lələmin ölümünün ildönümünə

Səhər açılana yaxın keçindin,

Yuxuda, heç kəslə vidalaşmadan.

Yaddaş yerindəydi, ağıl da başda –

Deməyə çox sözün olardı yəqin.

Təzə adlamışdım iyirmini mən,

O yaşda yuxudan şirin nə şey var?

Ən ağır xəbər də çətin oyadar,
Gözündən yaş çıxmaz – xəcalətlisən…

Məndim övladların yəqin ən pisi:

Qurub-yaratmayan, iş yarıtmayan,

Nə torpağı sevən, nə də mal-heyvan,
Dəftər-kitabadır ancaq həvəsi…

Atanın qarğışı tutur deyirlər,

Məni qarğımadın niyə sən, lələ?

Deyəydin: “İlahi, ona sən elə,
Özünə oxşayan fərsiz oğul ver…”

Oğulsa oğuldur – fərli ya fərsiz.
Olmasa da işi, pulu, xidməti,
Azacıq sevgisi mənə bəs idi…

…Sevirdim mən səni, lələ, şübhəsiz..

21. 05. 2026, Samara