Архивы

BAYRAQ

Май28

Yazılanlara görə, bayraqlar sırasında,
Danimarkalıların bayrağı ən qədimdir.

Bunu təsdiqi də var iki ya üç mənbədə,
Əhvalatsa belədir onların əsasında:

 

Çox önəmli döyüşdə, on üçüncü əsrdə,

Əslində bu döyüşün kulminasiya çağı,
Danimarka əsgəri göydən enən bayrağı.

Qapıb keçir hücuma, onun olur zəvər də…


Göydənenmə deyildir bizim bayrağımızsa,

Bir növ göydəndüşmədir. Döyüşdə axıdıb qan
Bu bayrağı almadıq mükafat tək Tanrıdan,
Ofisdə ya da evdə yarandı, masa üstdə.

 

Dövlət təsadüflərin deyilmi nəticəsi?
Byrağımız da elə. Nə səy, nə mübarizə.

Qalxmağı enməyindən fərqli görünmür bizə,

Bizdən asılı deyil o hansı səmtə əssin.

 

Məhkəmədə, polisdə dalğalanır o indi,
Varmı bu mənzərəyə baxaraq qürur duyan?

Sərhəddə dalğalanan düşmənə demir dayan,
Sənə deyir gedişin-gəlişin qadağandır.

 

Bəli şəhid əsgəri bu bayrağa bükürlər,

Şəhid əsgər də kimdir? Fəhlə-kəndli balası…
Ay-ulduz yox, üstünə oraq-çəkic basılsa,

Ədalətli və yerli olmazdımı bu məgər?…

 

28. 05. 2026, Samara

«ATANIN QARĞIŞI TUTUR, DEYİRLƏR…»

Май21

lələmin ölümünün ildönümünə

Səhər açılana yaxın keçindin,

Yuxuda, heç kəslə vidalaşmadan.

Yaddaş yerindəydi, ağıl da başda –

Deməyə çox sözün olardı yəqin.

 

Təzə adlamışdım iyirmini mən,

O yaşda yuxudan şirin nə şey var?

Ən ağır xəbər də çətin oyadar,
Gözündən yaş çıxmaz – xəcalətlisən…

 

Məndim övladların yəqin ən pisi:

Qurub-yaratmayan, iş yarıtmayan,

Nə torpağı sevən, nə də mal-heyvan,
Dəftər-kitabadır ancaq həvəsi…

 

Atanın qarğışı tutur deyirlər,

Məni qarğımadın niyə sən, lələ?

Deyəydin: “İlahi, ona sən elə,
Özünə oxşayan fərsiz oğul ver…”

 

Oğulsa oğuldur – fərli ya fərsiz.
Olmasa da işi, pulu, xidməti,
Azacıq sevgisi mənə bəs idi…

…Sevirdim mən səni, lələ, şübhəsiz..

 

21. 05. 2026, Samara

MİÇƏTKƏN

Май15

Təmizləyin gülənqəşi,
Kilim-xalçanı döşəyin.

 

Yeddi-səkkiz döşək salın,
Hər biri yumşaq və qalın.

 

Mütəkkə ya balış atın,
Dincəlsin başı yatanın.

 

Qurun yekə miçətkəni,
Nənələr biçib tikəni.

 

İplərini tarım çəkin,
Basdırın ətəklərini.

 

Nə qurd-quş, nə ağcaqanad,
Eləsin bizi narahat.

 

Şam süfrəsi yığılan tək,
Miçətkənə gəlib girək.


Uşaqlığı yada salaq,
Tullanaq, mayallaq aşaq.

 

Ucadan gülüb-danışaq,
Danlayan olmaya ancaq.

 

 Məzələnək, yorulmayaq,

Ev yatıb, miçətkən oyaq…

 

Sərinləyə hava sonra,
Bizi tez yuxu apara.

 

Yarını keçincə gecə,
Anamız gələ astaca.

 

Diz çökərək, miçətkənin

Bərkidə ətəklərini…

 

15. 05. 2026, Samara

«QARA ASLFALT ÜSTDƏ DÖRD-BEŞ AĞ ZOLAQ…»

Май9

Zebr nədir? Bütün piyadaların,
Yəqin ən hörmətli yeridir zebr.

Zebrdə piyada arxayın gedir,

Sürücü olsa da hampazor harın.

 

Qara asfalt üstdə ağ zolaqların,
Elə ki üstünə çıxır piyada,
Minir o sanyə qüvvəyə qayda,

Keçib gedir yolu o da arxayın.

 

Rolls roys ola və ya Buqatti,,

Sürücü təcili əyləci basır.

Bəlkə dişi kəsir lap bağırsağı,

Qayda pozmağasa yox cəsarəti.

 

Piyadasa gedir…Məni götürək —
Gedirəm arxayın, gedirəm asta,

Məsafə on-on beş metr olsa da,

Məzəsi uzağın səyahəti tək.

 

Harda bu hörməti daha görərik?

Harda sıraviyə harın yol verir?

Bu zebr bəlkə də yeganə yerdir,
Pozulmaz qayda var, yox böyük, kiçik.

 

Hər yeri zəbt edib hampazor, harın,
Parlament, məhkəmə əllərindədir,
Dünyanı top kimi onlar hərlədir,

Birləşmək vaxtıdır piyadaların!

 

Qara asfalt üstdə dörd-beş ağ zolaq,
Zebr – bayrağımız, zebr – rəmzimiz,

Nəticəsiz qalmaz mübarizəmiz,

Özümüz qanuna sayqılı olsaq…

 

09. 05. 2026, Samara

«MƏRKƏZİNDƏKİ XEYLİ KÜÇƏSİYLƏ BU ŞƏHƏR…»

Май7

Mərkəzindəki xeyli küçəsiylə bu şəhər,

Filmlərdə gördəyüm şəhərlərə bənzəyir,
Ondoqquzuncu əsr, Avropadır elə bil,
Avropalı olublar çox binanı tikənlər.

 

Məhkəmə kompleksi mərkəzə yaraşıqdır,
Durur tamaşasına hər gələn turist onun.

Burda vəkil işləyib hətta Ulyanov-Lenin,
Yazırlar ki, udubdir o, beş-altı işi də…

 


Burda qəzetlər çıxıb müxtəlif ideyalı,

Müxtəlif əqidəli insanlar yaşayıblar.

Qonşuluğumda Maksim Qorki yaşayan ev var,

Qraf Tolstoy üçün bura olub su yolu.

 

İndi…indini təsvir etməyə cürət gərək,
Bir də gördün dalınca gəliblər – bitirməmiş.

Əlbəttə, FSB-yə gedib çıxacaq bu iş,

Məhkəmə tamaşadır özü də — binası tək…

 

Qalır binalardasa hələ avropalılıq,

Dayanıb seyr edirsən tağları, karnizləri,

Memarların adını saxlayıb bəziləri,

İçdənsə Avropanın ruhu qovulub artıq.

 

Vaxtaşırı sirena səslənir tükürpədən,

Belə yaxınlaşdırıb müharibəni “rəhbər”.

Sanki intizardadır “avropalı” küçələr:

Deyəsən yaxınlaşır sonu müstəbidin də…

 

07. 05. 2026, Samara

POLİS YUMRUĞU

Май5

Ətdən, sümükdəndir, dəmirdən deyil,
Var damarları da, var sinirləri,

Hərdən barmaqları buruna girir,
Yalanır, elə ki, yaxşı şey yeyir.

 

Bütün silahlardan ən kəsərlisi —
Yumruq vətəndaşla mübarizədə.

Burun qanadır da, çənə əzir də,
Qarına dəyəndə nəfəsi kəsir.

 

Yolu millətimə göstərən odur,
Hər kəsi cığıra salır zərbəsi,
Sarsıdır, susdurur dillini, tərsi,
Varsa kişiliyin, qabağında dur!

 

Üstündür ingilis məhkəməsindən,
Roma hüququ da ona tay deyil.

O, hökm çıxarır, taleyi deyir,
Qolaylanıb vursa gözünün üstdən.

 

Əlli ilə yaxın mən ordan çıxan,
Keçilməz məsafə aralıqda həm –

Yəni o yumruğa hədəf deyiləm,

Məni xəcalətdir qızardan, sıxan.

 

Döyülür soydaşım, ağız-burun qan,

Qolları yanında, başı aşağı,

Kütləsə lal-dinməz dayanıb baxır,

Dinməzcə baxıram mən də uzaqdan…

 

Ola da bilərdi onun yerində,

Ana, bacı, qardaş, ata ya övlad,

Döyülən – doğmadır, söyən, döyən — yad,

Bizsə ya uzaqda, ya da ki, gendə…

 

05. 05. 2026, Samara

YUXUMA GİRMİŞDİ KƏNDİMİZ GECƏ…

Май1

Yuxuma girmişdi kəndimiz gecə.

Yurd özü yuxuna gəlir deyəsən,

On ildən də artıq yurda getməsən,

Bu hoqqa baş verir bilmirəm necə…

 

Həminki kimidir həyət, evimiz,
Elə bil mən burdan getmişəm dünən.

Çəpər yerindədir, qapıya gedən,
Cığırın alağı qırılıb təmiiz.

 

İndi artırmanın pilləkənində,

Anamı oturan görmürəm ancaq.

Əlini alnına burda qoyaraq,

Zəif gözlərini yola dikərdi…

 

Qapısı açıqdır, otaqda yoxdur,

Yatağı yerində, buz kimi ancaq.

Divarda şəklimə gözüm sataşcaq
Məni xəcalətdən ağlamaq boğur…

 

Çıxıb qonşulardan xəbər almağa,

Ürək eləmirəm, bilirəm yəqin,

Anam bir də bura qayıda çətin.

Bir də görüşmərik, bilirəm, daha…

 

Bir gün… Qiyamətdə… Ayılsaq belə…

Lap cənnət bağında — var nə istəsən,
Aldanma, bil ki, sən cəhənnəmdəsən,
Görüşmürsən əgər əzizlərinlə…

 

01. 05. 2026, Samara

ÖLÜM DOSTLUĞU YOX, DOSTU APARDI…

Апр24

Beli ağrılıdır, dizlərində də,
Keçməyən ağrı var. Məsləhət deyil
Əyilib—düzələ. Ancaq əyilir,
İşləyir, saata göz gəzdirmədən.

 

Ziyarətə gəlib dostunu bura,
Dost köçüb dünyadan, burda qəbridir.

Onları əslində, çox qəribədir,

Ölüm barışdırdı, düzəldi ara.

 

Çoxdan, neçə ildi küsülüydülər,
Küsü ədavətə keçirdi hətta,

Bəlkə hər biri sülh arzulasa da,

Barış yaranmadı axıra qədər.

 

Ölüm dostluğu yox, apardı dostu,
Nə kin, nə ədavət? – gedib küsü də.

Sağdır elə bil ki, hər ikisi də,
Nə fərqi – torpağın altı ya üstü…

 

Nəfəsi təngiyir – almır eyninə,

Gedib belin, dizin ağrısı tamam,
Qəbri təmizləyir, həndəvəri həm,

Şəkli, yazısıyla daş gülür yenə.

 

Çıxarır alağı, tikanı bir-bir,

Yapışır belinə tərli köynəyi.

Öldürə də bilər onu bu səyi,

Dost yolunda ölər — çox qəribədir…

 

24. 04. 2026, Samara

«AL SİQARETİNİ, QƏHVƏSİNİ AL…»

Апр17

Səhərdir. Önündə qədim bir evin,

Bir qoca dayanıb göz dikir yola.

Dünən də durmuşdu. Əlində eyni

Stəkanda qəhvə, buğlanır hələ.

Elə tüstülədir tütünü qoca,

Çəkmir siqaretu, yeyir o sanki.

Siqaret ağzından aralanlnca,

Kofeni tüstü tək içəri çəkir.

 

Tüklü sifətində görünmür hərçənd,

Nəşə ya məmnunluq əlamətləri,

Tütün, qara qəhvə – səmavi nemət,
Beləcə açırsa qoca səhəri.

 

Yaşı nə qədərdir? – az deyil yəqin,
Gümrah, qıvraq deyil görünüşündən.

Bəlkə bu tünd qəhvə, bu acı tütün,
İlləri azaldır qalan yaşından.

 

Al siqaretini, qəhvəsini al,

And içsin bu işi tamam tərgidir.

Sonra bəs? Səkidə dayanaraq lal,

Qüssədən içini yeyər əlli il…

 

17. 04. 2026, Samara

ƏBDÜLQƏDİR XUSANOV

Апр16

İngilisin premyer liqasında bu bahar,

Bərabəri olmayan bir mübarizə gedir.

Qul kimi tər axıdır milyonçu futbolçular,

Vaxtaşırı  al qanı axan da az deyildir.

 

Qızıl iddialıdır yenə Mançester  Siti,
Onunla əlbəyaxa savaşdadır Arsenal.

Vurulan, buraxılan qolun artıb qiyməti,

Su və hava kimidir indi qazanılan xal.

 

Döyüşə girən kimi Siti girir oyuna,
Zəngin futbolçuların hər biri sıravidir.

Arxanı həm qoruyur, həm də can atır önə,

Qırx beş nömrəli özbək Xusanov Əbdülqədir.

 

Mərkəzdir bu cavanın müdafiədə yeri,

Qoruyur qapıçıyla qapını o, qala tək.

Adlı hücumçuları məyus qaytarır geri,

Udur təkbətəkləri, müzəffər çıxır özbək.

 

Oyunun gedişində fürət yaranan zaman,

İrəliyə də gedir əzmlə Əbdülqıdir.

Zərbələri hələlik keçsə də qapıdan yan,

Qapıçını, şübhəsiz, salır qorxuya ciddi.

 

Adam içinə necə çıxıb bu gənc görəsən,

Özbəyin sərhədləri məgər bağlı deyildir?

Özbəkdə oynamağa yer-yurd da var, deyəsən —
Yetişərdimi yoxsa Xusanov Əbdülqıdir?…

 

 16. 04. 2026, Samara