Elə ki, get-gedə əfəlləyirik,
Gücümüz bir işə daha yaramır,

Yeni gələnlərə yer verək gərək,
Necə ki, borcudur qocamanların.

+

Onda, rəhim tanrı, özün saxla sən,

Rəzil qınaqdan ki, var təbiətdə.

Böhtandan da saxla və saxla kindən,

Dəyişən həyata münasibətdə.

 +

Bizdən uzaq elə gizli acığı,

Yeni və müasir dünyaya qarşı.
Orda ki, möhtəşəm süfrə açılır,
Yenilərlə dolur süfrənin başı.

 +

Saxla acı dərkin həm də ödündən,
Ki, axarla gedə bilmirik daha.

Başqa gərəklilər var daha indi,
Onlar çağırılıb gedir qabağa.

 +

Saxla nə vardırsa, indiyə qədər,
Dərinə atılıb gizli qalandan.

Cəncəl qocadakı qızğın həvəslər,

Qoca sevgisindən ayıbdır daha.

1866

ruscadan tərcümə

26-27. 02. 2026, Samara

++++++++++++++++

ФЕДОР ТЮТЧЕВ
‎

Когда дряхлеющие силы
Нам начинают изменять
И мы должны, как старожилы,
Пришельцам новым место дать, –

 

Спаси тогда нас, добрый гений,
От малодушных укоризн,
От клеветы, от озлоблений
На изменяющую жизнь;

От чувства затаенной злости
На обновляющийся мир,
Где новые садятся гости
За уготованный им пир;

 

От желчи горького сознанья,
Что нас поток уж не несет
И что другие есть призванья,
Другие вызваны вперед;

 

Ото всего, что тем задорней,
Чем глубже крылось с давних пор,
И старческой любви позорней
Сварливый старческий задор.

Начало сентября 1866