırarlar gəlib-gedənlər…

Bağışla, ay xala, mən də gecikdim…

Demirəm burnumun ucu göynədi,

Ancaq ətir iyi  başıma vurdu.

Mən uşaq olanda qonaq gələrdin,

Bizə hərdən-birdən, bayram olurdı.

Sənin paltarından, şalından çiçək,

Ətri yayılardı həyətə çatcaq

Bəlkə “Krasnaya Moskva”, bəlkə

Ayrı ətir idi, xoş idi ancaq.

Qalmaqal yatardı, sən gələn kimi,

Davasız-dalaşsız ev keçinərdi.

Hamının yatırdı elə bil kini,

Səndən evdəkilər ya çəkinərdi…

Sən çıxıb gedəndən xeyli sonra da,

Evin havasında qalırdı ətrin,

Yenə də qalmaqal, dava olardı,

Xatirən şirindi, əzizdi xətrin.

Təmiz ürəkliydin, nahaq qınandın.

Sən indi haqq üzə çıxan yerdəsən.

Anamın adıyla adın Quranda,

Qoşadır[1], ay xala, ürəyimdəsən.

04.11. 2015 Samara

[1] Quran, 89-28

QIRX GÜN, QIRX GECƏ GETDİ…

ANAMIN XATİRƏSİNƏ

          7

Qırx gün, qrx gecə getdi,
Sanki quş qanadında.

Ömür elə ki bitdi,

Ay da, il də bir andır.

============

Nida işarəsidir,

Elə bil məzar daşın.

Unudulub gedərsən,

Daşın da aşılanar.

====================

Oğulların ən pisi

Olsam da, qəlbimdəsən.

Qulağımdadır səsin,

Həmişə dilimdə sən.

================

Ölürüksə də burda

Bəlkə hardasa varıq.

Bəlkə səni sevən var,

Qırx min oğuldan artıq…

 

06 oktyabr 2015 Samara

ƏLİMİ SİNƏNƏ QOYUB BİR ARA…

ANAMIN XATİRƏSİNƏ

               6

Əlimi sinənə qoyub bir ara,

Biləyini sıxdım – nə nəfəs, nə nəbz.

Boynunda haçandan çırpınan damar,

Dərinin altında indi görünməz.

===============

Öpdüm yanağından – soyuyub gedib,

Gedib can istisi, yay istisi də.

Mənimsə alnımı bir öpüş yeri,
Yandırar, ömürdən illər ötsə də…

 

04.10. 2015 Samara