Архивы

«QARA ASLFALT ÜSTDƏ DÖRD-BEŞ AĞ ZOLAQ…»

Май9

Zebr nədir? Bütün piyadaların,
Yəqin ən hörmətli yeridir zebr.

Zebrdə piyada arxayın gedir,

Sürücü olsa da hampazor harın.

 

Qara asfalt üstdə ağ zolaqların,
Elə ki üstünə çıxır piyada,
Minir o sanyə qüvvəyə qayda,

Keçib gedir yolu o da arxayın.

 

Rolls roys ola və ya Buqatti,,

Sürücü təcili əyləci basır.

Bəlkə dişi kəsir lap bağırsağı,

Qayda pozmağasa yox cəsarəti.

 

Piyadasa gedir…Məni götürək —
Gedirəm arxayın, gedirəm asta,

Məsafə on-on beş metr olsa da,

Məzəsi uzağın səyahəti tək.

 

Harda bu hörməti daha görərik?

Harda sıraviyə harın yol verir?

Bu zebr bəlkə də yeganə yerdir,
Pozulmaz qayda var, yox böyük, kiçik.

 

Hər yeri zəbt edib hampazor, harın,
Parlament, məhkəmə əllərindədir,
Dünyanı top kimi onlar hərlədir,

Birləşmək vaxtıdır piyadaların!

 

Qara asfalt üstdə dörd-beş ağ zolaq,
Zebr – bayrağımız, zebr – rəmzimiz,

Nəticəsiz qalmaz mübarizəmiz,

Özümüz qanuna sayqılı olsaq…

 

09. 05. 2026, Samara

«MƏRKƏZİNDƏKİ XEYLİ KÜÇƏSİYLƏ BU ŞƏHƏR…»

Май7

Mərkəzindəki xeyli küçəsiylə bu şəhər,

Filmlərdə gördəyüm şəhərlərə bənzəyir,
Ondoqquzuncu əsr, Avropadır elə bil,
Avropalı olublar çox binanı tikənlər.

 

Məhkəmə kompleksi mərkəzə yaraşıqdır,
Durur tamaşasına hər gələn turist onun.

Burda vəkil işləyib hətta Ulyanov-Lenin,
Yazırlar ki, udubdir o, beş-altı işi də…

 


Burda qəzetlər çıxıb müxtəlif ideyalı,

Müxtəlif əqidəli insanlar yaşayıblar.

Qonşuluğumda Maksim Qorki yaşayan ev var,

Qraf Tolstoy üçün bura olub su yolu.

 

İndi…indini təsvir etməyə cürət gərək,
Bir də gördün dalınca gəliblər – bitirməmiş.

Əlbəttə, FSB-yə gedib çıxacaq bu iş,

Məhkəmə tamaşadır özü də — binası tək…

 

Qalır binalardasa hələ avropalılıq,

Dayanıb seyr edirsən tağları, karnizləri,

Memarların adını saxlayıb bəziləri,

İçdənsə Avropanın ruhu qovulub artıq.

 

Vaxtaşırı sirena səslənir tükürpədən,

Belə yaxınlaşdırıb müharibəni “rəhbər”.

Sanki intizardadır “avropalı” küçələr:

Deyəsən yaxınlaşır sonu müstəbidin də…

 

07. 05. 2026, Samara

POLİS YUMRUĞU

Май5

Ətdən, sümükdəndir, dəmirdən deyil,
Var damarları da, var sinirləri,

Hərdən barmaqları buruna girir,
Yalanır, elə ki, yaxşı şey yeyir.

 

Bütün silahlardan ən kəsərlisi —
Yumruq vətəndaşla mübarizədə.

Burun qanadır da, çənə əzir də,
Qarına dəyəndə nəfəsi kəsir.

 

Yolu millətimə göstərən odur,
Hər kəsi cığıra salır zərbəsi,
Sarsıdır, susdurur dillini, tərsi,
Varsa kişiliyin, qabağında dur!

 

Üstündür ingilis məhkəməsindən,
Roma hüququ da ona tay deyil.

O, hökm çıxarır, taleyi deyir,
Qolaylanıb vursa gözünün üstdən.

 

Əlli ilə yaxın mən ordan çıxan,
Keçilməz məsafə aralıqda həm –

Yəni o yumruğa hədəf deyiləm,

Məni xəcalətdir qızardan, sıxan.

 

Döyülür soydaşım, ağız-burun qan,

Qolları yanında, başı aşağı,

Kütləsə lal-dinməz dayanıb baxır,

Dinməzcə baxıram mən də uzaqdan…

 

Ola da bilərdi onun yerində,

Ana, bacı, qardaş, ata ya övlad,

Döyülən – doğmadır, söyən, döyən — yad,

Bizsə ya uzaqda, ya da ki, gendə…

 

05. 05. 2026, Samara

YUXUMA GİRMİŞDİ KƏNDİMİZ GECƏ…

Май1

Yuxuma girmişdi kəndimiz gecə.

Yurd özü yuxuna gəlir deyəsən,

On ildən də artıq yurda getməsən,

Bu hoqqa baş verir bilmirəm necə…

 

Həminki kimidir həyət, evimiz,
Elə bil mən burdan getmişəm dünən.

Çəpər yerindədir, qapıya gedən,
Cığırın alağı qırılıb təmiiz.

 

İndi artırmanın pilləkənində,

Anamı oturan görmürəm ancaq.

Əlini alnına burda qoyaraq,

Zəif gözlərini yola dikərdi…

 

Qapısı açıqdır, otaqda yoxdur,

Yatağı yerində, buz kimi ancaq.

Divarda şəklimə gözüm sataşcaq
Məni xəcalətdən ağlamaq boğur…

 

Çıxıb qonşulardan xəbər almağa,

Ürək eləmirəm, bilirəm yəqin,

Anam bir də bura qayıda çətin.

Bir də görüşmərik, bilirəm, daha…

 

Bir gün… Qiyamətdə… Ayılsaq belə…

Lap cənnət bağında — var nə istəsən,
Aldanma, bil ki, sən cəhənnəmdəsən,
Görüşmürsən əgər əzizlərinlə…

 

01. 05. 2026, Samara

ÖLÜM DOSTLUĞU YOX, DOSTU APARDI…

Апр24

Beli ağrılıdır, dizlərində də,
Keçməyən ağrı var. Məsləhət deyil
Əyilib—düzələ. Ancaq əyilir,
İşləyir, saata göz gəzdirmədən.

 

Ziyarətə gəlib dostunu bura,
Dost köçüb dünyadan, burda qəbridir.

Onları əslində, çox qəribədir,

Ölüm barışdırdı, düzəldi ara.

 

Çoxdan, neçə ildi küsülüydülər,
Küsü ədavətə keçirdi hətta,

Bəlkə hər biri sülh arzulasa da,

Barış yaranmadı axıra qədər.

 

Ölüm dostluğu yox, apardı dostu,
Nə kin, nə ədavət? – gedib küsü də.

Sağdır elə bil ki, hər ikisi də,
Nə fərqi – torpağın altı ya üstü…

 

Nəfəsi təngiyir – almır eyninə,

Gedib belin, dizin ağrısı tamam,
Qəbri təmizləyir, həndəvəri həm,

Şəkli, yazısıyla daş gülür yenə.

 

Çıxarır alağı, tikanı bir-bir,

Yapışır belinə tərli köynəyi.

Öldürə də bilər onu bu səyi,

Dost yolunda ölər — çox qəribədir…

 

24. 04. 2026, Samara

«AL SİQARETİNİ, QƏHVƏSİNİ AL…»

Апр17

Səhərdir. Önündə qədim bir evin,

Bir qoca dayanıb göz dikir yola.

Dünən də durmuşdu. Əlində eyni

Stəkanda qəhvə, buğlanır hələ.

Elə tüstülədir tütünü qoca,

Çəkmir siqaretu, yeyir o sanki.

Siqaret ağzından aralanlnca,

Kofeni tüstü tək içəri çəkir.

 

Tüklü sifətində görünmür hərçənd,

Nəşə ya məmnunluq əlamətləri,

Tütün, qara qəhvə – səmavi nemət,
Beləcə açırsa qoca səhəri.

 

Yaşı nə qədərdir? – az deyil yəqin,
Gümrah, qıvraq deyil görünüşündən.

Bəlkə bu tünd qəhvə, bu acı tütün,
İlləri azaldır qalan yaşından.

 

Al siqaretini, qəhvəsini al,

And içsin bu işi tamam tərgidir.

Sonra bəs? Səkidə dayanaraq lal,

Qüssədən içini yeyər əlli il…

 

17. 04. 2026, Samara

ƏBDÜLQƏDİR XUSANOV

Апр16

İngilisin premyer liqasında bu bahar,

Bərabəri olmayan bir mübarizə gedir.

Qul kimi tər axıdır milyonçu futbolçular,

Vaxtaşırı  al qanı axan da az deyildir.

 

Qızıl iddialıdır yenə Mançester  Siti,
Onunla əlbəyaxa savaşdadır Arsenal.

Vurulan, buraxılan qolun artıb qiyməti,

Su və hava kimidir indi qazanılan xal.

 

Döyüşə girən kimi Siti girir oyuna,
Zəngin futbolçuların hər biri sıravidir.

Arxanı həm qoruyur, həm də can atır önə,

Qırx beş nömrəli özbək Xusanov Əbdülqədir.

 

Mərkəzdir bu cavanın müdafiədə yeri,

Qoruyur qapıçıyla qapını o, qala tək.

Adlı hücumçuları məyus qaytarır geri,

Udur təkbətəkləri, müzəffər çıxır özbək.

 

Oyunun gedişində fürət yaranan zaman,

İrəliyə də gedir əzmlə Əbdülqıdir.

Zərbələri hələlik keçsə də qapıdan yan,

Qapıçını, şübhəsiz, salır qorxuya ciddi.

 

Adam içinə necə çıxıb bu gənc görəsən,

Özbəyin sərhədləri məgər bağlı deyildir?

Özbəkdə oynamağa yer-yurd da var, deyəsən —
Yetişərdimi yoxsa Xusanov Əbdülqıdir?…

 

 16. 04. 2026, Samara

ŞUBERT. “DİE FORELLE” (ALABALIQ)

Апр13

Foreldən bişirilən yeməklərin sayı var? —
Hansı üsulla bişə, damaqda qalır dadı.

Dolmalana, buğlana – ölü bəlkə sağaldar,

Manqalda kömür üstdə qızart, tavada ya da.

 

 

Əntiq masanıın üstdə ağ krujevalı süfrə,
Çəngəl, bıçaq gümüşdən, qədim nimçələr çini.

Gedib çıxar içkinin yaşı da keçən əsrə —

Forel tələb edəndir dəsgahın beləsini…

 

Ayrı bir forel də var, bişirilməz, yeyilməz,

Ruhu qidalandırar, qanadlandırar həm də.

Gözlərinin önünə “Forel” dinəndə gəlməz,
Şamlar uşığında şam, təntənə və dəbdəbə.


Çayın ya da ki, gölün güzgü səthini dərhal,
“Forel”, səslənən kimi gətirər göz önünə.

Üzdükcə şəffaf suda axçaları parıldar,
Gah dərinə baş vurar, gah üzə çıxar yenə…

 

İki balıqla bir baxt beş min adam doyurdu

Həzrət İsa – inansaq, belə söyləyir İncil.

Şubertinsə “Forel”i milyonlara qidadır,

Əsrlər nədir, min il keçə, tükənən deyil…

 

13. 04. 2026, Samara

VOLQADA ÖRDƏKLƏR

Апр7

Gətirən nədir görəsən,
Volqaya bu ördəkləri?

Dəyişib çay mənzərəsi,
Ördəklər gələndən bəri.

 

Qoşa-qoşadır həmişə,
Uçmaqları, üzməkləri.

Biri ki, aralı düşə —

Yoldaşı tez haray çəkir.

 

Qalacaqdır gör nə qədər,
Telefonda şəkilləri!

Həqiqətən qəşəngdirlər,

Xüsuən də erkəkləri….

 

Həm çevik, həm də baxımlı,
Qanadları, lələkləri.

Baş vurur, balıq çıxarır,
Mahir ovçudur hər biri.

 

Üzür, uçurlar arxayın,
Var elə bil bilikləri:

Tüfənglilər gedib, çətin

Qayıdarlar bir də geri…

 

 07. 04. 2026, Samara

YÜZ DOXSAN ÜÇ YAŞLI CONATANIN ÖLÜMÜNƏ

Апр2

Atlantik okeanının uzaq bir adasında,
Müqəddəs Yelenada sakit, duymadan ağrı,
Öldü bağa Conatan yüz doxsan üç yaşında,
Gözlərini qapadı şəxsi veterinarı.

 

Müqəddəs Yelenada Conatandan çox əvvəl,
Qısa sürgün həyatı Napoleon yaşamışdı

Dünya imperatorun adını bilir əzbər,

Çoxlu şücaətisə hər insana tanışdı.

 

Conatansa yaşayıb həqir, başıaşağı,
Ölkələr fəth etməyib, ordular dağıdaraq.

.Ziyarətinə ancaq Britaniya monarxı,

Gedib şəxsən, Atlantik okeanını aşaraq.

 

Bonopart getməsəydi dünyadan vaxtsız əgər,
Görüşə bilərdi o, tısbağa Conatanla.

Salamlardı fransız onu görüb hər səhər,

Bəlkə də çıxardılar gəzintiyə birgə lap.

 

Həyatında ilk dəfə Napelon duyardı,
Tələsmədən getməyin dadı, ləzzəti nədir.

Gözlərini yumaraq keçmişə qayıdardı,
Nümunəsiylə ona  Conatandərs deyərdi…

 

Zenon haqlıdır tamam — mahiyyətcə ən azı —

Ötə bilməz heç zaman tısbağanı Axilles.

Geriyə atır hökmən tələsməyimiz bizi,

Nə qədər tələsirik, dönürük o qədər tez….

 

BMT qərar verib elan eləməyəcək yas,

Danışılsa da bütün dünyada Conatandan.

Bayraqlar endirilməz, matəm marşı çalınmaz,

Bombalar yenə partlar, yenə də tökülər qan…

 

02.04. 2026, Samara