Nə var fəlakətli, özgə və ağır,
Az-az süzülərək gedəcək əldən.
Naməlum dostumun baasdırıldığı,
Çöl məzarlığına baş çəkərəm mən.
+
Nəm, isti çalada kimdi çürüyən?
Tale nizəsiylə vurulan insan.
Söndü şölələləri xoş ömür-günün,
Küllükdür incə, dinc həyatdan qalan.
+
Qardaşımsam, mənim kimisən elə,
Yer sənin qanından doyunca içdi.
Enəm gərək sənə məhəbbətimlə,
Bu qaranlıq ölüm bağına indi.
+
Nəhəng bir savaşın ya təkərində,
Çiçəklənməyinə ya oğulların
Ananın göz dikib baxdığı yerdə,
Fərqi yox – işgəncə görüm ya yanım.
+
Sənə yaşıl tacdan nəğmə deyimmi?
Çırpdı yarpaqları, dağıtdı tufan.
Günış atlarımız yüyəni yeyir,
Qarsımış buludlar üzür durmadan.
+
Və qəbrin təzətər torpağı üstdə,
Qızıl toran dövrə elə ki, vurar.
Kimsə daha şəksiz, möhtəşəm həm də,
Yeni bir həyata qol-qanad verər.
ruscadan tərcümə
02.01. 2026, Samara
+++++++++++++++++++
ОСИП МАНДЕЛЬШТАМ
НЕИЗВЕСТНОМУ СОЛДАТУ
Все тяжелое, чужое, роковое
Понемногу выскользнет из рук.
На кладбище выйду полевое,
Где зарыт мой неизвестный друг.
xeyrulla xayal 