(Ezop — Lev Tolstoy)

Qoca odun yığaraq,

Evinə qayıdırdı.

Yükünü buraxaraq,
Birdən o  belə dedi:

 +

“Necə ağırmış şələ,

Gücüm çatmır aparam!

Kaş indi ölüm gələ,

Əziyyətdən qurtaram.”

 +

Sözünü qurtarınca
Durdu önündə ölüm.

Dedi: “Nə işdir, qoca?
İstəyini de, bilim”.

 +

Qocanı qorxu aldı,

Ölümü görən kimi .

Dedi: “səni çağırdım,

Qaldırasan şələmi.”

25. 01. 2026, Samara