İbrahimi 1968-ci ildən tanıyıram, Əlibayramlıda pedaqoji məktəbdə oxumağa başlayandan. Məndən bir il əvvəl girmiş İbrahim Salyandan olduğumu bilib özü mənə yaxınlaşmış, məni öz “dəstələrinə” qatmışdı. Dəstə İbrahimin kəndlisi və sinif yoldaşı Telman Süleymanovdan və Aşağı Surralı İnqilab Əsgərovdan ibarət idi. Və maraqlı burasıdır ki, bu kiçik dəstə də, bütün qrupları da İbrahimə o vaxt “usta” deyirdi. İbrahimin yaşı o vaxt on altı ilə on yeddi arasında idi. Ancaq ustalığına söz ola bilməzdi…

“Usta” ərəbcə müəllim deməkdir, hərçənd “müəllim” də ərəb sözüdür. Əslində “usta” və “ustad” sözləri dəyişik şəkildə işlənən bir sözdür. İbrahimə bu sözlərin hər biri yaraşır İbrahim müəllimə. O, 44 ildir müəllimdir. Atası mərhum Əsəd müəllimin müəllimliyini bura qatsaq, Hüseynovlar ailəsinin pedaqoji stajı bir əsr çıxar. Mən onu adıyla çağırıram və bu mənim üçün fəxrdir. Usta, ustad, müəllim İbrahim mənim dostumdur.

Mən mərasimləriə o qədər də əhəmiyyət vermirəm, yas mərasiminə də. İnsana qayğı sağlığında daha çox lazımdır. Ancaq anamın yas günlərində İbrahimin yanımda olmağı mənə çox təsəlli oldu.

İndi İkinci Qaralı məktəbinin direktoru olan Telman Süleymanova da yaddaşı, sevgisi üçün çox minnətdaram.

İnqilab səhhətinə görə gələ bilməmişdi. Ona can sağlığı arzulayıram.

Sağ ol, İbrahim!

Ömrün uzun olsun, Usta!

11.09. 2015 Samara