Архив | 24.01.2026

ƏVƏZ ZEYNALLI

Çernobl miqyaslı bir nüvə partlayışından,
Möcüzəylə sağ çıxan insandır o elə bil.

O əvvəlki özünün heç oxşarı da deyil,
Nazilən səsi ancaq tanıdır danışanda.

 +

Oxşamır bu dünyanın adamına qətiyyən,
Yoxdur tanış milli ya irqi əlamətləri.

Çətin deyə bilərsən hansı rəngdədir dəri,
Arsızlar ancaq deyər  “saçlarına düşüb dən”…

 +

Çernobl qəzasıdır bu, ya Xirosimadır,
Baş verib, davam edir evimizin içində.

Külə dönür deyənlər, düşünənlər haçandır,
Çıxan varsa da, çıxır, baxın, belə simada…

 

 24. 01. 2026, Samara

İKİ YOLDAŞ

(Lev Tolstoydan)

 

İki yoldaş bir dəfə
Meşədə yol gedərkən,

Üstəlrinə çox yekə,
Ayı sıçradı birdən.

 +

Tez götürüldü biri,
Qaçıb çıxdı ağaca.

Yolda qaldı digəri,

Ayı ona çatınca

 +

Tez yerə yıxılaraq
Özünü ölülüyə

Vurdu beləcə qoçaq,
Ayı aldansın deyə.

 +

Yaxınlaıaraq bu an,
Ayı onu iylədi.

Nəfəs dərmədi oğlan,

Ayı da ölü bildi.
+

Çəkildi getdi qəmgin,
Düşdü ağacdakı da.

Soruşdu: “ayı sənin,

Nə dedi qulağına.”

 +

“Ayı dedi kim əgər,

Təhlükə yarananda,

Dostu atıb əkilər —

Demək, o, pis adamdır.

23. 01. 2026, Samara