Deyiblər iki şeyə baxmaq olar əbədi,

Odun yanmağldır bu, suyun axmağı bir də

Gözlərim, görün indi iki tamaşa birdən,

Əbədiyyət ömrü var ötən hər dəqiqədə.

+

Yanır yaratdıqlarım, yanıb gedir qurduğum,

Yanır alıb-yığdığım, yazdığım, oxuduğum.

Yanır nadir nəşrlər, şagird dəftəri yanır,

«Əlyazma yanmır» deyən, əlbəttə ki, yanılır.

+

«Fövqəladə» su vurur, su axır oda qarşı,

Bax, gözüm, möhtəşəmdir odla suyun savaşı!

Ehtirasın gücündən bir- birini məhv edən,

Çılğın sevgililərin beləcədir hərbi də.

+

Odun ehtirasını soyudub söndürür su,

Bədbəxt hadisəmi bu? cəzamı, sınaqmı bu?

Kül qalır iki saat əvvəl olan həyatdan,

Baxın, gözlərim, ancaq acı yaş axıtmadan.

+

Səcdə edərəm külə aralıdan mən elə,

Çıxaram heç səmtini bilmədiyim bir yola

Bircə yoldur dünyada tükənməyən, əbədi,

Həqir, başıaşağı yenə gedərəm indi.

07.06.2024, Samara