Архив тегов | qardaş

XƏRÇƏNG

 

Süleymanın ölümünün ildönümünə

Ucalır hər yerdə sənin adınla,

Möhtəşəm binalar. Sayları adlar

Bəlkə məbədlərin sayını belə.

Gələr boynu bükük, gələr hüznlə,

Gələr qaşqabaqlı, canı ağrılı,

Xaça, ayparaya, bütə bağlılar.

Xəstəlik olsa da adın, özünsə,

Bəlkə də talesən, yazısan bizə.

Ya bəlkə taleyə hökm verənsən,
Ya bəlkə yazının müəllifisən.

Bu hospitalları, bu hospisləri,

Bürüyən ağrıyla dolu səslərin,

Nə gündüz, nə gecə kəsilməyi var –

Sənin qüdrətinlə ucalar onlar.

Həm ağrının özü, həm ağrıdansan,

Sən həm yaranışsan, həm yaradansan.

Varsan! – şübhəsi yox buna kiminsə,

Tanrı deylsən də, tanrı kimisən.

Açılar-örtülər qəm qapıları,

Gecəli-gündüzlü hospitalların.

Məgər onlar ağrı məbədi deyil?

Tanrının evi tək əbədi deyil?

…Həmişə, hər yerdə səcdədəyik biz,

Ya boynumuz bükük, ya da dizimiz.

 

                                          8 yanvar-11 fevral 2012 Samara

 

SALMANIN XATİRƏSİNƏ

 

Yaşadığın nə vaxtdı ki —

Dünyamızdan qopardılar!

Hansı mələk darıxdı ki,

Səni yoldaş apardılar?

 

Sən ayrılıq, sən itkisən,

Nisgilinsə çiçəklənir.

İllər ötür – həminkisən,

Yaşı olmur mələklərin…

                                         05-06 avqust 2007 Ərəbqardaşbəyli

ARX ÜSTDƏ, BUDAĞI ÇATIR ÇƏPƏRƏ…

                                                 Adıgözəlin xatirəsinə

Arx üstdə, budağı çatır çəpərə —

Hələ də bu narın barı yeyilir.

Sən onun altında çox gecələri,

Oyaq keçirmisən, qardaş, deyirlər.

 

Deyirlər daş üstə döşəkçə salıb,

Gəzməkdən bezəndə oturmağını.

Bəlkə də sökülüb, yunu çırpılıb,

Həmin döşəkçənin. Daşsa göz dağı.

 

Ha bu xəstəliyə tanrı dərdi de –

Ağrılar cəhənnəm ağrılarıdır.

Gələni-gedəni salıb heyrətə,

Sızıldamadığın, ağlamadığın.

 

Dindən uzaq idin. Bəlkə usanıb,

Tək olan tanrını yada salmısan.

Canının odundan gecə uzunu,

Bəlkə ulduzları sadalamısan.

 

Əziz… Sağlığında, nə gizlədək ki,

“Qardaş” da demirdik bir-birimizə.

“Qardaş” qardaşına gözətçi deyil” –

Nədən qan hayqırır, yaş tutur gözü?

 

Bu nar çiçəkləyir həmin həvəsdə,

Arxdakı bu su da o suya bənzər.

Təkcə oturan yox daha daş üstdə,

Çəpərdən boylansaq, qəbrin görünər…

20-21.03.2007, Samara

Xeyrulla XƏYAL. KİM DEYİR Kİ…

в джинсовой куртке                              

Yuxuma girər atam

Bəzən gecəaşırı.

Qəfil gələr, oturar,

Nə dinər, nə danışar.

Ha yalvaram, and verəm,
Susar qaşlı-qabaqlı.

Qəfil də durar gedər,

Baxışları qınaqlı…

Yuxular təlaşlı, kəm,

Təssüratı acı –

Kim deyir ki cəhənnəm

Sonra olacaq?

 

Qardaş xiffəti yorur –

Görüşə tələsirəm.

Əlindəki soyuqluq,

Ləngidir nəfəsimi.

Susur, duruxur anam,

Könülsüz gülür bacım –

Kim deyir ki cəhənnəm

Sonra olacaq?

 

Uzaqlardan qanrılıb

Mənə baxan o qadın…

Lənətləmir, qarğımır,

Bəlkə heç qınamır da.

Adımısa dilinə

Bir də gətirməz ancaq –

Kim deyir ki cəhənnəm

Sonra olacaq?

 

Bilirəm, yeri-göyü,

Ağacları, quşları –

İndi hansını deyim –

Ən çox da uşaqları

İncitmişəm. Yox mənim

Bəraətim, əlacım –

Kim deyir ki cəhənnəm

Sonra olacaq?

 

Ömür keçdi. Qalan vaxt

Nə bir səhv düzəltməyə,

Nə də günah yumağa

Çatar. Bu vaxt bəs edər

Xatırlayaraq hər dəm

Ağrınmağa. Sonacan –

Kim deyir ki cəhənnəm

Sonra olacaq?

 

                                          19 yanvar 2007, Samara

 

YOL AZIB POÇT QATARI…

 ata evi

Yol azıb poçt qatarı,

Məktubun quş qatarı.

Çoxdan poçt qutuları,

Bağlanıbdır üzümə.

 

Mürəkkəbmi qurudu,

Yoxsa qələm qırıldı,

Bacım, bəlkə yoruldun –

Niyə gəlmir kağızın?

 

Dostluq ötən həvəsdi,

Qardaş aranı kəsdi.

Niyə əllərin əsdi,

Ay anam, ay yazanım?

 

Günüm qürbət eldədir,

İki gözüm yoldadır.

Soyuq məni öldürür,

Məktub gəlmir qızınam.

 

Anam, bacım, qardaşım,

Yuxularım qarışdı.

Kağızdı bir qarışlıq –

Yazın sözün düzünü…

 

10-20 mart 1993 Samara

AY DƏYİŞİR, İL DƏYİŞİR…

Sübü bacımın xatirəsinə

Ay dəyişir, il dəyişir,

Dəyişirik, tanınmırıq.

Yurd dəyişir, el dəyişir,

Dünən ayrı, bu gün ayrı.

 

Sularında böyüdüyüm,

Çayla yenə görüşəndə

Tanımıram – ildən-ilə,

Məcrasını dəyişdirir.

 

Kölgəsiylə, meyvəsiylə,

Dolandığım ağacların

Ömrü gedir. Fəsil-fəsil

Dəyişirlər, qocalırlar.

 

Yer dəyişir, göy dəyişir,

Qəlb tanımır göz görəni.

Yubanıram görüşlərə,

Küsüb gedir gözləyənim.

 

Külək döyüb, yağış hopub,

Zaman əyib, daş dəyişib.

Neçə gözün yaşı hopub,

Yazıları düyün düşüb.

 

Başqalanır daş üstü də,

Daş altı da başqalanır.

Dərddir, illər ötüşsə də,

Nə dəyişir, nə yaşlanır.

 

Tələsirəm. Nə vaxtdı ki,

Qalxıb nəslin köçü gedir.

İndi  kimdi qabaqdakı?-

Qardaş gedir, bacı gedir…

                                16-21mart2009 Samara