Qorxanam. Və nədən qorxmamışam ki?-

Açar itirməkdən o cümlədən də.

Cibə gündə gərək on dəfə bəlkə,

Əl vurub biləydim: açar — yerində!

+

İndi də, yəqin ki, unutduğumdan,

Başıma nə gəlib, hardayam, kiməm,

Cibimi yoxlayır əlim anbaan,

Barmaqlar boş yerə dəyir — əsirəm…

+

Açar yox cibimdə qapımı açam,

Ev də yox ki, girəm qapını açıb.

Dünyanın malından azad adamam,

Dünyanın yoludur üzümə açıq.

13.06. 2024, Samara