(EZOPDAN)

Vurdu bir kişinin oğlunu ilan,
Öldü yerindəcə zəhərdən oğlan.

Qəmindən başını itirdi ata,
Qisas niyyətiylə götürdü balta,

Gəzib həndəvəri tapdı  yuvanı,
Səbrlə oturub güddü ilanı.

Çıxdı yuvasından, nəhayət, ilan,
Çaldı dərdli ata baltanı o an.

Sıçrayıb zərvədən ilan yayındı,
Baltanın zərbəsi daşa dirəndi.

Kişi qorxaraq öz hərəkətindən,
Barış təklif etdi ilana birdən.

“Barışa bilərdik, —  söylədi ilan,

Arada olsaydı etibar, inam.

Sənə oğul qəbri, daşdakı çapıq

Mənə xatırladar qanlıbıçağıq”.

26. 01. 2026, Samara