Архив тегов | bacı

BEYRƏYİN BÖYÜK BACILARINA DEDİYİ

U LENİ. KİNO

Səhər açılmamış  yerindən duran!

Ağ otaqdan çıxıb qaraya girən!

Ağ donu çıxarıb qara don geyən!

Qızlar! Qatıq varmı ciyər tək qatı?

Çörəyə həsrətəm, varmı sacaltı?

Basın bucaqları, tapın tabağı,

Üç gündür yoldayam, məni doyurun,

Sizi sevindirə üç günə Tanrı!

17.03. 2021, Samara

AĞƏNNƏNİN XATİRƏSİNƏ

Ağənnə bacım ölümqabağı

                                 sayıqlayrmış, deyirmiş “aparın məni evimə,

                                                               bura mənim evim deyil…”

 

Evini istədin, düzəldin yola —

O ev sənin evin deyidi, bacım!

Behişt diləmirəm, yerin ev ola —

O ev sənin evin deyildi, bacım!

 

O evdə söz sözlə tutan deyildi,

Davalar, küsülər bitən deyildi.

Yerin qəriblikdi, vətən deyildi —

O ev sənin evin deyildi, bacım!

 

Divarı soyuqdu, içi nəmişdi,

Soyuqlar, küləklər güc eləmişdi.

Sevgilər, ülfətlər köç eləmişdi —

O ev sənin evin deyildi, bacım!

 

Nə qardaşın, bacın dadına çatdı,
Nə də öz övladın səni yarıtdı.

Ərin soyuqqanlı, yad oğlu yaddı —

O ev sənin evin deyildi, bacım!

 

Bağçanın, həyətin havası durğun,

Ağacı yanıqdı, çiçəyi solğun.

Ürəyin də yorğun, canın da yorğun  —

O ev sənin evin deyildi, bacım.

 

Qapını dərd kəsib dayanmış idi,

Yığıb gətirdiyin talanmış idi,

Tanrı nəzərindən yayınmış idi –

O ev sənin evin deyildi, bacım!

 

Sözün danışılar, adın çəkilər,

Hərdən ortalığa gələr şəkillər.

Görünər bir küncdə yerin də bəlkə–

O ev sənin evin deyildi, bacım!

 

07-11.06.09 Samara

 

 

 

YOL AZIB POÇT QATARI…

 ata evi

Yol azıb poçt qatarı,

Məktubun quş qatarı.

Çoxdan poçt qutuları,

Bağlanıbdır üzümə.

 

Mürəkkəbmi qurudu,

Yoxsa qələm qırıldı,

Bacım, bəlkə yoruldun –

Niyə gəlmir kağızın?

 

Dostluq ötən həvəsdi,

Qardaş aranı kəsdi.

Niyə əllərin əsdi,

Ay anam, ay yazanım?

 

Günüm qürbət eldədir,

İki gözüm yoldadır.

Soyuq məni öldürür,

Məktub gəlmir qızınam.

 

Anam, bacım, qardaşım,

Yuxularım qarışdı.

Kağızdı bir qarışlıq –

Yazın sözün düzünü…

 

10-20 mart 1993 Samara

AY DƏYİŞİR, İL DƏYİŞİR…

Sübü bacımın xatirəsinə

Ay dəyişir, il dəyişir,

Dəyişirik, tanınmırıq.

Yurd dəyişir, el dəyişir,

Dünən ayrı, bu gün ayrı.

 

Sularında böyüdüyüm,

Çayla yenə görüşəndə

Tanımıram – ildən-ilə,

Məcrasını dəyişdirir.

 

Kölgəsiylə, meyvəsiylə,

Dolandığım ağacların

Ömrü gedir. Fəsil-fəsil

Dəyişirlər, qocalırlar.

 

Yer dəyişir, göy dəyişir,

Qəlb tanımır göz görəni.

Yubanıram görüşlərə,

Küsüb gedir gözləyənim.

 

Külək döyüb, yağış hopub,

Zaman əyib, daş dəyişib.

Neçə gözün yaşı hopub,

Yazıları düyün düşüb.

 

Başqalanır daş üstü də,

Daş altı da başqalanır.

Dərddir, illər ötüşsə də,

Nə dəyişir, nə yaşlanır.

 

Tələsirəm. Nə vaxtdı ki,

Qalxıb nəslin köçü gedir.

İndi  kimdi qabaqdakı?-

Qardaş gedir, bacı gedir…

                                16-21mart2009 Samara