(Lev Tolstoydan)
İki yoldaş bir dəfə
Meşədə yol gedərkən,
Üstəlrinə çox yekə,
Ayı sıçradı birdən.
+
Tez götürüldü biri,
Qaçıb çıxdı ağaca.
Yolda qaldı digəri,
Ayı ona çatınca
+
Tez yerə yıxılaraq
Özünü ölülüyə
Vurdu beləcə qoçaq,
Ayı aldansın deyə.
+
Yaxınlaıaraq bu an,
Ayı onu iylədi.
Nəfəs dərmədi oğlan,
Ayı da ölü bildi.
+
Çəkildi getdi qəmgin,
Düşdü ağacdakı da.
Soruşdu: “ayı sənin,
Nə dedi qulağına.”
+
“Ayı dedi kim əgər,
Təhlükə yarananda,
Dostu atıb əkilər —
Demək, o, pis adamdır.
23. 01. 2026, Samara
