Архив по авторам | Xeyrulla Xəyal

ATASI ÖLƏNDƏN SONRA DÜNYAYA GƏLMİŞ KÖRPƏYƏ

Robert Burns

ATASI ÖLƏNDƏN SONRA FÖVQƏLADƏ KASIB AİLƏDƏ  DÜNYAYA GƏLMİŞ KÖRPƏYƏ

1.

Böyük sevgi rəhni, sevimli çiçək,

Saysız dualarla sən qorunursan.

Önündə yumşalmaz hansı daş ürək? –

Nə gözəl, istəkli bala və barsan!

2.

Budur, taytıyaraq noyabr gəlir,

Səni soyudacaq, sevimli bala.

Daha ağaclar da yaydakı deyil,

Səni qasırğadan qoruya bilə.

3.

Bu leysan yağışı yağdırıan ki, var,

Və hökmüylə əsir küləklər kimin,
Səni bu yağmurdan bəlkə qoruyar,
Acı şaxtadan vı qardan həmçinin.

4.

Bəlkə o, Dərdıə və Arzuya həmdəm,
Həyatda cürbəcür yara sağaldan,
Qoruyar ananın körpəsini həm,
Qurtarar öznü həm yaralardan.

5.

Gec çiçəkləsə də, o, tez bərkidi,

Gözəldir necə də yay səhərində,

Külək güclənəndə əyilir indi,

Qayğı möhtacıdır, zavallı həm də.

6.

Bəxtəvər olasan,  gözəl inci, sən,

Bədəməl əllərdən dəyməsin ziyan!
Yenilər boy atsın sənin kökündən,

Bəzək olasınız yurda bir zaman!

ingiliscədən tərcümə

05- 06. 07. 2024, Samara

++++++++

ROBRTT BURNS


On The Birth Of A Posthumous Child

BORN IN PECULIAR CIRCUMSTANCES OF FAMILY DISTRESS

1.

Sweet flow’ret, pledge o’ meikle love,
And ward o’ monie a prayer,
What heart o’ stane wad thou na move,
Sae helpless, sweet, and fair!
Читать далее

VAHİDİN GÜLMƏLİ QƏZƏLLƏRİ. «ZÜLFÜN DAĞILMAQ ADƏTİDİR…DARAQ NEYLƏSİN…»

Əliağa Vahid

Əliağa Vahidi, məncə, zülfsevər şair adlandırmaq olar.

“Zülfün dağılmaq adətidir, şanə neyləsin?”

Şanə — yəni daraq. Yəni: xanımın saçları dağılıb (makaron fabrikində partlayış), Vahid deyir ki, buna daraq neyləsin.

Vahid fikrini düz ifadə edə bilibmi? Yox! Şanənin, yəni darağın funksiyası saçı nizama salmaqdır. Ona görə də saçın dağılmağına səbəb ola bilməz. Şairin sualı ritorik səslənsə də, yersizdir.

Maraqlıdır ki, toyxanalrda “şanə” sözünü “daraq” kimi başa düşənlər olmurdu və indi də yox kinidir, çox adam “şanə” sözünü müğənninin dilindın eşidəndə az qalır qəşş eləsin, elə bilir ki, söhbət qurbanı olduğu imamların müsibətindən gedir…

Yox, şanə — daraqdır…

Şanapipik – yəni pipiyi darağa bənzəyən…

Şeyx Əhməd buna görə Şeyx Nəsrullaha pıçıldayırdı: “Ərəbcə de, ərəbcə…”

“Yarın vəfası olmasa, biganə neyləsin?”

Maraqlıdır ki, Vahid “biganıə” sözünü “əğyar” sözü ilə misranın, əruzun tələbindən asılı olaraq  paralel işlədir. Ancaq bu sözlər mənaca eynidirmi?

Əğyar kimdir? Hüseyn Cavid demişkən, “cümlə cinatətlərə bais”, Məsələn, Məşədi İbadın qanuni nişanlısı ilə gündüz-günorta çağı eyş edən. Azərbaycan ədəbiyyatında elə bir aşiq yoxdur ki, əğyar onun cananını  yoldan çıxarmasın. Əğyar təkcə Azərbaycan  ədəbiyyatının yox, bütün millətin bir nömrəli problemidir. Biganə isə, lüğətə görə, “yad, yabançı, özgə, tanış olmayan” adamdır.

Bununla işimiz yoxdur.

“Pərvanə eşqi var, dolanır şəm başına,

Şəm isə yandırır onu, pərvanə neyləsin!”

Burda da Vahid sadə bir mülahizəni, fikri dolaşıq və səhv ifadə edib. Pərvanə özünü oda salıbsa, sual belə olmalıdır: Buna şam neyləsin?” Ancaq qafiyə xatirinə Vahid “pərvanə” yazır, çünki xalqı avam  və küt sayıb.

Vahid zülfsevər şairdir. Qəzəldə hökmən zülf olmalıdır.

“Zülfündə nalə eyləsə, incitmə könlümü”.

Könlün zülfdə nalə eləməyi necə olur? Başa düşən var? Bəlkə “zülfündən ötrü” olmalıdır?

Sonra Vahid toyxanadakı kişilərə müraciət edir:

“Məşuqən özgələrlə gəzir, umma xəlqdən…”

Vahidin gözəllərinin bir eybi varsa, özgələrlə gəzməkdir.

“Bir ev ki, getdi qarətə, həmxanə neyləsin?”

Həmxanə — yəni qonşu. Yəni sevgilin özgəsiylə gəzir, buna qonşu neyləsin.

A kişi, necə neyləsin? Uşaq qonşuya oxşayırsa, onda necə?

“Gül qönçəlikdən adət edib bivəfalığa”

Yəni məktəbli vaxtından gəzəyən olub.

“Meyxananənin şərafətini anla badə iç,

Sərxoşluq eylədin, buna meyxanə neyləsin?”

Əxlaq pozğunluğu məsələsini tam həll etməmiş Vahid keçir alkoqolizm probleminə. Deyir ki, sən içib özünü heyvan kimi aparırsansa, buna kafe ya restoran neyləsin, sən gərək normanı biləsən.

Ancaq son beyt indicə dediyini yalana çıxarır. Məlum olur ki, sən əgər çox içib açarını itirmisənsə, sən özün günahkar deyilsən, günahkar sınin stəkan yoldaşındır…

“Vahid deyirsə xəlq həkimanə badə iç,

Həmdəm fəsad olanda həkimanə neyləsin?”…

Vahid nədən başlamışdı? Zülfün dağılmağından və daraqdan.

Hara gəldi çıxıdı?

Kimdir günahkar? Vahid özü ya onun stəkan yoldaşı?

 

06. 07. 2024, Samara

ROBERT BERNS. ROBERT RUSSONUN ÖLÜMÜNƏ ELEGİYA

Robert Burns

1.

Robin son mənzildə dincəlir artıq,

Bitdi nəğmə demək, qafiyəbazlıq.

Ac baxışlarıyla soyuq Kasıblıq,

Qorxutmaz onu daha;

Təlaşdan, qayğıdan sarsılmaz yazıq,

Yatar əbədi rahat.

2.

Onu az narahat bunlar edərdi,

Hərçənd vaxtaşırı əzirdilər də.

Endirirdi Tale ya Şans zərbə də,

Qısa müddətə ancaq.

O da şeir qoşub məzələnirdi,
Hökmən qalib çıxaraq.

3.

Onun səriştəsi kənd işinəydi,
Güclü sayılırdı, davamlı həm də,

Ancaq fərqi çoxdu kənd kişisindən,

Buna əmindi özü.

Ona alim ya da mirzə desəydin,

Görərdin gülür gözü.

 ++++++++++++

ROBERT BURNS

Elegy On The Death Of Robert Ruisseaux

1.
Now, Robin lies in his last lair,
He’ll gabble rhyme, nor sing nae mair;
Cauld Poverty wi’ hungry stare
Nae mair shall fear him;
Nor anxious Fear, nor cankert Care,
E’er mair come near him.
Читать далее

VAHİDİN GÜLMƏLİ QƏZƏLLƏRİ. «QƏM ÇƏKMƏ, KÖNÜL, MƏCLİSƏ CANAN YENƏ GƏLDİ…»

«Qəm çəkmə könül, məclisə canan yenə gəldi…»

Bu misranı biz necə başa düşməliyik? Deyək ki, Əliağa Vahid beş-altı qədəşlə oturub vurur. Və birdən canan girir içəri. “Yenə gəldi” deməklə Vahid bildirir ki, canan belə məclislərin daimi iştirakçısı olub, ancaq arada nə baş veribsə, qısa fasilə verib. Təəssüf ki, şeirdən anlamaq olmur ki, məclisdə Vahidlə oturanların da cananları yanlarındadır ya elə cananla məclisdə oturmaq yalnız Vahidin imtiyazıdır.
“Bu qalibi-biruhə verən can yenə gəldi”.

Yəni canan gələn kimi ruhsuz Vahidə “can gəlir”.

Sonra:

“Bir neçə gün olmuşdu günüm tirə qəmindən”

Bu misra çox maraqlıdır, çünki əruz tələb edir ki, “neçə” sözündəki “e”ni uzadasan. “Bir neeeçə gün olmuşdu…” Ayrı cür olmaz.

“Ahəstə yığıb başına öz ləşkəri-zülfün”

Vahidin zülfsüz qəzəli çox azdır. Sözün hər cür mənasında Vahid zülfün əsiridir. Yəni Vahid bir növ fetişistdir, onun fetişi zülfdür, yəni qadın başının tük örtüyü.

“Ləşkər” sözü bizə Füzulinin “Söz” rədifli qəzəlindən tanışdır, “qoşun” deməkdir. İndi özünüz hökm verin: qadın saçları nə dərəcədə qoşuna bənzəyir? Qadınlar iki saç hörərdilər  — iki saçdan nə qoşun? Bəlkə məclisə gələn canan afrikalı gözəl imiş?
“Könlüm evini etməyə viran yenə gəldi”.

İki misra əvvəl deyirdi ki, ölübmüş, canan buna can verib, indi deyir “könül evini” xaraba qoyacaq…

“Yenə dedi Ocaqqqulunun axsaq eşşəyi!”

Bu, Cəfər Cabbarlıdandlr. Vahid isə yenə zülf deyir.

“Sal boynuma, canana dedim, həlqəyi zülfün”

Bayaq zülf ləşkər idi, indi oldu həlqə…

Aha! Qəzəldə bülbül olmalıdır. Al gəlsin, bu da bülbül:

“Qan ağlama, bülbül, dəxi gülzar həvəsində.
Əyyami-xəzan keçdi, gülüstan yenə gəldi.”

Bülbül xəzanı, yəni payızı harda görür? Bülbüllər avqustun ortalarından Afrikaya köçürlər…

Yenə zülf! Yenə zülf!

“Vahid, bilir aləm məni, ol zülfə əsirəm”….

A kişi, bilirik. Vallah, Bilirik…

Dəlöy-dəlöy… Uy aman…

05. 07. 2024, Samara

ROBERT BERNS. ÖTƏN MAY BİR ADAXLI…

Robert Burns

1.

Ötən may bir adaxlı gəldi bizim düzənə,

“Dəli tək sevir məni” deyərək içdi and da.

Söylədim “zəhləm gedir kişilərdən” mən ona:

Lənət şeytana, niyə axı mənə inandı,

Niyə, lənət şeytana, mənə axı inandı!

2.

Qara gözlərimdəki oxlardan söz açaraq,

And içdi  sevgi dərdi üzüb öldürər onu.

Dedim ki, ölür ölsün, bir ayrısıyçın ancaq

Tanrı, keç günahımdan, yalan deyirdim bunu,

Tanrı qoy bağışlasın, yalan deyirdim bunu.

3.

Dedi təsərrüfatı var səliqəli, qaydalı,

Hazırdır toy eləyə lap elə günü sabah.

Mənsə gizlətdim məni bunlar maraqlandırır,

Düşündüm hərçənd çətin ondan yaxşısı gəlsin,

Ancaq düşündüm çətin ondan yaxşısı gəlsin.

4.

İndi görün nə oldu! İki həftə keçmədən,

(Şeytanın iştirakı olub bu işdə hökmən!)

Əmiqızım Besslə o, ara düzəltdi birdən.

Nənə, gör ona necə nifrət eləyirəm mən –

Əmim qızına necə nifrət eləyirəm mən!

5.

Sığallanıb yaxşıca gələn həftəsə ancaq,

Getdim mən Dlaqanroka, mal-heyvan bazarına.

Vəfasız sevgilimi  gördüm mən ora çatcaq,

Canıma yanğı düşdü orda baxanda ona,

Ruh görürdüm elə bil baxan zaman mən ona.

6.

Sol çiynim üstdən ancaq saldım ona mən nəzər,

Qonşular deməsinlər üzlüyəm, utanmazam.

Adaxlı sıçrayırdı, içkili adam sayaq.

And içdi ki, təkcə mən qəlbi istəyən qızam.

And-aman etdi tək mən qəlbi istəyən qızam.

7.

Əmiqızımdan sual verdim ədəblə ona,

Açılıbmı, nəhayət, dedim, kar qulaqları,

Ayaqqabı tapırmı əyri ayaqlarına?

İlahi, dizi üstdə, o necə də yalvarir –

Düşərək disi üstdə, ah, necə də yalvarır!

8.

Tanrıya and verdi ki, ona ərə gedim mən,

Onu öldürəcəyəm, yoxsa salıb azara;

Qurtarmaq xatirinə zavallını ölümdən,
Gərək ona gedəm mən lap elə günü sabah —

Ona getməliyəmlap elə günü sabah!

1795

ingiliscədən tərcümə

04.07. 2024, Samara

++++++++++++

ROBERT BURNS

Last May A Braw Wooer

1.
Last May a braw wooer cam down the lang glen,
And sair wi’ his love he did deave me.
I said there was naething I hated like men:
The deuce gae wi’ him to believe me, believe me —
The deuce gae wi’ him to believe me!
Читать далее

VAHİDİN GÜLMƏLİ QƏZƏLLƏRİ: BİLMƏK OLMUR CANAN KİŞİDİR YA ARVAD…

Əliağa Vahid

Bu qəzəli müxtəlif müğənnilərin ifasında uşaqlıqdan dönə-dönə eşitmişəm və yəqin ki, bir neçə dəfə ağlamışam da. İndi bu qəzəli oxuduqca məni elə gülmək tutur ki, öz-özümdən xəcalət çəkirəm – gülmək mənim harama yaraşır?…

“Narazıyam ey gül, mənə imdad eləsən də”

Deməli, sevgilisi aşiqə “imdad” edir, ancaq aşiq narazıdır. Nədən?

İkinci misraya baxaq:
“Naşad eləyən könlümü dilşad eləsən də”.

“Naşad eləyən könlüm” – bunu başa düşən var? Yəqin demək istəyib ki, “naşad etdiyin könlümü”, ancaq misraya sığışdıra bilməyib, keçib basməmmədiyə.

“Sındırmısan, əl vurma, sınıq könlümə zalım.”

Könülə, üstəlik onun sınığına necə əl vurmaq olar? Xalq ifadəsi “könlümə dəymə”dir, əl vurmaq ya vurmamaq maddi olan şeyə deyilə bilər, könül haqqında yox.

“Öz səhvinə bir gün peşiman olacaqsan”

“Gül”ün nə səhvi olub?

“Vəslin həvəsi indi başımdan necə çıxsın?”

Bayaq deyirdi ki, “narazıyam”, “könlümə əl vurma”, indi “vəsl həvəsi”ndən danışır. Vəsl – yəni görüşüb zad eləmək. Buna həvəs başda olmaz, ayrı yerlərdə olar…
“Zülfündə əsirəm, əgər azad eləsən də”

Bu zülf nə yaman şey imiş… Bəlkə “zülf” o dövrün efvemizmidir, əslində şair tamam başqa bir şeyi nəzərdə tutur? Zülfdən ötrü bu qədər həngamə? Yəni bu zülf başın tük örtüyü deyilmi?

“Sən bir mələk olsan da, inanmaz sənə könlüm”

Könül sındırılıbsa, yəni disfunksional olubsa, hardan inanar?


“Bülbül kimi yüz naləvü-fəryad eləsən də”.

Mən bütün vahidsevərlərin diqqətini bu misraya yönəltmək istəyirəm. Burda şair sevgilisini kimə və ya nəyə bənzədir? Bəli,  bülbülə! Qəzəl isə “ey gül” müraciətiylə başlanmışdı. İndi niyə gül dönüb bülbül oldu?

Yox, deyəsən, Məşədi İbad demişkən, canan kişi çıxıb. Özünüz baxın:

“Öz yarına bax, başqa gözəllər səni sevməz”

Bunu, əlbəttə, kişi cinsindən olan şəxsə demək olar.

Ancaq beytin ikinci misrasında kişi yenə arvada çevrilir:
“Şəxsən özünü huri-pərizad eləsən də.”

Son beyt:

“Əğyarə satıb Vahidə yadlar kimi baxma”

Elə belə də olmalıydı, yar əğyarın qoluna girib getməliydi, Məşədi İbad demişkən, “eyş etməyə”. Ancaq Vahid də “qoçuları buraya yığacaqmı”? Yox:
“Yaddan o, çıxarmaz sən onu yad, eləsən də.”

Ah, yaxşı ki, bizim aşiqlər xoşqeyrtdirlər, yoxsa Azərbaycan poeziyasının hər misrasından qan damcılardı…

04. 07. 2024, Samara 

VAHİDİN GÜLMƏLİ QƏZƏLLƏRİ: «SƏN ƏGƏR OLMASAN, EY GÜL…»

Əliağa Vahid

“Sən əgər olmasan, ey gül, mənə canan kim olar?

O xumar gözlərinə valehü heyran kim olar?”

Gəlin bu beytə diqqətlə baxaq, toy arağından dumanlanmış başını yellədib “bəh-bəh” deyənlərə tay olmayaq.

“Sən əgər olmasan…”

Şair deyən kimi təsəvvür edək ki, “ey gül” yoxdur.

“O xular gözlərinə…”

Şair demişdi ki, “sən olmasan…” Canan yoxdursa, onun “xumar gözləri” hardan ola bilər? Bu, mənə “qalar iki buynuzun” misrasını xatırladır. Canan yoxdur, iki xumar gözü qalıb. Şair də yoxdur, “o xumar gözlərə” “valehü-heyran” tapılmır….

Vahid adətən cananın gözlərinə və zülfünə vurulur. Özü də “qarə” zülfünə. Yəqin qəzəlxanın vaxtında Bakıda qondarma blondlar olmayıb.

“Qarə zülf…” Qara yox. Qarə…

İndi baxın, növbəti beytdə yenə ziddiyət, dolaşıqlıq var.

“Sevir aləm səni bir gözlərinin xatirinə”.

Yadınızda saxladınız? Aləm o gözəli “bir (şair “təkcə”, bircə” demək istəyib, ancaq misraya sığışdıra bilməyib) gözlərinin xatirinə” sevir.

Sonra:

“Yoxsa tək zülfün üçün bunca pərişan kim olar?”

Belə çıxır ki, aləm o xanımın zülfünü də sevir. İkinci misra birincini yalana çıxarır.

“Gir gülüstanə sevinsin, oxusun bülbüllər”.

Deyək ki, gülüstan – güllükdür, çoxlu gül bitən ya da yetişdirilən yerdir. Şair xanımı ora dəvət edir ki, bülbüllər onu görüb oxusunlar.

İndiyəcən güllükdə, gül üstündə bülbül görən olub? Bülbül ağac başında olar, məsələn, söyüd ağacının.

Sonrakı misra cəfəngdir.

“Gül bahar mövsimi görsənməsə, xəndan kim olar?”

“Mövsüm görünməsə?”

Xəndan – qönçə deyil? Necə yəni “xəndan kim olar”?

Sonrakı beytin birinci misrasına baxaq:

“İncidib salma nəzərdən düşən aşiqlərini”

Bu misranın sintaksisi bərbaddır, şair demək istədiyini düzgün qrammatik formada ifadə edə bilməyib. Burda “düşən” sözü artıqdır. Belə olmalıdır: “Aşiqlərini incidib nəzərdən salma”. “Düşən” sözü misra doldurmaq misraya soxuşdurulub və nəticədə fəlakət yaranıb.

“Zövqi-vəslinlə əgər mən də fəğan eyləməsəm,

Hüsnünün gülşəninə bülbüli-nalan kim olar?”

Yuxarıda demişdi ki, xanım güllüyə çıxan kimi bülbüllər oxuyacaq, yəni otuz-qırx, bəlkə daha çox kişi özündən çıxıb, mart pişiyinə dönəcək. İndi deyir “mən olmasam…

“Çox demişlər sənə, cövr eyləmə biçarələrə”.

Başa düşdünüz? Bu xanım çoxlu kişiyə “cövr eləyir”, xanıma tövsiyə edirlər ki (kim təvsiyə edir?), cövr eləməsin…

“Danabaş”da Kərbəlayı Cəfərin xırda oğlu uşaq soruşmaq istəyirsən: “Pəs neyləsin? “Biçarələrin” hamısı ilə dilxoşluq eləsin? Pəs xalq deməzmi ki, bu xanım pozğundur?”

Sonda xanm da, gül də, bülbül də, biçarələr də yaddan çıxır. Əliağa Vahid yüksək təvazökarlıq hissi ilə özündən danışır:

“Ölməmişkən, gözəlim, Vahidə qiymət verir el…”

Qiymət verirdi ya göy beşlik? Qırmızı onluq? “El” istedadlı şairi öz səviyyəsinə endirib ona belə cəfəng qəzəllər yazdırırdı…

“O da getsə, vətənə, xəlqə qəzəlxan kim olar?”

A kişi, niyə ürəyini sıxırdın? Səndən sonra qəzəlxan nə qədər desən…

At ilxısı…

Və sair…

03.07. 2024, Samara

ROBERT BERNS. İCAZƏ VER GİRİM BU GECƏLİYƏ    

Robert Burns

XOR

Ah, icazə ver ki, bir gecəliyə,

Bircə gecəliyə, bu gecəliyə.

Ah, icazə ver ki, girim içəri,

Bircə gecəliyə, bu gecəliyə!

1.

Əzizim, sən bəlkə yatırsan artıq,
Bəlkə də oyaqsan, danış ki, bilim.

Bağlanıb sevgiylə əlim-ayağım,

Həsrətindəyəm, aç qapını, gəlim.

2.

Çöldə qış küləyi, islanıb əynim,

Göydə ulduzlar da sönübdür yəqin!

Rəhm elə, qıçlarım üzülür mənim,

Qoru bu qar-yağışdan məni, gözəlim.

3.

Qışın sərt küləyi məni döyəclər,

Yıxılsan, haraya gəlməz bir nəfər.

Bütün dərdlərimə səsəb, ey gözəl,
Sənin ürəyinin soyuqluğudur.

                  QIZIN CAVABI

                  XOR

Sənə deməliyəm bu bircə gecə,

Bax, bu bircə gecə, bu bircə gecə,

Bütün gecələr də elə beləcə,
Qoymaram içəri səni, əzizim.

1.

Küləkdən, yağışdan nağıllar demə,

Soyuqürək deyib məni qınama.

Gəldiyin yolla da geri dön yenə,

Qoymaram içəri səni, əzizim.

2.

Zülmət saatlarda vıyıldar külək,

Sərsəri islanar iliyinədək —

Bu nədir? Vəfasız kişiyə aldanıb ürək,
Verən qız bəs nələr çəkir əzizim?

3.

Çəməni bəzəyən ən qəşəng çiçək,

İndi tapdalanıb rəzil alaq tək —

Adi qızdan sən dərs alasan gərək,

Daha özünündür qərar, əzizim.

4.

Qəlbini yay günü alan quş indi,

Zalım bir ovçunun qənimətidir,

“Onunla taleyim mənim eynidir” –

Səfeh qadın sənə deyər, əzizim.

1795

ingiliscədən tərcümə

02-03. 07. 2024, Samara

++++++++++++++++

ROBERT BURNS

O, Let Me In This Ae Night

Chorus
O, let me in this ae night,
This ae, ae, ae night!
O, let me in this ae night,
And rise, and let me in! Читать далее

ROBERT BERNS. GEDƏN 1788-Cİ İL ÜÇÜN ELEGİYA

Robert Burns

Yas saxlayan deyiləm lord ya da kral ölə;

Bir gün doğulub onlar, bir gün ölməlidirlər.

Dəhşət bürüyür ancaq bunu düşündüyün an:

On iki ay, ağalar, köçüb getdi dünyadan!

Səksən səkkiz, ah, sənin kiçik olsa da fəzan,

Neçə müdhiş hadisə baş veribdir bu zaman!

Almısan əlimizdən nə qədər sevinci sən!

Necə yaman bir halda bizi qoyub getmisən!

+

İspan imperiyası vidalaşdı başıyla,

Öldü itim Bouti, qalmışam gözü yaşlı.

Pittlə Foks arasında elə qovğa yarandı,

Bizim arvad bəsləyən beçələr də yalandı!

Birisi çox cəsurdur, cini çıxır, dəlidir,

Toyuqlarla rəftarı amma çox ədəblidir.

Biri də var ki, tərsdir, tərbiyəsizdir bir az,

Peyinliyi eşməyən yaxşılar da deyil az.

+

Yenə qalxın minbərə, qışqırın, ruhanilər,

Səsiniz xırıldayıb tamam batana qədər.
Səksən səkkizin sizə xoş arzuları vardı,
Sərvət də sizə verdi, bollu yemək də verdi.

Kalan pulunuz oldu, yedinizz-içdiniz siz,

Sizdən xeyir görənsə, az oldu, bilirsiniz.

+

Gözlərinizi silin, sizsə, sevimli qızlar,

Çünki aranızda çox dostunu itirən var

Səksən səkkizdə sizin çox alub aldığınız,

Qaytarmazsınız heç vaxt onları geriyə siz.

Nəzər sal naxırlara, sürülərə nəzər sal,

Necə başıaşağı və küt sürünür onlar!

Yox, yox, torpağın özü ağlayır indi hətta,

Yaş axıb, su qalmayıb Embro quyularında.

+

Səksən doqquz, körpə bir uşaqsan hələ ki, sən,

Yəni qoca deyilsən öyrənə bilməyəsən.

Ehtiyatlı olasan gərək, saqqaıllı oğlan,
Dədənin kürsüsündə çünki sən oturmusan.

+

Regent olma qandallı, buruntaqlı və bağlı,

Onun kimi azad ol və qoru istiqlalı.

Arxayln ol ki, atan planlayan yolda sən,
Onun elədiyindən piz eləmə, saf insan!

Əksinə yaxşı elə nə qədər bacarırsan.

ingiliscədən tərcümə

02. 07. 2024, Samara

+++++++++++++++++++++

ROBERT BURNS

Elegy On The Departed Year, 1788.

For lords or kings I dinna mourn;
E’en let them die — for that they’re born;
But O, prodigious to reflect,
A towmont, sirs, is gane to wreck!
O Eighty-Eight, in thy sma’ space
What dire events hae taken place!
Of what enjoyments thou hast reft us!
In what a pickle thou hast left us! Читать далее

ROBERT BURNS. ÇÖL SİÇANINA

Robert Burns

Kotanla onu yuvasından qaldırarkən, noyabr 1785

 

Xırda, hamar, büzük və ürkək heyvan,

Axı nədir səni belə qorxudan?

Niyə tələsirsən qaçmağa burdan,

Baxmadan arxana sən?

Dalınca düşmərəm vurmağa ziyan,

Bu qatil kotanla mən.

+

Hegemonluğuyla, heyf ki, insan,

Pozub təbiətdə birliyi çoxdan.

Və məni qarşında gördüyün zaman,

Qorxaraq titrəyirsən.
Hərçənd taleyimiz eynidir, inan,
Sən tək öləriyəm mən.

+

Oğurluq edirsən vaxtaşırı sən,

Nə olsun? Sən axı yaşamalısan!

İyirmi dörd dərzdən əgər aparsan

Bir qıça – nə olar ki?

Şükrlü olardım qalanıyla mən,

Görməzdim ki, var itki.

+

Xırdaca evin də daha virandır,

Zəif divarları külək dağıdır.

Eybi yox, təzəsi tikilər indi,

Qalın və yaşıl otdan!

Soyuq dekabrın küləyi öndə,

O, sərt, acıdır yaman!

+

Gördün çılpaq və boş tarlaları sən,
Və yorucu qışı tələsib gələn.

Rahatca burada, külək əsərkən,

Dedin daldalanarsan.

Fəlakət! Çataraq yuvaya birdən,

 Dağıtdı onu kotan.

+

Yarpaqdan, qıçadan xırdaca qalaq

Vurmağa min zəhmət çəkmisən, qoçaq!

İndisə yığdığın məhv olub ancaq,

Nə əmlak, nə də ev var,

Qışda qar yağacaq, çamır olacaq,

Və qırovlu şaxtalar.

+

Fəqət tək deyilsən heç də sən, Siçan,

Gələcəyi görmək deyildir asan.

Necə plan cıza siçan ya insan,

Çıxır çox vaxt tərsinə.

Sevinc əvəzinə bizəsə qalan,

Ağrı və dərddir yenə!

+

Yenə bəxtəvərsən mənə baxanda,

Sənin müsibətin tək bu zamanda.

Mənsə, ah! Keçmişə nəzər salanda,

Bürüyür məni qüssə,

Gələcək günü də düşünən anda,

Qorxuram hökmən nəsə!

 

ingiliscədən tərcümə

30.06-01. 2024. Samara

===========

Robert BURNS

To A Mouse.
On turning her up in her nest with the plough, November 1785.

 

Wee, sleekit, cowrin, tim’rous beastie,
O, what a panic’s in thy breastie!
Thou need na start awa sae hasty
Wi bickering brattle!
I wad be laith to rin an’ chase thee,
Wi’ murdering pattle.
Читать далее