Ətdən, sümükdəndir, dəmirdən deyil,
Var damarları da, var sinirləri,

Hərdən barmaqları buruna girir,
Yalanır, elə ki, yaxşı şey yeyir.

Bütün silahlardan ən kəsərlisi —
Yumruq vətəndaşla mübarizədə.

Burun qanadır da, çənə əzir də,
Qarına dəyəndə nəfəsi kəsir.

Yolu millətimə göstərən odur,
Hər kəsi cığıra salır zərbəsi,
Sarsıdır, susdurur dillini, tərsi,
Varsa kişiliyin, qabağında dur!

Üstündür ingilis məhkəməsindən,
Roma hüququ da ona tay deyil.

O, hökm çıxarır, taleyi deyir,
Qolaylanıb vursa gözünün üstdən.

Əlli ilə yaxın mən ordan çıxan,
Keçilməz məsafə aralıqda həm –

Yəni o yumruğa hədəf deyiləm,

Məni xəcalətdir qızardan, sıxan.

Döyülür soydaşım, ağız-burun qan,

Qolları yanında, başı aşağı,

Kütləsə lal-dinməz dayanıb baxır,

Dinməzcə baxıram mən də uzaqdan…

Ola da bilərdi onun yerində,

Ana, bacı, qardaş, ata ya övlad,

Döyülən – doğmadır, söyən, döyən — yad,

Bizsə ya uzaqda, ya da ki, gendə…

05. 05. 2026, Samara