Архивы

KƏNDLİ VƏ İLAN

Янв26

          (EZOPDAN)

Vurdu bir kişinin oğlunu ilan,
Öldü yerindəcə zəhərdən oğlan.

Qəmindən başını itirdi ata,
Qisas niyyətiylə götürdü balta,

Gəzib həndəvəri tapdı  yuvanı,
Səbrlə oturub güddü ilanı.

Çıxdı yuvasından, nəhayət, ilan,
Çaldı dərdli ata baltanı o an.

Sıçrayıb zərvədən ilan yayındı,
Baltanın zərbəsi daşa dirəndi.

Kişi qorxaraq öz hərəkətindən,
Barış təklif etdi ilana birdən.

“Barışa bilərdik, —  söylədi ilan,

Arada olsaydı etibar, inam.

Sənə oğul qəbri, daşdakı çapıq

Mənə xatırladar qanlıbıçağıq”.

 

26. 01. 2026, Samara

QOCA VƏ ÖLÜM

Янв25

(Ezop — Lev Tolstoy)

 

Qoca odun yığaraq,

Evinə qayıdırdı.

Yükünü buraxaraq,
Birdən o  belə dedi:

 +

“Necə ağırmış şələ,

Gücüm çatmır aparam!

Kaş indi ölüm gələ,

Əziyyətdən qurtaram.”

 +

Sözünü qurtarınca
Durdu önündə ölüm.

Dedi: “Nə işdir, qoca?
İstəyini de, bilim”.

 +

Qocanı qorxu aldı,

Ölümü görən kimi .

Dedi: “səni çağırdım,

Qaldırasan şələmi.”

 

25. 01. 2026, Samara

ƏVƏZ ZEYNALLI

Янв24

Çernobl miqyaslı bir nüvə partlayışından,
Möcüzəylə sağ çıxan insandır o elə bil.

O əvvəlki özünün heç oxşarı da deyil,
Nazilən səsi ancaq tanıdır danışanda.

 +

Oxşamır bu dünyanın adamına qətiyyən,
Yoxdur tanış milli ya irqi əlamətləri.

Çətin deyə bilərsən hansı rəngdədir dəri,
Arsızlar ancaq deyər  “saçlarına düşüb dən”…

 +

Çernobl qəzasıdır bu, ya Xirosimadır,
Baş verib, davam edir evimizin içində.

Külə dönür deyənlər, düşünənlər haçandır,
Çıxan varsa da, çıxır, baxın, belə simada…

 

 24. 01. 2026, Samara

İKİ YOLDAŞ

Янв24

(Lev Tolstoydan)

 

İki yoldaş bir dəfə
Meşədə yol gedərkən,

Üstəlrinə çox yekə,
Ayı sıçradı birdən.

 +

Tez götürüldü biri,
Qaçıb çıxdı ağaca.

Yolda qaldı digəri,

Ayı ona çatınca

 +

Tez yerə yıxılaraq
Özünü ölülüyə

Vurdu beləcə qoçaq,
Ayı aldansın deyə.

 +

Yaxınlaıaraq bu an,
Ayı onu iylədi.

Nəfəs dərmədi oğlan,

Ayı da ölü bildi.
+

Çəkildi getdi qəmgin,
Düşdü ağacdakı da.

Soruşdu: “ayı sənin,

Nə dedi qulağına.”

 +

“Ayı dedi kim əgər,

Təhlükə yarananda,

Dostu atıb əkilər —

Demək, o, pis adamdır.

23. 01. 2026, Samara

«BÜLBÜL GÜLÜ SEVİR, QURBAĞANI DİV…»

Янв22

Bülbül gülü sevir, qurbağanı div,

Oğlan qıza aşiq, kişi arvada.

Soydaşım da Türkü eləcə sevir,
Yatmaz ayrısına qəlbi dünyada.

 +

Onun beyninin də Türkdür hakimi,

Fikri elə Türkdür səhər ya axşam.

Gecə gözlərini qapayan kimi,
Türkü yuxusunda görür soydaşım.

 +

Ev adamlarına soyuq və yaddır,
Qanlı-bıçaqlıdır qonşularıyla.

Ona Türk atadır, həm də anadır,

Bacı-qardaşıyla qonuşmur ayla.

 +

Qurub-yaratmağa əzmi yox, ancaq
Deyir Türk yaradıb, nə yaranıbsa.

Yer kürəsindən də Türk olub qabaq,

Kökü gedib çıxar yəqin ki, Marsa.

 +

Gələcək Türkündür, deyir arxayın,

İdarə edəcək Türk planeti.

Hamı Çin dilində danışar yəqin,

Başda oturacaq Türk hökuməti.

 +

Bülbül gülə aşiq, qurbağaya div,
Təkcə Türkü sevir soydaşım ancaq.

Başqa kimi desən, tez tapıb eyib,

Səni də, məni də inandıracaq.

 +

Qazaxı, türkməni sevmir, özbəyə,
Neqativ, mənfidir münasibəti.

Başqırda, tatara qıyğagöz deyər,

Çuvaşı, yakutu bəyənməz qəti…

 

22.01. 2026, Samara

 

 

 

QARA YANVAR QURBANLARININ XATİRƏSİNƏ

Янв21

“Biz” deyib öyünən bir ya beş deyil,

Seyrəlmir sıralar keçsə də illər.

Qara a yanvardakı hüznlü hünər,

Çoxdan yağmalanır, mənimsənilir.

+

“Rusu qarşıladıq biz yalın əllə,

Qorxmadıq, qaçmadıq tank qabağından”.

Bunu qürrə ilə söyləyən insan,

Qoşunu görməyib uzaqdan belə.

+

Meydan kürsüsündən saatlar öncə,
Nitq söyləyənlər, şeir deyənlər,
Döyüşə hazırlar, kəfən geyənlər,
Qaçıb soxuldular hara o gecə?

+

Öldülər sadələr və sadəlövhlər,
İnanıb getdilər “biz” deyənlərə,

Evində yatmağa gedən rəhbərə.

Öldülər…Kİm deyir bu qətlə hünər?

+

Öldülər adsızlar, tanınmamışlar,

Az ölən olmadı təsadüfən də,

Onların hüznlü siyahısında,
Alovlu nitqlər demiş kimsə var?

+

Kim boş əllə gedib ölür güllədən,
Qurbandır, əlbəttə, şəhiddən artıq.

Onlar getməmişdi getməmişdi ölümə axı!

Göndərilmişdilər ölümə hərçənd.
+

“Tankı qarşıladıq biz yalın əllə”, —
Bu gün də öyünən var utanmadan.

O gecə gizləndi, bu gün qəhrəman,
Qanı qurbanınsa yerdədir hələ…

 

21. 01. 2026, Samara

ARDA GÜLƏR

Янв19

Türkmü doğrudan da bu gözəl oğlan,

Homer təsvir edən yunanmı bəlkə?
Oyunu gözəldir, özü oyundan,
Vurulub milyonlar indi bu türkə.

 +

Parislər, londonlar arzular onu,
Madridə qıyğacı salırlar nəzər.
Uğrunda bu gözəl cavanın yeni,

Troya savaşı başlaya bilər.

 +

Nə qədər baxsam da, yorulmaz gözüm —
Driblinqi gözəl, fəndləri əla.

Elə ötürür ki, topu, mən özüm,
Vurardım bu yaşda, topal ayaqla.

 +

Milyonlar sevgiylə adını səslər,

Bu sevgi bir anda itər də hərçənd:

Bir gün Ərdoğanla qol-boyun əgər,

Şəklini paylaşsan şəbəkələrdə…

 

19. 01. 2026, Samara

ÖLDÜRÜLÜR, YA DA ÖLÜR MÜSTƏBİD…

Янв16

Ölür hər yaranan, gec ya tez hökmən —
Bilirik ağlımız kəsdiyi andan.

Yox ancaq təsəvvür eləyə bilən,

Şəxsi təcrübənin  olmadığından.

 +

Varlıqla yoxluğun arasındakı,
Anda nə baş verir – açılmaz bu sirr.

Yoxmüşsan elə bil dünyada sanki…

Ya insan bir uzun yuxuya gedir?…

 +

Özgə yoxluğunu, ölümünüsə,
Təsəvvür eləmək amma çox asan,

Mümkün yoxluğunu, olur, kiminsə,
Düşünüb öncədən batırıq yasa.

 +

Hərçənd yoxluqları qorxudan bizi,

Əzizlər, yaxşılar, gərəklilərdir.

Elələri də var, hər birimizi,
Sevindirər, gəlsə ölüm xəbəri.

+
Hər kəsə məlumdur əməlləri də.

Hamı yaxşı bilir adlarını da.

Onlar elə uzun ömürlüdürlər,
İnanmırsan bir gün ölərlər hətta.

 +

Bayram tək gözləyir nə qədər insan,
Ölüm xəbərini müstəbidlərin.
Öldürülər ya da ölərlər hökmən,

Şükr Allaha, bu, baş verər yəqin…

 16. 01. 2026, Samara

«ÇİYNİNDƏ KEÇİRMİSƏN SƏN MƏNİ İLDƏN İLƏ…»

Янв1

          Şirvan Kərimova

Zirvəyə qalxan zaman, çatanda bəzən hətta,
Yaralı ya xəstəsə hansı alpinist əgər,
Dostları, yoldaşları yoluna davam edər,

Zədəlisə ölümü gözləyər elə orda.

 +

Yaralı ya zədəli yoldaşı aparmağa,

Nə vaxtı, nə resursu vardır alpinistlərin.

Şaxta səksən dərəcə, güc tükənib, yol çətin,

Gedirlər, can üstdəki dostu tapşırıb dağa.

 +

Çox olub, yıxılmışam adi yolda mən elə,
Keçib gedə bilərdin üz belə döndərmədən,

Qaldırıb aparmısan, vaxt, pul əsirgəmədən,
Çiynində keçirmisən sən məni ildən ilə…

 

01. 01. 2026, Samara