Keçmişdə baxılan tək baxıram qadınlara,

Dərin bir ehtiramla, baxış yayındırmadan.

Necə xoşa gələndir oturub-durmaqları,

Başlarını əyməyi, əl işi görən zaman.

 +

Yaxın sayıram ancaq kişi tayafasını mən,

Ona xas düşüncələr, savaşlar və hoqqalar,

Ağırlığı altında qırışların əyilən,
Alınlarında necə gözəllik, əzəmət var.

 +

Kişi – döyüşçü, kişi —  yaradır kitab, elm.
Ali bir oxşarlığı iddia eləyərək,

Mən də nəcibliyimlə, sənətkarlığımla həm

Fikrim var çatam kişi mərtəbəsinə gərək.

 +

Mən onların tayıyam. Zaman olub ki, bəzən,

Sınq-salxaq bir taxtın üstündə çömbələrək,

Enməməkçin arada olan fərqə qədər mən,

İçmişəm, geri atıb başımı kişilər tək.

 +

Eyni şərəf, məhkəmə bizi sonda gözləyir,
İşləmişik bərabər ciddi və bacarıqla.

Açıb buna əks olan mahiyyəti elə bil,

Zəng kimi cingildəyir qulaqlarımda sırğa.

 +

Və bu cingiltilədə — pərişanlıq və qüssə, var

Bir uşaq zəifliyi, müdafiəzisliyi,

Kişi çiyinlərinə eləyirəm etibar,

Bərabərsizlikdəki əzablı şirinliyi.

1960-61

ruscadan tərcümə

18-19. 10. 2024, Samara

++++++++++++++++++

БЕЛЛА АХМАДУЛЛИНА

 

Смотрю на женщин, как смотрели встарь,

с благоговением и выжиданьем.

О, как они умеют сесть, и встать,

и голову склонить над вышиваньем.

Но ближе мне могучий род мужчин,

раздумья их, сраженья и проказы.

Склоненные под тяжестью морщин,

их лбы так величавы и прекрасны.

Они – воители, творцы наук и книг.

Настаивая на высоком сходстве,

намериваюсь приравняться к ним

я в мастерстве своем и благородстве.

Я – им чета. Когда пришла пора,

присев на покачнувшиеся нары,

я, запрокинув голову, пила,

чтобы не пасть до разницы меж нами.

 

Нам выпадет один почет и суд,

работавшим толково и серьезно.

Обратную разоблачая суть,

как колокол, звенит моя сережка.

 

И в звоне том – смятенье и печаль,

незащищенность детская и слабость.

И доверяю я мужским плечам

неравенства томительную сладость.

1960-61